Sa mga muling pag-iisip tungkol sa usaping ito, napansin ko na sobrang lalim ng usapan tungkol sa pagkakaiba ng Tagalog at Filipino, na madalas ay nagiging sanhi ng kalituhan. Isang bagay na talagang kapansin-pansin ay ang kasaysayan ng dalawang wika. Ang Tagalog ay isang wikang katutubong sinasalita sa mga rehiyon ng Luzon, at may mga ugat ito mula pa noong panahon ng mga katutubong Pilipino. Sa kabilang banda, ang Filipino, bilang opisyal na wika ng bansa, ay tumutukoy sa isang mas malawak at mas pinagsamang uri ng mga dayalekto, na naglalayong isama ang iba't ibang impluwensiya mula sa iba pang mga wika sa Pilipinas.
Kaya nga sa pagbuo ng Filipino bilang wika, isinama nito ang mga elemento mula sa iba pang mga wika, tulad ng Ingles at Kastila, pati na rin ang mga lokal na diyalekto mula sa ibang bahagi ng bansa. Sa kalagayan ng kasaysayan, ito ay isang uri ng pagsasama na naganap habang ang Pilipinas ay nasailalim sa iba't ibang mga banyagang impluwensiya, at ang mga pagbabagong ito ay lumabas sa pagkakapukaw ng pana-panahon. Ang pagkakaiba ng Tagalog at Filipino ay isang repleksyon ng ating pagsasakatuparan ng isolation sa mga komunidad, at ang pagtingin sa ating pagkakakilanlan upang lumapit sa mas malawak na pang-unawa.
Sa loob ng mga taon, ang pagkakaroon ng Filipino bilang isang wiki na mas inclusive at representative ay nagbukas ng napakalaking pinto para sa mga mamamayang Pilipino sa pagkilala at paggamit ng kanilang sariling mga pagkakaiba sa pamamagitan ng isang natatanging pagsasama-sama. Hanggang ngayon, makikita natin ang mga halimbawa ng variabilidad ng Filipino sa mga pagsasalin, mga akdang pampanitikan, at pati na rin sa mga makabagong usapan online. Ipinapakita nito ang ating pagnanais na makaugnay at makipagsapalaran sa mas malawak na larangan ng kultura.