Eat That Frog Meaning Novels & Stories

I sluggishly nodded. Tila nilalamon na ng matinding kaba ang buong lakas ko. I want to avoid his eyes pero natatakot ako na baka mahalata niyang.. baka may mahalata siyang hindi niya dapat malaman. “Did I heard it right? Looks like you are also telling me that frog can dance flamenco and rooster can lay eggs.” Mahinang natawa si Trayvon na animo'y hindi talaga siya makapaniwala.

“Paano ka magiging successful n’yan kung lagi mong paaandarin ang kaartehan mo, Zia? Kabago-bago mo rito, inaartehan mo na ako agad?” “Then who’s fvcking human can eat a frog? Never akong pinakain ng family ko ng palaka. Nakakadiri. Mabaho. Malansa! And you’re asking me to eat that fvcking animal now?!” Narindi ako sa matinis niyang pagsigaw sa akin. Kung mapagtaasan nga niya ako ng boses, parang ako pa ang empleyado sa aming dalawa ngayon.

"Anong ginagawa mo?" Nanghihinayang sabi ni Frog, “Thomas, kinagat ko ang kamay na nagpakain sa akin. Gusto kitang patayin gamit ang kotse, ngunit hindi mo ito pinansin at iniligtas ang aking buhay!

Pero nang sumulyap ito sa mukha niya ay biglang napalitan ng tuwa ang ekspresyon ng mukha nito. "Hindi naman, Mom, nag-eenjoy ako na mag-stay dito. Ang ganda ng mga bukid at nasubukan ko na rin ang magtanim ng palay. You don't believe this, mom, but I tried eating snail and frog. It's so delicious and appetizing…. Gusto ko na matikman at maranasan niyo rin ang mabuhay dito sa probinsya—"

“Kukuha lang ako ng pagkain.” Makalipas ang ilang minuto, bumalik ito na may tray. May prutas, crackers, tubig, at sa gitna ng lahat, ang pritong palaka. Napakurap si Candice. “Kinuha mo pa talaga ’yan?” “Siyempre. Pinaghirapan ko ’to.” Umupo ito sa tabi niya at inayos ang tray sa maliit na mesa. “At baka gusto pa ni baby na makita akong kumain ng fried frog.”

Takot lang talaga. The kind of fear na nananatili sa katawan kahit tapos na ang danger. Naputol thoughts ko nang biglang sumigaw si Deya. “AUNTIE LORA!” “Hm?” “Dion said frogs don’t have feelings!” Napalingon ako agad kay Dion. “Excuse me?” “They’re frogs,” depensa niya agad. Tumayo ako dramatically. “Children,” sabi ko habang nakapatong kamay ko sa dibdib ko, “all creatures deserve emotional respect.”

Ayokong dumagdag pa sila. "Sabagay friend may point kana naman." "Kulang kase sa pansin ‘yang mga frogletz na'yan." "Kulang kamo sa aruga." "Yeah!" Hay nako, eto talagang dalawa na to, mag-kasundong mag-kasundo. Hindi pa talaga tumigil humabol pa.

" Paalam nya kay mama. "Bye." Sagot ni mama. "Good bye little frog." Paalam nya rin sakin. "Bye rin beyg prag. Wag kanang babalik naiintindihan mo ba yun!" Pahabol kong sabi sa kanya. Yes! Wala na si Atey, wala naring manggugulo sakin! Hahay buhay ang sarap parang so Joswa. Kumuha muna ako ng tubig sa reprejeretor. Oh! Wag na kayong pumalag sa pronountion ko!

"Sabagay 'di bagay sayo , mukhang butete.. "Butete? What's that? "Ay! Hindi mo pala alam 'yon. Butete is a--- tadpole. Baby of frog.. "Ah! Butete ngayon ko lamang siya narinig. Hindi ko naman mapigilang matawa, nakalimutan ko palang rich kiddo ang napangasawa ko. Anyway, next time papakita ko sa'kaniya 'yung sinasabi ko. "Did you think about something? Parang, wala sa dinner date natin ang isip mo.

Talagang nakikita ko sa mga mata nila ang labis na pagkamangha. "What the fuck? Baka naman ang ibig sabihin ng lola mo na don't talk to strangers hindi 'yung huwag magpakilala sa strangers," iritado namang sabat ni ateng froggy at inirapan pa ako. Napa-krus naman ako ng braso dahil sa sinabi niya. Ano'ng pinagsasabi nito, eh samantalang iyon na rin ang ibig sabihin niyon? Iningles lang niya at pinasosyal.