Dress Makers Novels & Stories

Sobrang ganda ng suot ni Wendy ngayong araw. Mayroon siyang itim na masikip na dress na may halagang higit pa sa isang daang libong dolyar. Ipinapakita ng dress ang magandang hugis ng kanyang katawan at may makapal na makeup siya ngayong gabi. Kahit na hindi siya kasing ganda ni Claire o Jasmine, madali niyang mapapasabik ang halos lahat ng lalaki pagkatapos mag make-up at magsuot ng lantad na damit.

Binuksan niya iyon, at nanlaki ang mga mata niya sa nakita—isang napakaraming koleksyon ng damit pambabae. Inabot niya ang ilang piraso, hindi makapaniwala sa nakikita. Bawat kasuotan, mula sa pang-ilalim hanggang sa pang-itaas, ay sakto sa sukat niya. Simple ngunit elegante ang mga disenyo, gawa sa malambot at mamahaling tela. Ngunit ang pinaka-nakamamangha ay ang mga blouse at dress na nakahanay, bawat isa'y mukhang maingat na ginawa.

Agad niyang inusisa ang sales clerk na kasama niya, "Gaano katagal magpa customized ng ganitong klase ng damit?" "Originally, it takes 1-2 months to make a customized wedding dress, but Mr. Lindon spends a lot of money, so the designer made it for him within three days.Napaka sweet niya po hindi ba? ang ganitong uri ng lalaki ay talagang may pagpapahalaga sa kanyang magiging may bahay.." ngmiti ito sa kanya na tila nag niningning ang mga mata sa inggit, "Sana all na lang po talaga."

“Bakit ba kasi hinayaan mo pa siyang makabalik sa kumpanya mo? Sinasabi ko na nga ba’t wala siyang tamang gagawin eh.” “Are you familiar with Purple Apparel?” “Yeah! I know that company! Most of my dresses are personally made by their designers, maliban sa mga damit na mula sa clothing store ng Tita Diana mo. Ang gaganda at high quality rin kasi ng tela at designs ng mga binebenta nilang damit. Why did you ask? Are you collaborating with them? Did you acquire their company?”

“Bakit ba kasi hinayaan mo pa siyang makabalik sa kumpanya mo? Sinasabi ko na nga ba’t wala siyang tamang gagawin eh.” “Are you familiar with Purple Apparel?” “Yeah! I know that company! Most of my dresses are personally made by their designers, maliban sa mga damit na mula sa clothing store ng Tita Diana mo. Ang gaganda at high quality rin kasi ng tela at designs ng mga binebenta nilang damit. Why did you ask? Are you collaborating with them? Did you acquire their company?”

Ang pawis sa kanyang noo ay nagniningning sa ilalim ng ilaw ng study room, at ang kanyang navy blue suit jacket ay nakasampay na ngayon sa sandalan ng swivel chair. Inayos niya ang aking sinirang silk dress gamit ang kanyang sariling mga daliri, habang ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatitig sa aking namumulang mukha at basang mga labi. "Magbihis ka," paos at mababang boses ni Drake habang ang kanyang thumb ay pinupunasan ang gilid ng aking labi. "Darating ang personal stylist at designer mula sa Paris sa loob ng tatlumpung minuto."

Bigla akong natigilan at nanlaki ang aking mga mata napatitig doon. Puno na ang closet. Nakahanay doon ang mga naglalakihang mamahaling damit, mga kaswal na kasuotan, mga mamahaling designer gowns, sapatos, at mga mamahaling alahas na nakalagay sa salaming lalagyan. Lahat ng iyon ay halatang ipinabili ni Damian para sa akin.

Parang may agad silang naintindihan. “Perfect,” sabi ni Elena. Napalingon si Jam. “What do you mean?” “May dress kami.” “Ano?” “Actually, may dress si Papa na bagay na bagay sa'yo.” Mabilis na umiling si Jam. “No, no. I can't.” Hindi basta-basta nagpapahiram ng haute couture ang mga luxury designers. May proseso iyon. May evaluation. May approval. Ayaw niyang magdulot ng problema.

Ang nag-iisang babaeng dating niligawan ni Dylan noon binasted siya base sa kwento ng tsismosong si Kris. Naka-designer dress ito na kulang na lang ay lumabas na ang buong kaluluwa niya, may bitbit na mamahaling bag, at kung gumalaw akala mo naghahanap ng alikabok sa bawat sulok ng opisina namin. Ang arte ng tayo niya, akala mo ang dumi dumi namin. Teka lang naman, anong ginagawa ng isang alta-sociedad na katulad nito sa Sales Department? Bakit kailangan niya pa magtrabaho rito?

“Really? I’ll try this.” Mabilis na nitong kinuha mula sa hanger ang naturang damit saka humakbang na patungo sa DIY na dressing room na siya na lang din ang gumawa. Isang malawak na space lang kasi ang mayroon ang function hall at ang banyo ay nasa kabila pa. Naisip niyang gawan na lang roon ng dressing room ang kliyente nila para roon na lamang magbihis ang mga ito malapit lang sa pinag-ayusan niya ng mga damit na gagamitin para sa naturang photoshoot. Ni hindi pa natatagalan ay muli na niyang narinig ang tinig ni Jewel. “Help me with the zipper. Hindi ko maiangat,” utos nito na hindi man lang makaringgan ng pakiusap.