Encouragement の小説・ストーリー

"Maraming maraming salamat sa lahat ng pumunta ngayon sa event na ‘to. Hindi niyo alam kung gaano ako kasaya tuwing sasagi sa isip ko na madaming nakaka-appreciate at nagmamahal sa mga sinusulat ko. Hindi ko maa-achieve ang lahat ng ito kung hindi dahil sa suporta ninyong lahat. Sana maging isang inspirasyon sa inyo ang bagong libro ko." "Sa lahat ng mga taong katulad ng character ko na may pinagdadaan at hirap bumangon mag-isa. Para sa mga taong umaasa na may magiging karamay sa lahat ng pinagdaraanan niyo. Lahat ng iyon ay matatagpuan niyo sa katauhan ng character kong si Lilian. Sana mahalin niyo rin siya at maging silbing inspirasyon para pahalagahan ang mental health niyo pati na rin an

"never beg for a friendship or a relationship with anyone,if you don't receive the same effort thay you give,cut them off" truelala❤️ peace of mind po ang kailangan natin and we need to take care of our mental health ❤️

May bakas ng pagsuway at empowerment sa kanyang mga salita. Isang mapait na realisasyon ang namuo sa loob ko. Ang nakaraan ay maaaring puno ng panghihinayang at nawawalang oras, ngunit ang kasalukuyan ay nagtataglay ng kislap ng pag-asa at ang pangako ng isang mas maliwanag na hinaharap. Ang suporta at paghihikayat na natanggap ko mula kay Nancy, Michael, at ngayon ay si Amanda ay parang sinag ng araw na tumatagos sa mga ulap.

"But nonetheless, I'm proud of you. I was shocked of what you did, but congrats. You have us at your back." Mapait na ngumiti si Art sa kaniyang kaibigan, hindi naman sa nagiging ma-drama siya pero kailangan niya talaga ng words of encouragement ngayon para tuluyang gawin ang mga bagay na dapat ay matagal na niyang dapat ginawa. He needs more support, more inspiration and strength. "So, what will be your next plan now?"

Vash ay ngumiti ng taimtim, "Wala nang anuman, Champagne. Huwag mong kalimutan, bawat hakbang na gagawin mo ay magdadala sa iyo ng mas magandang bukas. Kaya magtiwala ka sa sarili mo. Tinutulungan kita, at palagi kitang susuportahan." Si Champagne ay tumango, ang kanyang puso ay puno ng pasasalamat. Alam niyang hindi pa tapos ang lahat, ngunit ang mga hakbang na kanyang tinatahak ay puno ng lakas, pag-asa, at isang bagong simula.

Sino pa bang magre-remind sa akin ng ganun? Kung siguro may makakarinig sa akin baka iisipin nilang may saltik ako. This is how I motivate myself. Kinakausap ko ang aking sarili para palakasin ang loob ko dahil sino pa ba ang gagawa nun para sa akin? Minsan tuloy kahit ako natatawa na lang din sa sarili ko. Hay buhay nga naman. Ang hirap maging mahirap, pero ganun talaga.

sabi niya na may kunwaring kasiyahan. Bahagya siyang tumingala, parang batang naglalambing. "Pwede bang makuha ko ang contact information mo? Ang saya kasing makipag-usap sa'yo. Pakiramdam ko, kapag andyan ka para i-encourage ako, mas magiging malakas ako."

And I can't do that if I give up. "Hayan, tama iyan." Ericka said. Encouraging me more. "You know, hindi mo naman kailangang magkaroon ng sobrang laking progress every day, just a simple lift of your leg is already a huge progress. So always remember that a small progress is still a progress, so, huwag susuko, ha? Kaya mo 'yan." I stared at her and took a heavy breath. Okay, I can do this. I must do this.

Through them, I learned a lot and gathered a lot of encouragement to set higher goals, dahil kung hindi, maghihirap lalo ako kapag hindi ko tataasan ang pangarap ko habang nagsusumikap para maabot iyon. Napatango-tango naman siya sa'kin. "You're right, everything doesn't have to be learned through experiences. And you're smart to learn things in a unique and reasonable way." Hindi ko naman itatangging honored ako sa komplimento ni Sir. Lalo pa't dalang lamang akong makatanggap ng parangal base sa opinions ko in life. "Thank you po," "No, it should be me who should be thankful for your encouraging advices. It helps me regain my drowning self esteem." Pagpapasal

Hindi naman siya nagmamadali at hindi niya ipipilit na bitiwan nito agad-agad ang natitirang bakas ng damdamin nito kay Psalm. "Sana naman makita ko kahit minsan lang na natutuwa ka sa akin. Gusto lang naman kitang bigyan ng boost para magkaroon ka ng energy sa buong araw na trabaho mo. Kagabi nagpupuyat ka na naman. Madaling araw ka nang natulog. Kapag lagi kang ganyan mauubos ang resistensiya mo."