English Hugot Novels & Stories

‘Yung tipong gusto ko, akin na siya, ganoon. “Hoy, seryoso ako,” sabi ko habang nag-blush na kasi nahihiya na agad ako, pero kakapalan ko na ang mukha ko. Kailangan kong magkaroon ng kausap tungkol dito. “I mean… I really like him.” “Wait lang, like how old? Forty? Fifty?” tanong ni Hugo, na natatawa na talaga. “Girl, hot tito pala ang trip mo. Siguro pinagduduketan mo ‘yang tito na ‘yan ‘no!”

Do you have a business here in Siargao? “Je veux juste te voir. Est-ce que c'est une mauvaise chose ?” he asked and chuckled. [trans: I just want to see you. Is that a bad thing?] “Uhm no.” Humugot siya ng malalim na hininga. “Don’t mind me. I’m starting to talk nonsense.” “Tu es sûr que tu vas bien ? Ou tu fais semblant d'aller bien ?” Yuen asked and this time, seryoso na ang tinig nito. [trans: Are you sure you're okay? or you're just pretending to be okay?]

"Totoo po bang kinumpiska ng LM Holdings ang lahat ng personal assets ninyo kabilang ang mansyon ninyo dahil sa hindi pagbabayad ng bilyun-bilyong utang?!" "Umalis kayo sa daan ko! Fck all of you! Ididemanda ko ang LM Holdings!"* nanggagalaiting sigaw ni Joel sa camera, ang mukha ay namumula sa matinding galit at kahihiyan bago ito pilit na isinakay sa isang simpleng taxi dahil wala na ang mga mamahaling sasakyan nito.

I murmured when he gave me a better view of his long and huge veiny shaft. Maugat, mahaba, malaki. Hindi kasya ang isang kamay ko. Pilya akong napangiti. "Yummy jumbo hotdog is in the center of the bread, Knighty. Very spicy! Rawr!" pinaliguaan ko ng halik ang dulo nito. "Parang simula ngayon, I like yummy jumbo hotdog na. The design is very Otentik...I mean authentic." Otentik yern? Hanu daw?

"F*ck! How can they do that to our mother? Ano ang kasalanan niya upang sinubukan nila itong patayin? Damn them all!" Kuyom ang kamao ni Hugo dahil sa pinaghalong galit at awa sa inang nakaratay na naman sa pagamutan. Hindi na inalintana ang ilang bags ng dugo na kinuha nila sa kaniya.

Puro pangumusta lang nila ang natanggap ko, which is good, and helped me get over the They’ve become more gentle since I arrived here in England. Hindi nila binanggit ang pangalan ni Hugo—marahil ay ayaw nilang maalala ko ang taong nagsinungaling sa akin. Pero tingnan mo naman sila ngayon—masaya at magkasundo na.

tawag niya sa assistant niya. Hugo is half-German and half-Filipino at kasa-kasama na niya mula pa noong simulan niyang pag-aralan ang negosyo ng lolo niya limang taon na ang nakalilipas. He was just two years older than him and his loyalty is tested. Bukod doon, matatas itong mag-Tagalog kaya kumportable siya rito. Kaya naman kahit na gusto niya sana itong maiwan sa Germany para may mata siya roon habang narito siya sa Pilipinas, he cannot trust the Crown Bank employees as of the moment. Hugo hurriedly entered his office. “Yes, Sir?”

HEHEHE ABANGAN!!

Humugot siyang malalim na hininga. Anong gagawin niya ngayon? Hindi pa rin tuluyang mag-sink in sa kanyang isipan ang mga nangyari. Hindi pa rin niya maiarok sa kanyang isipan na meron siyang anak. “YA takoy slabak, pravda? YA tol'ko chto uznal ob ikh sushchestvovanii, no mne by khotelos' uvidet' ikh pervyy shag, pervyy smekh, pervyy plach. Chort.” Humugot siya ng malalim na hininga. [translation: I'm such a pushover, aren't I? I just learned about their existence but I'm wishing to see their first step, first laugh, first cry. Damn.]

Nag-angat muli siya ng tingin at bigla na lang niya itong naitulak nang muntik ng magdikit ang mga labi nila dahil saktong pagyuko din nito. Nagbigay siya ng distansiya sa pagitan nila. "Magandang hapon po, Ninong Hugo," bati ni Naya dito. Isang tango lang naman ang isinagot ni Ninong Hugo sa kanya bago nito isinusksok ang isang kamay sa bulsa ng suot na pantalon. "M-maaga po kayong umuwi?" "My head hurts, so I'm head home early."