Sino Pumatay Kay Magellan Novels & Stories

MARGARITA has ten captains, and he is the eleventh captain as well as the owner and manager of his own cruise ship. Kaya naman ay hindi problema sa kanya kung kailan niya ito ipa-emergency landing sa seashore para lang makababa kapag may pupuntahan siyang mahalaga o ang pag-uwi sa bansang Pilipinas.

Habang unti-unti akong nawawalan ng malay dahil sa sobrang sakit, may dumating sa wakas—si Felix. Tumigil siya bigla, namumutla ang mukha dahil sa galit habang tinitingnan ang kaguluhang naganap. "Anong ginagawa mo? Sinong nagsabing pwede kang pumunta dito?"

Del Rio ang bakanteng upuan sa kaliwa nito. Sir Magnus obliged and sat on the spot provided for him. He was basically facing his mother. Tipid na napailing ang ina nito at napainom ng tubig. “Shall we eat? Hon? Magnus?” Mr. Del Rio prompted. The two agreed and they went on with their silent meal. Punong-puno ng iba’t ibang klaseng pagkain ang hapag at mula pa sa iba’t ibang bansa ang ilang cuisines. She felt as if those salivating platings of foreign food outshined her Filipino cuisines.

Ang Europa ay nasa kanluran ng mapa ng daigdig. Nabitawan ni Father Mer ang diary at lumagapak ito sa sahig. Hindi! Hindi 'to maaari. Baka nagkataon lang. Hindi siya ang sugo na binabanggit sa notebook ni Father Mauricio. Baka nagkamali lang siya nang pagkakaunawa.

"Unti-unti nang lumalabas." "Ano?" "Ang selos." Napatawa si Magnus. "Hindi pa aamin 'yan." Umiling si Donya Esperanza. "Hindi pa." "Pero hindi na rin magtatagal." Sakto namang lumingon si Tina kay Rhylle. Ngumiti siya nang napakalawak. "Señorito!" "Ano na naman?" "Thank you." "Bakit?" "Dahil ang saya ko."

Clovett Salmigan POV Dahil Yaya niya ako kaya sunod-sunuran ako kung saan ang trip ng lalaking ito. Sabi niya na diyan lang ang punta namin pero yun pala naging one hour pala ang biyahe namin. Nandito kami sa Dumaguete dahil may bibilhin daw siya at dito na rin maggogrocery. Sino ba naman ako para magreklamo eh sinasahuran lang naman ako.

This is insane! "Magsisimula na ang pila sa pagtanggap ng mga pasahero. Pumunta na kayo roon sa may daungan," ngiti ni Mang Raldo upang matauhan ako. Sa 'di kalayuan ay may isang daungan ng mga pirate ships o galleons?! What in the world! I thought these things only existed in anime?! It is in front of me right now!

ungol ni Santiago. Biglang tumunog ang cellphone niya. “Boss, pumalpak kami. Malakas ang kalaban,” sabi ni Magno sa kabilang linya. “Ano’ng sinabi mo?” Biglang napabangon si Santiago. “Lima kayo pero hindi niyo siya kinaya?” “Boss, hindi ordinaryong tao ang lalaking iyon. Kahit sampu siguro tayo, hindi pa rin mananalo,” sabi ni Magno.

Patricio P.O.V Nanatili kaming tahimik, ang tanging nagawa ko ay titigan siya, napansin ko ang pagkakaiba nang height ni Meggan parang lumiit siya, matangkad si Meggan eh. ''Pero wala rin magagawa ang mga sinasabi ko ngayon, patay na si Meggay. Wala ng mababago pa.'' ''Ikaw ba talaga si Meggan?'' naiusal ko bigla, natigilan naman siya at natahimik.

At sinimulan na niyang maglakad papasok, hila-hila ang dalawang maleta niya. Halos nakakalahati na niya ang buhanginan nang may makitang tao sa tabing dagat na naglalakad. Huminto siya sa paglalakad at tinignan ang mga naglalakad. Alam niyang bukas ang tabing dagat para sa mga tao sa San Miguel. Yon daw kasi ang kahilingan ni Mr. Alvarez noon bago ito pumanaw, para mapakinabangan naman daw ng mga taga San Miguel ang magandang view ng tabing dagat, kaya hindi na siya magtataka kung may makita siyang naglalakad doon, kahit sa ganitong oras.