Dress Makers Novels & Stories

“Sige ma’am-" “Here, try this." Bigay ni Drake sa napili niya na dress. Kinuha ko iyon sa kamay ko at napatulala sa kanya. Long sleeve black dress hanggang sahig ang haba. Wala man lang ka design design. “May napili na ako. Pasensya na." Sambit ko at binalik sa kanya ang damit na kinuha niya. Nakita ko ang pag-igting ng kanyang panga. Galit ba siya dahil hindi ko kinuha at mas mura ito? Nakita ko kasi ang presyo niya at dahil plain design lang ang dress kaya mas mura siya kesa napili ko na anim.

Walang sementong humaharang sa giitna pataas, tanging mahabang escalator ang sasakyan mo paakyat para makarating ka sa bawat floor. Sobrang ganda ng loob. Napakaraming panindang damit, dress at kung anu-ano pa, na mukhang mamahalin dahil sa ganda ng style ng mga ito. Mapa-pambabae man o panlalaking damit ay nakakasilaw ang karangyaan... kahit nga ang price ay parang ginto. Kung wala ako ngayon sa trabaho kong ito, hindi ko maafford kahit isa sa mga damit na tinda rito.

Basi sa gamit na tela ay hindi lang simpleng tela lang, kundi super quality talaga ang gamit para sa dress na ito. As a designer, mahalaga talaga ng quality ng isang damit. Hindi pwedeng gawing CHEAP ang isang bagay na araw-araw ginagamit ng mga tao. Kahit mahal at least quality. Hindi ‘yong mahal pero pangit naman ang quality, mabilis masira at mag-iba ang kulay, at natatanggal ang mga tela, hanggang sa parang basahan na.

All I want to do right now is to focus on my career and make more money for myself. Dumiretso ako papasok sa loob ng shop na pagmamay-ari ko kasabay ng pambubungad ng magagarang mga gown at mga dresses. Pangkasal, pambinyag, pangkaarawan o kahit anu-anong okasyon man iyan. Lahat ng nakikita kong nagtitingkadang mga kasuotan ngayon ay gawa mismo ng imahinasyon ko na pinakita sa larangan ng pagguhit. My staffs greeted me the moment they saw me. I flashed a huge smile and turn the warm welcome back to them before proceeding to my office room, the room where I used to stay whenever there's a lot of idea and designs that will pop-up to my mind.

For this reason, she might want to hug her, but no—it was their doing, after all. At para naman sa mga wedding gown na pinagmamalaki ng boutique niya, siya ang nag-design ng lahat ng iyon at pinatahi niya na lang sa Amadou Apparel Corporation na hanggang ngayon ay nasa ilalim pa rin ng pamamahala ni RC­—magkaroon man lang ng silbi sa kanya ang lalaki. May pwesto ng tahian at mga piling mananahi siya sa AAC na exclusive lang para magtahi ng designs niya. High quality ang mga tela, maging ang mga ornaments and pearls.

Nang mahawakan na ni Alexander ang kamay niya ay nagngitian na silang dalawa at tinulungan siya nito na ayusin ang suot na dress. Gwapong gwapo si Alexander sa suot na itim na tuxedo na mayroong pulang tila oanyo sa ibabaw. Si Xandra naman ay sobrang ganda at litaw na litaw ang magandang hubog ng katawan na pinagawa pa sa isang sikat na designer na si Addison Devaux.

Patulog na sana siya, when someone suddenly knocked on her door. Pagbukas niya, muntik na siyang mapaatras. “P-Papa? Anong ginagawa n’yo po dito?” Ngumiti si Alejandro. “Bukas at makalawa, weekends. Don’t forget to set time para mag-fit ng wedding dresses. Na-contact ko na ang Splendid. Mag-try ka ng gowns, at kung wala kang magustuhan, they can re-order according to your request.” “H-ha?” Nanlaki ang mata ni Czarina. Wedding dress? “Ah… okay, sige po! I’ll go.”

I'm not excited or even interested. Nagpahinga kami para sa lunch at tumanggap ulit ng bisita sa hapon. It was my family's designer. Mom's dress was already made at gagawan na lang ng kaunting adjustments. Most of our dresses were ready to wear because it was a wedding done hastily. At ang alam ko, ngayon din ang dating ng Vera Wang ko. "This is fine but this one, I want to remove," si Mama. "There's too much swarovsky, I don't want it."

I was wondering about something interesting. ‘Engagement, huh!’ I thought with menace. This kind of occasion is really good to make an advertisment. Kristina also wanted to grab this opportunity to make a trend. Kaya naghanap siya ng mga professional designers para gumawa ng mga dresses niya para mas lalong sumikat.

Hindi ko inaasahan na merong taste ang isang machong lalaki sa mga ganitong bagay. "Bibilhin ko 'yan kung kilala mo ang designer na gumawa ng gown na yan," paghahamon ko sa kanya. Higit siyang napangiti nang hindi ito nakasagot. Akmang tatalikuran ko na siya nang magsalita ito. "It's Donatella Gianni. She made this dress three months ago." Natigilan ako at hindi makapaniwalang muling napatingin sa binata. Isa itong lalaki paano nito nalaman ang tungkol doon? Maliban na kang kung...