Novel & Cerita Doom At Your Service Episode 1

Ngunit ngayon palang siya nakakita ng taong pumapatay ng tao habang nakatitig sa mga mata nito. 'The Doomed is really a cold blooded killer.' Nanginginig pa rin sa takot na bulong nito sa sarili. "Frank, right?" Wika naman ni Dom dahilan upang mas lalo pang namutla sa takot ang best hitman ng Assassin's Guild. "Y-yes, Boss." Nauutal namang tugon nito habang nakayuko pa rin.

Tumango si Dempsey at sinabing, "Oo. Gayunpaman, hindi ito laro ng bata. Kailangan nating gumawa ng tamang paghahanda at alisin ang ilang mga maluwag na layunin. Kung hindi, hindi ka na babalik nang buhay pagkatapos makapasok sa teritoryo ng Dooms." Tumingin si James kay Dempsey at pinakinggan siya ng mabuti. Nagpatuloy si Dempsey, na nagsasabi. "Ang unang problema na kailangan naming lutasin ay ang iyong soul aura. Ang mga doom ay may iba't ibang mga soul aura mula sa mga tao. Kailangan nating baguhin ang iyong soul aura at tiyaking wala silang maramdamang kakaiba.

Tungkulin niya iyon bilang premiere guard ng dooms gate—ang pader na humaharang sa sinumang papasok ng kaharian. Nang bumalik sa kalmado ang kalikasan, natanaw ni Gaia ang nakalutang na sasakyang pandagat mula sa kinatatayuan niya. Wala naman siyang natatanaw na sakay niyon. Marahil naaksidente ito habang dinadala ng nagwawalang alon papasok hell entrance. Walang pagdadalawang isip siyang tumalon sa tubig, upang hanapin ang sakay ng bangka. Hindi naman siya nabigo, dahil nakita niya ang isang lalaki. Wala itong malay at dahan-dahang lumulubog sa tubig. Lumangoy siya at hinabol ang lalaki. Nang mahawakan ay agad niya itong inangat. Akala niya ay nag-iisa lang ito ngunit napansin din niya ang

TOT "Really, Mother? I can? *.*" WAAAAH! SHE'S REALLY GONNA DO IT! HELP! 911 SEND HELP!! I don't wanna die yet T ___ T. "Yes you can ^O^" Deal's closed. We're doom. "Stop it, you two. Dearil, do you really want to go? We'll be with you no matter where you want to go." Pag-iiba ni Sir Devon sa topic. Tumingin kami kay DEATH. She really looks like Aloisia...

Tumayo na siya ang inilakas ang boses para marinig ng lahat. “Mrs. Dominguez, I can do whatever it takes just to be with you because my greatest happiness is you. This I promise you” aniya at ang lahat naman ay naghiyawan. Matapos ng mahabang seremonya ay bumalik na rin kami ulit sa upuan. Simula kanina ay tahimik lang si Ysa, tinatanong ko siya kung may nangyari ba pero umiiling lang siya bilang sagot at iniiba na ang usapan.

𝐉𝐀𝐙 𝐏𝐎𝐕: Habang nililinis ng mga nurse yung pinaggamutan ng sugat namin ni Tasha ay biglang bumukas yung kurtina at nakita namin ang nag alalang muka nina Ate at Kuya Drake. "Jaz, okay ka na ba?" nag alalang tanong sakin ni Ate magpapatulong "Okay na po ako, Ate" ngiting sagot ko sa kanya "Ikaw, kamusta pakiramdam mo Tasha?" rinig kong tanong ni Kuya Drake kay Tasha "Okay lang po pakiramdam ko" rinig kong sagot ni Tasha kay Kuya Drake Habang nasa loob kami ng clinic ay nagkwentuhan muna kaming anim

An inexplicable rage and hollowness engulfed me. "Lev, sa likod mo." I ducked. Saktong na-trap ni James ang ahas. "Muntik ka na roon." He glared at me dragging the net and the viper. I ignored him and shake Nite's body. "You answer me, asshole. What the fuck is Doom?" Mag-asawang sampal ang tinamo nito sa akin bago ito bahaw na umungol.

Ang kanyang Tumama ang bangkay sa pader ng bundok, na naging sanhi ng pagkaguho nito at inilibing siya sa mga bato at mga labi. Gayunman, bahagyang umiindayog lang ang katawan ni Doomer. Wala nang ibang nangyari sa kanya. Nagulat si Sean nang makita ang nangyari. "H-Mahina ba siya? Ngunit hindi ba ito masyadong mabilis?" Nagawa niyang patayin si Franco at ang kanyang subordinate na si Wolf. Walang paraan na siya ay isang average na mandirigma. Paano Posible bang mamatay siya nang ganoon kadali?

Kanina pa kasi ako nahihilo talaga at hindi ko alam kong bakit ako nagkakaganito. "What the hell, Miss. Kristell, hindi mo ba alam na ang mahal ng suit ko at may clients pa ako na kakausapin.." bulyaw nito. At hindi ko na alam ang nangyayari sa paligid ko, dahil unti-unti na akong nahihilo hanggang sa nag black out na ang paningin ko at wala na akong maalala pa pagkatapos nito. Nagising ako nasa apat na sulok na ako ng kwarto at alam kong ospital ito base sa itsura at sa katabing nurse ni Sir. Luis. Nagtulog tulugan na

Huminga ako ng malalim at nag-serve—isang mabilis, mabigat na palo. Kaagad na sinalubong ito ni Dok Ivo sa isang matulis na spike. Mabilis ding napalo ito ni Dok Rat pabalik sa kabilang side, malinis, walang mintis. Sa gilid ng paningin ko, nahagip ko ang pagpasok ni Doktora Hera. Eksakto sa oras. Kahapon ay nagtungo ako sa opisina niya at casual ko siyang inaya. Pumayag naman siya—nangakong magdadala ng inumin para sa amin habang nanonood. Typical. Ganun na ganun siya noon—isang tawag lang, isang paanyaya, oramismo siyang nandyan. Lalo na kapag may laban ako.