Eat That Frog Novels & Stories

Nang maglaon, tinanong niya ang kanyang ina para sa isang bote ng baso at inilagay ang maliit na palaka at itinaas ito. Nang pumunta si Marco upang makita siya muli sa ulila, masayang ibinigay niya ang kanyang mabuting kaibigan na Little Frog kay Marco. Maaaring isipin ni Macro na gusto niya ang mga maliliit na hayop, at kapag nagpakasal siya, espesyal na pinapakain niya ang maraming maliliit na palaka at maraming koi sa lawa ng isda sa likuran ng silid ng kasal.

Pero nang sumulyap ito sa mukha niya ay biglang napalitan ng tuwa ang ekspresyon ng mukha nito. "Hindi naman, Mom, nag-eenjoy ako na mag-stay dito. Ang ganda ng mga bukid at nasubukan ko na rin ang magtanim ng palay. You don't believe this, mom, but I tried eating snail and frog. It's so delicious and appetizing…. Gusto ko na matikman at maranasan niyo rin ang mabuhay dito sa probinsya—"

Pero nang makita niya ang effort—cartoon-shaped fried eggs, grilled sausages, gulay, at mga prutas na inukit pa sa iba’t ibang cute na hugis—hindi niya mapigilang humanga. Grabe si Ate Felicity, ibang klase talaga. Isang ordinaryong almusal, pero nagawa nitong maging colorful at full of life. Sayang lang… such a good woman, tapos paired with an iceberg like my brother! Kumuha si Thyon ng spoon sa isang kamay at chopsticks sa kabila, parang handang sunggaban lahat ng nasa harap niya. Kahit may ilan na halos ayaw kainin dahil ang ganda ng pagkaka-ayos, siya, walang pakialam.

"Anong ginagawa mo?" Nanghihinayang sabi ni Frog, “Thomas, kinagat ko ang kamay na nagpakain sa akin. Gusto kitang patayin gamit ang kotse, ngunit hindi mo ito pinansin at iniligtas ang aking buhay!

“Kukuha lang ako ng pagkain.” Makalipas ang ilang minuto, bumalik ito na may tray. May prutas, crackers, tubig, at sa gitna ng lahat, ang pritong palaka. Napakurap si Candice. “Kinuha mo pa talaga ’yan?” “Siyempre. Pinaghirapan ko ’to.” Umupo ito sa tabi niya at inayos ang tray sa maliit na mesa. “At baka gusto pa ni baby na makita akong kumain ng fried frog.”

Pananakot pa ni Ajaizah sa aking tauhan ng maabotan ito. "Ma'am h'wag na matigas ang ulo mo dahil si bossing mainit na ang dalawang ulo n'yan sayo." Saad ng sira ulo kung tauhan. "Amarro! Gago ka talaga." Sigaw ko ng marinig ko kung ano ang sinabi n'ya kay Ajaziah. "Ito na po king frog nahuli kona ang queen frog mo." Saad ni Amarro dahil sa pikon ko ay binatukan ko ito ginawa pa kaming palaka.

Tatlong araw na hindi na ito pumunta sa bahay. "M-Mom?" "Yes, baby?" "Can you buy me a frog. Iyong puwedeng kainin. Parang gusto ko kumain ng adobong palaka." kagat-labing saad ko kay Mommy. "Iyan ba pinaglihian mo?" "O-Opo. Ipaluto niyo po kay Yaya. Lagyan po ng sili." Napailing naman si Mommy sa request ko. "Okay. Kumain ka ng marami. Mamaya magpabili tayo ng palaka." nakangibit na saad ni Mommy.

" What the f? Seryoso ba sya? “Oh no!” she moaned,“This is terrible!” Just then a small green frog poked its head above the water. “Maybe I can help you,” said the Frog. “Yes,” said the Princess. “Please get my ball!” “No problem,” said the Frog. “But first there’s something I must ask of you.” “What do you mean?” said the Princess. “It’s for you to spend time with me today,” said the Frog. “I’m not sure I know what that means,” said the Princess. “Just spend time with me today,” repeated the Frog.

Napapikit ako dahil sapol ang tubig sa mismong mukha ko. Napatayo s'ya sa di inaasahan. "What the f*ck?! Adobong what? F-frog? You made me f*cking eat a disgusting frog?"

“Paano ka magiging successful n’yan kung lagi mong paaandarin ang kaartehan mo, Zia? Kabago-bago mo rito, inaartehan mo na ako agad?” “Then who’s fvcking human can eat a frog? Never akong pinakain ng family ko ng palaka. Nakakadiri. Mabaho. Malansa! And you’re asking me to eat that fvcking animal now?!” Narindi ako sa matinis niyang pagsigaw sa akin. Kung mapagtaasan nga niya ako ng boses, parang ako pa ang empleyado sa aming dalawa ngayon.