Philippine Ethnic Designs Novels & Stories

“Salamat ho.” Pagbaba niya ay iginala muna niya ang mga mata sa paligid. Dahil Maynila at sentro ng Pilipinas, mas malaki ang bulwagang pangkatarungan sa lugar. May taas iyong limang palapag at malaki ang sukat. Ang disenyo niyon ay Spanish style. Palibhasa ay matagal na nasakop ng mga Kastila ang Pilipinas, karamihan sa mga lumang gusali sa bansa ay iisa halos ang itsura— may magarbo at malalaking pundasyon sa harap. Kulay krema ang pintura niyon at may malaking logo na nakaukit sa gitna ng patatsulok na bubungan sa harap.

“You mentioned my designs. What’s with my design?” “I love your designs. At isa pa, maliban sa isa ka sa pinakamagaling na designer, I can feel the touch of old culture with your works. Parang, that’s too much Asian. Don’t take this negative, I actually love your designs. And our client is from Philippines, mas alam mo kung ano ang mga gustong desinyo ng mga Pilipino kumpara kay Martha at Dior.” “You want me to handle this client, Keith?”

nang manatili siyang tahimik ay muling nagsalita ang binata. "Sige," ang sa halip ay isinagot ni Aria saka sinalubong ang maiitim na mata ng lalaki. Black eyes are natural to Filipinos. Although nowadays it seems that more of them have dark brown eyes, many Filipinos have a mix of other races, particularly the Spaniards who colonized the Philippines for three hundred and thirty-three years. And that is the reason Aria sees why her eyes and hair are brown. At iyon ang nakikitang dahilan ni Aria kung bakit brown ang kulay ng kaniyang mga mata maging ang kulay ng kaniyang buhok.

She made sure everything was settled properly, mula sa mga papeles, kontrata, hanggang sa huling bayarin. As a designer, she is still going to work with them; isesend na lang niya ang mga designs while staying in the Philippines. Kahit papaano, thankful siya na hindi niya kailangang bitawan ang passion niya, kahit malayo. She’ll still get to do what she loves, only this time, mas malapit na siya sa mga taong importante sa kanya.

Inilatag ni Cassandra ang mga dala niyang drafts sa ibabaw ng mesa. “Mr. Chen, ito po yung mga bagong designs. Base po sa trend ngayon dito sa probinsya, mas pinipili pa rin nila yung mga simple at konserbatibong tabas—malinis tingnan pero elegante,” maayos niyang paliwanag habang isa-isang itinuturo ang mga sketch. Lumapit si Mr. Chen, inayos ang salamin sa mata, at sinuri ang mga papel.

Ayaw niyang magtalo sila at magiging dahilan ng pagiging palpak ng mga plano niya. They arrived at Apo Larry's house. His house is not that big but all of his family live here. They really value the old Filipino traits, the strong family ties. That's a unique Filipino culture that can be observed only in the Philippines. Also Filipinos are well-known for being hospitable. "Pasok na kayo, pagpasensyahan niyo na ang bahay ko, maliit lamang ito pero masaya kami," anang Apo Larry.

Pansin ko rin na ang mga bisita ay galing pa sa ibang bansa. Pansin Kong papalapit no Jeniza at may mga kasama ito. "I want you to meet Ms. Natalie De Ocampo, She's the one who designed the Bloody tears of phoenix. Nat, meet Mr. Johansen" pagpakilala ni Jeniza Nakipagkamay ako rito at napag alamang isa syang business tycoon sa France at Spain. He also offers me to work for him para sa Isa nyang business sa Madrid para mag design ng mga jewelry even clothes. He even told me na 50% of the profit will be mine. It was a great offer pero sinabihan ko muna itong pag iisipan ko.

Alas-diyes na ng umaga—oras ng opisyal na pagsisimula. Mabilis niyang inikot ang tingin sa buong silid, at sandaling huminto ang tingin sa maputing mukha ni Naomi. Dalawampung design companies ang dumalo sa bidding. Ang bawat isa ay magpapaliwanag ng kanilang fashion design concept, tradisyonal na inspirasyon, at detalye—ayon sa bunot na pagkakasunod-sunod. Sa screen, lumitaw ang isang green-glazed ruyi mula sa Ming Dynasty.

"Your designs are the highlight of the evening." Ngumiti si Carol nang magalang. "Thank you so much. It’s an honor to be here." Maya-maya, nagsimula na ang fashion show. Ang mga modelo ay naglakad sa runway suot ang mga disenyo ni Carol—mga gown na may halong modernong arkitektura at tradisyong Pilipino. Tumanggap ito ng masigabong palakpakan mula sa audience. Napansin niyang nangingilid ang luha sa kanyang mga mata—hindi dahil sa lungkot, kundi dahil sa tagumpay.

"Angielyn Jackson. Filipino teacher." "Kerr Wu. Mapeh teacher niyo." maangas na bungad ng lalaking may hikaw sa ilong at labi. Magulo rin ang brown notong buhok at hindi katulad sa iba na malinis ang suot, parang pinamunas sa sahig ang puti nitong tshirt sa dumi.