Novel & Cerita Fallen In Tagalog

What the fuck? I immediately dialed Adhaya's number. Nakailang ring pa bago niya ito sinagot. "Problema mo?" Bungad na tanong niya. "I think I already fell for him, Adhaya." ---- 💫

She feels sorry for her. "Gail, sorry. Sorry kung nasasaktan ka. I'm really sorry. I-I don't know how to ease the pain. I-I'm sorry." Tipid siyang ngumiti. Unti unting tumulo ang mga luha sa mata nito. Nakagat niya ang labi. She feels guilty as hell!

Baka ay nasa mali siyang katawan? “Hayaan mo na, Francis. I don't know what's with you—taking that girl from nowhere to here. Wala naman iyang ibinigay sa 'yo kung hindi sakit ng ulo, e!” sabat ng isang ginang. Hindi gusto ni Ana ang pananalita nit samantalang natutuwa si Mary Joy sa ginang. “You don't even know when will that freak Nastya come out and torture us all again! Paano kung mapeste ulit tayo ng baliw na 'yan oras na ma-'stress' siya? Damn, that dirty girl even know what's the word 'stress', hmn? Akala ko'y lahat ng nasa putikan na nakatira, hindi maarte at mapagsumikap! Stress, my ass!”

Nang makalapit sa ina ay mahigpit niya itong niyakap habang umiiyak. "I'm sorry, Mommy. I'm sorry. It was all my fault. Kung hindi sana ako naglayas, hindi niyo na sana ako hahanapin. Hindi sana kayo maaksidente. It was all my fault. I'm sorry, mommy. I'm really sorry." She said while crying, ang kanyang mukha ay nakasubsob sa leeg ng kanyang ina.

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

punong-puno ng galit, pagnanasa at walang pagsisisi. He moved ruthlessly and made sure his every thrust are cruel. Hindi ko mapigilang mapaluha. I tried closing my eyes pero he reminded me in the worse possible way na dapat kong sundin kong ano man ang gusto niya dahil kong hindi buhay ni Devin ang nakataya.

aniyang hindi kinaya ang kilig kaya nagtalukbong ng kumot. *** Kinabukasan, team-building day. They were grouped together. “Trust fall!” sigaw ng facilitator. Maya climbed the platform, hesitant. “Relax, Maya,” sabi ni Lucas. “I’ll catch you when you fall for me.” “Sigurado ka ha—aaayyyyy!” Nahulog siya, diretso sa bisig ni Lucas. Hindi agad siya bumitaw. Ang init ng katawan nito, ang amoy ng dagat at cologne, at ang tibok ng puso nitong kasabay ng kanya.

MARAHIL AY HINDI nito matanggap ang maling nagawa niya kung kaya dinaan lang sa iyak. “Ate, sorry. I think I've gone crazy lately. I...I think I've fallen for Mr. El Gueco. Sorry talaga.”

All I know is I'm falling and I can't even defy the gravity of falling for him. "Hindi kita ihuhulog. Kaya 'wag kang malikot diyan."

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.