Novel & Cerita Going To Work Dress To Impress

Monday ngayon kaya may pasok ako sa trabaho ko. Maaga akong pumasok ngayon at lahat ng makakasalubong ko ay binabati ko ito ng good morning. Sumakay agad ako sa elevator at super babango ng mga kasamahan ko,habang ako ay dito sa gilid at ingat na ingat na hindi madikit ang katawan ko sa babaeng matangkad at mas lalong lumitaw ang kaputian ng kutis nito dahil sa black tube dress at hanggang gitna ng mga hita baka nga kapag tumuwad ito ay siguradong kita na ang lahat,pinigilan ko ang tawa ko ng nakashades pa ito,wala naman kasing sinag ng araw sa elevator na to pera nakashades pa siya,siguro kasama ito sa style niya kaya ganon,talagang ignorante lang ako o sarili ko lang ang pinagtatawanan ko.

Kinikilig ba ako? Maaga kinabukasan ay naghanda na ako para sa isusuot na damit para sa job fair. Kunot ang noo kong naghahanap ng desenteng damit pero halos lahat ng nandoon ay sleeveless tops, skirt at isang fit na jeans. Paanong napaghandaan nila ang resume ko pero hindi ang isusuot? Wala akong choice kundi isuot ang itim na blazer at isang tube dress na hanggang gitna ng legs ang haba. Sunod ko din na isinuot ang kwintas na mayroong special na lente ng camera.

Samantala ako naman bente-dos. "I can't believe it! Sunday was supposed to be our rest day but look at us now, we're here in the company and working. Jeez," reklamo ng babae na may hawak na Starbucks at lunch suot ang semi formal white dress attire. "Truths, stress na nga beauty ko tapos napakainitin pa ng ulo ng CEO natin, kaunting mali either ibabato sa basurahan o itatapon sa mukha mo at pauulitin, gosh! Imbes na maging fresh dahil nagtatrabaho tayo sa malaking kompanya, haggard gurl!" segunda mano ng lalaki ngunit sa kilos at pananalita lalo na sa neckties niyang rainbow ay halatang paminta siya.

Kailangan ko magsakripisyo alang-alang sa kompanyang binuo ni papa. Pinili ko ang navy blue dress, simple pero elegante. Sapat para magmukhang karapat-dapat sa mesa ng mga Cruz. Ayokong magsuot nang masyadong bongga dahil magmumukha akong desperada. “Professional, not desperate,” mahina kong sabi sa sarili habang isinusuklay ang buhok.

Nagtrabaho ako mula sa bahay kadalasan at kapag ako ay nagpunta sa kumpanya, nagsuot ako ng casual na damit tutal medyo laid back ang company na pinagtatrabahuhan ko dati. Gusto kong magmukhang presentable at gumawa ng magandang unang impression. Wala akong masyadong damit pangtrabaho at nagplano akong mag shopping ngayong weekend. Mahigpit ang pera, ngunit magagawa ko sa ilang palda at blusa.

Tinaasan ko siya ng kilay nang nahuli ko siyang nakatingin sa akin. "Why are you staring at me?" I asked, taking my bag and handing it to him. "Dalhin mo ang bag ko dahil masakit ang aking likod." He immediately took my bag. "Starting tomorrow, you should wear a more decent dress while working. It doesn't look good when your soul is exposed every time you bend down," he said before averting his gaze. "What's wrong with my dress, Miguel? I'm not going out or visiting other departments. And I feel more comfortable wearing this."

“I’m really, really, sorry, Trixie. . . I tried waking you up, but you seemed exhausted so I didn’t bother to wake you again.” Napabuga naman ng hininga si Bellatrix. Tumulala siya sandali bago naisipang tignan ang sarili sa salamin. Mabuti na lang at wala siyang kung anumang dumi sa mukha. Pero nang makita ang suot ay bahagya siyang sumimangot. Para kasi sa kaniya ay masyadong modest ang piniling kulay lila na dress ng sekretarya—taliwas sa mga nakasanayan niyang isuot na mga revealing clothes. Below the knee pa ito, hindi gaya sa hilig niyang above the knee. “Paano na ang work mo?” tanong ni Bellatrix kay Colt.

Reklamo nya. Kung babalik naman sya sa pagkaka higa tiyak na baka anong oras na kung magigising sya at baka ma late pa sya sa trabaho, oo nga't CEO sya, but she wants to become more professional and be a role model to the employees. Bumangon na sya. Naka suot lang sya nang ternong padjama na silk ang tela at gaya nga nang kanyang nakasanayan ay wala syang suot na bra kapag natutulog.

Tanong ko at mahigpit na inikom ang aking mga kamay dahil sa kaba. “Not really, it's just that… Look at your dress, did you even put an effort to iron it and your face and hair; Your job is secretary of the CEO of JNH company and you should be aware that you need to look presentable all the time.” Ang tono ng boses niya ay may inis.

Wearing my red off-shoulder ruched bodycon dress paired with my favorite Manolo Blahnik lurum satin mules and Hermes Kelly tote, I look sophisticated and classy. Ngayong may pera na ako hindi ako nagda-dalawang-isip na bigyan ng reward ang sarili ko. Para saan pa na naghirap ako kung hindi ko rin naman ma-e-enjoy ang aking mga pinaghirapan? I heard the elevator dinged when I reach my floor. Pagkalabas ko pa lang, nakita ko ang aking sekretaryang natatarantang tumayo para bumati sa akin. "Good morning, Engineer!" nakangiti nitong bati sa akin. I didn't smile at her, dumiritso lang ako sa aking opisina.