Ethnic Origin In The Philippines 소설 & 이야기

Ang iba naman ay abala sa pagkain. Salamat, Asin! Tahimik na dasal niya. “Since when do you have a British accent?” bulong ni Devyn sa tabi niya nang maupo na siya. “So . . . Betsy, where are you originally from?” anang Aunt Esther ni Devyn. “I'm from the Philippines!” “Wow. That's really far. You're Asian then! And I like your tan!” komento naman ng babaeng pinsan ni Devyn. Hindi niya na maalala ang pangalan. Basta nakakadugo rin ng ilong.

"Same! I was born from the Philippines because my Mom is a Filipino." "Marunong kang magtagalog?" tanong ko at tumango naman siya. "Oo, ilang taon din akong tumira roon bago ako dinala ng Dad ko rito," paliwanag niya. "Can I be your friend? Ilang araw pa lang ako rito at hindi ako makahanap ng mga kaibigan." Tumango naman ako. "Sure." "Thank you! You look also nice too, I like your dress."

"That's because I don't have an ounce of Filipino blood. I was raised in a Filipino culture but I was born to non-Filipino parents." Malakas siyang napasinghap dahilan upang mapa-ubo siya. May alikabok pa yatang nakapasok sa lalamunan niya sa eksaheradong pagkaka-singhap niyang iyon. Although she already suspected that Quaro had foreign ancestry, she didn't expect that he actually had no Filipino blood! "At... ang mga kapatid mo?" "Same as me. We were born in the same country." "Ibig sabihin ay galing pa kayo sa ibang bansa at dinala lang dito sa Pilipinas matapos kayong ampunin ng mag-asawa?"

No one knows exactly who we are except sa pagiging billionaire ko at pagmamay ari ng mga hotels. Dito ko nakilala sa underground na to sila William Dames, Ezrah Cassian, Waylen Carradine, Zayne Morales at Peter Xiao Dan. Sabi ng karamihan nanggaling daw kami sa ibat ibang parte ng mundo dahil saiba't ibang lahi kami nanggaling pero sa iisang lahi lang nanggaling ang aming ina. Pero dahil mas makapit ang dugo ng pagka pilipino namin kaya dito kami lumaki. Yung mukha, katawan at mga ugali namin ay namana namin sa aming mga ama. Iba't ibang galing ang nananalaytay sa amin, may isang kaugalian lang ang wala sa aming mga magulang na nasa amin yun ay ang pagiging basagulero namin. May kanya kanya

“Si Dr. Superman.” Natawa ako sa sinabi niya. “Imposible iyang nasa imagination mo, Cha. Iyan, magkakagusto sa akin? You know that I have the most complicated life, at hindi lang ikaw ang may alam noon, pate sila rin. I didn’t even know where I came from.” “From the Philippines, of course. Chika ka. Ang galing mong mag-Tagalog tapos magtatanong ka kung saan ka galing.”

I said while laughing a bit. Napakunot ang noo niya dahil sa pagtawa ko at kalaunan ay napangisi na rin. "You are really mysterious," he stated before calling the waiter. Mapatapos naming makapag-order ay tinitigan niya ako ng medyo matagal. That gave me an awkward feeling. "You know, my family originally came from Visayas. And I heard a lot about Acostas in the near province," he said. Napasinghap ako dahil karatig probinsya lang namin ang nabanggit niya. And we owned some lands there, too.

Walang mababasa sa kanila na kahit anong emosyon. “We are not acquainted with Julianna Agosti if she was the one you are referring to. Isa lang ang dahilan kaya narito kami. Hinanap ka namin. Nasa Pilipinas kami nakaraan pero umalis ka na ng bansa bago ka namin matagpuan,” Genesis still the one talking. Ang dalawa ay tahimik lang na nagbabantay sa akin. I smirked at their language and what they said na hinahanap nila ako. So they also have Filipino blood and know how to speak the language fluently. The better.

Sobrang awkward! "Nationality?" Tanong ulit ni Señorito Halex na alam ko na ako na naman ang kinakausap nito. "Filipino." Maikling sagot nito at tinapunan ko lang ito ng tingin at ibinalik ko rin kaagad sa daan. Fuck, filipino sinabi ko eh halata naman sa itsura ko na half ako. "Half Irish." Pahabol ko na lang rito.

Dali dali akong sumakay at dinala niya ako sa bahay na ito. She explained everything to me, kung paano ako nawalay sa kanila ni Daddy. Hindi ako nagalit sa kanila, hindi naman kasi nila ginusto na malayo ako sa kanila. Tama ang mga tao noon, I have a blood of Japanese. My father is a pure Japanese and my mom is a Filipino-Japanese.

Tingin niya sa kabuuan ko. Nawala ang ngiti ko sa labi. Nakalimutan ko na medyo blonde na pala ang buhok ko ay may lahi naman talaga akong Italya. Kaya medyo mestisa na ako ngayon. Salamat sa genes ng Papa ko! "I'm half," pekeng ngiti ko, "Half Italian, half Filipino. But I am more a Filipino at heart. I'm sorry. I thought you were a Filipino." "That's alright."