Divórcio の小説・ストーリー

แต่ส่วนมากเข้าใจผิด ๆ และเข้าใจแค่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ "หย่าก็คือ การตัดขาดความสัมพันธ์ของสามีและภรรยา ไม่ได้อาศัยด้วยกันอีก ไม่ได้เป็นครอบครัวเดียวกันอีก บางคนมีการตกลงกันเกี่ยวกับทรัพย์สินและเงิน อาจจะให้ใครหรือไม่ต้องให้ หรืออาจแบ่งกันตามแต่จะตกลงกัน ต่อไปใครจะมีสามีหรือมี ภรรยาใหม่ก็ได้"

“คุณเจน... หย่ากับ... สามีเหรอจ๊ะ?” ไม่จริง มันจะเป็นไปได้ยังไง อเล็กซิสกับเจนจิราหย่าขาดจากกันแล้วอย่างนั้นเหรอ เจนจิราไม่น่ายอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นได้ นี่หล่อนงงไปหมดแล้ว

ใบหย่าไม่มีตราประทับต้องทำเช่นไร" "ไม่มีคือไม่สมบูรณ์ ตามกฎหมายของที่นี่เจ๊จางยังคงเป็นภรรยาถูกต้องตามกฎหมายครับ" "ไม่อยากเป็นสักนิด"

เขาไม่รู้จะสรรหาคำใดมานิยามในความเย็นชาที่แผ่ไอเย็นออกมาจากหัวใจของเพื่อน ขนาดเขายังหนาวขนาดนี้ แล้วปรีดิทาล่ะจะรู้สึกขนาดไหน “ถ้าไม่รักน้องโปรดก็หย่าไปเลยสิวะ เดี๋ยวกูจะไปเป็นพยานให้เอง วันนี้เลยก็ได้” มันคือทางออกที่ง่ายที่สุด ไม่รักก็หย่าขาดกันไป แต่เพื่อนของเขา กลับยังคงสถานะสามีภรรยาไว้ เคยเอ่ยถามถึงสาเหตุมาแล้วหลายครั้งแต่มันไม่เคยตอบ

ก๊อก ๆ “ขออนุญาตนะคะ” เทซซี่เข้ามาพร้อมกาแฟส่งกลิ่นหอมกรุ่น อิดอนกล่าวขอบคุณแล้วมองประตูห้องที่ปิดลงก่อนกลับมามองคู่สามีภรรยาที่ยังหันหน้าไปคนละทาง ตอนเดินเข้ามาก็เห็นว่าจับมือกันอยู่แต่ทำไมตอนนี้มันแตกหักแล้วล่ะ? นี่อารมณ์คนหรือหุ้นกันวะทำไมขึ้นเก่งลงเก่ง อิดอนคิดแล้ วดื่มกาแฟเงียบ ๆ ขณะมองทั้งสองคนไปด้วย

หลังจากออกมา ผมถือหนังสือหย่า ในใจรู้สึกโล่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ผมบอกลาเสิ่นชิงด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง หันหลังจากไป บอกลากับชีวิตคู่ที่ล้มเหลวของตัวเอง หลังจากหย่า เสิ่นชิงก็หายตัวไปอีกครั้ง