Contest Novels & Stories

mayabang niyang sagot habang nakapamulsa. "Bakit?" nagtataka kong tanong. "Competition kasi 'yan. Kung sino ang may pinakamagandang decorations, siya ang mananalo. Lalo pang gumanda ngayon kasi nakisali ang asawa nila Cain at Daemon. Mas competitive tuloy." "Huh? Bakit kailangan pa ng competition? Pwede namang hindi, ‘di ba?"

May beer kasi sa ref nila kaya naisipan na rin nilang uminom since lahat sila walang pasok at tinatamad din silang mag bar. Tatlong bote ng beer lang ang kaya niya para hindi siya tuluyang malasing at nasa tamang katinuan pa para umuwi ng walang dalang lalaki sa condo nila or sumama sa isang lalaki. "Join what?" "Contest... it's for the anniversary of the company." Napatango na lang si Riza at nagtanong pa na sinasagot naman ni Athena. "...so it's gonna be me, Nicks and Allen."

Wha the hell? “But let’s make a deal. Grupo mo laban sa grupo ko. Kapag nanalo kayo, sa ‘yo na si Erin pero kapag nanalo kami. Ititigil mo na ‘yang ilusyon mo.” “Are you fucking serious? Ano ‘to, gagawin niyo akong human trophy? Stop this nonsenㅡ” “Fine, you vs. me? Labanan ng intrepid. Jun vs. Jester, labanan ng insolent. Ming vs. Tyler, labanan ng amiable. Xian vs. Hoshi, labanan ng probity at Alex vs. Kevin, labanan ng keen.”

"which one is better? this or these?" "I think that Black one." "hmmmm.... sure?" "yes." "okay. ill buy it." walang anu-ano ay inilabas ni Mart ang cheke at pinirmahan iyon. "4 m-million? aanhin mo ang ganyang kamahal na sasakyan? e 'di ba babalik ka rin naman sa states?" "sino ba ang may sabing sa akin 'yan?" "e kanino kung ganun?"

"She's good right?" Tumango si Mr. Cohen. "Indeed." I felt my cheeks heated and turn into a crimson red. Mukhang napansin 'yon nung dalawa. Nakaramdam tuloy ako ng hiya sa katawan. Seriously? Isang salita lang lumabas sa bibig ni Mr. Cohen namula na kaagad ako? "May gagawin ka ba mamaya?" tanong ni Sir Primo. Umiling ako. "Wala..." "Well great!" tiningnan niya si Mr. Cohen. "We will watch a volleyball game."

Hindi puwedeng totoo ‘to… Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang pregnancy test na dalawang beses kong ginamit—parehong may dalawang malinaw na guhit. Dalawa. Positibo. Humina ang tuhod ko. Parang gumuho ang buong mundo. Buntis ako.

Kasabay nang mabilis na pagbaon sa kaniyang likuran ang sarili niyang itak at ang huling mga salitang sinambit niya sa kaniyang isipan ay; "Sa wakas magkakasama na tayo Lita, wala nang labanan sa ating pagitan at wala nang dadanak na dugo, wala nang ingay ng mga putok ng mga baril na umaalingawngaw sa ating pandinig sa halip ay ang maririnig natin ay ang ating mga pusong malakas ang pintig at nasasabik na mahagkan ang isa't-isa."

Napapailing na lamang si Antimony sa kakulitan ng kaniyang dalawang kakambal na sina Bismuth at Argon na kapwa gusto magpakitang gilas sa kalaban. “Ugh, Tiny, I want to fight with that jerk not Argon!” ani Bismuth saka hinatak ang namamawis na braso ni Antimony. Napabitaw naman kaagad si Bismuth nang maramdaman ang lagkit ng braso ng kapatid. “Ewww it’s so freaking disgusting!”

punong-puno ng galit, pagnanasa at walang pagsisisi. He moved ruthlessly and made sure his every thrust are cruel. Hindi ko mapigilang mapaluha. I tried closing my eyes pero he reminded me in the worse possible way na dapat kong sundin kong ano man ang gusto niya dahil kong hindi buhay ni Devin ang nakataya.

Agad niyang hinawakan ang kamay ko nang mahigpit. “Hindi ka okay,” bulong niya. “Gusto mo bang umuwi?” Umiling ako. “Okay lang.” Alam niyang nagsisinungaling ako. “By the way,” biglang singit ni Rapha, may ngiting may hamon sa mata. “Dylan.” Tumahimik ang mesa. “Race tayo,” sabi niya. “Friendly match.” Ngumiti si Dylan nang bahagya. “Anytime.”