Fallen In Tagalog Novels & Stories

"'Ang iba nagmamanman lang sa atin." Mga ilang sandali ay nakarating na rin sila Denzel, Alfred at iba pa. Nang huminto sila saglit agad na nagpaputok ang isang di kilalang lalaki dahilan ay muli silang tumakbo papalayo. Kulay itim mga kasuotan ng mga ito at nakatakip ang mga mukha kaya di agad makikilala.

Kahit ano pa’ng gawin nitong pagsinghap ay tiyak na malulunod pa rin ito sa sakit. Umubo ito nang umubo hanggang sa bumagsak na lamang ang mga palad nitong nababalutan ng sariling dugo sa malamig na piso. [ pisó - floor ] Tuwang-tuwa siya sa kanyang mga nakikita. Nakatirik ang mga mata ng babaeng wala nang buhay sa sahig. Nilapitan niya ang katawan nito; hanggang ngayo’y hindi pa rin siya nakukuntento.

Tapos naging ganoon kasi siguro may nakain din siya nang dala ng haliparot– kaibigan niyang bru– maganda kaya biglaang nagbago ang mood. Parang kaibigan niyang demo–. Tumango-tango ako. Napapalatak ako at napailing. Magkaibigan nga! "I'm falling. . ." nakangiting kong mahinang pag-uulit na nakatingin sa pintuang nilabasan niya. Dumila ako doon kahit na 'di naman niya nakikita. . .or maybe mamaya.

"Naalala ko dati, nanonood kami ng balita, madaling araw na no'n nang mapanood namin 'yung sad news about sa'yo. We we're both crying in front of Television. Masakit, syempre" "Pero alam mo, super emotional ko noong time na 'yon. Umaga na, sikat na ang araw pero umiiyak pa rin ako at hindi na makatulog. Ilang araw lang ata 'yung lumipas, parang feeling ko may nagbago sa katawan ko. Nagcrave pa ako non ng singkamas na mayroong mustard sauce. Naiinis rin ako kapag nakikita ko si Angelo, pero namimiss ko naman s'ya kapag hindi ko s'ya nakikita"

Ayos lang ako ang hamakin, maliitin, at masaktan sa sasabihin ng iba basta nasa itaas pa rin siya walang magiging problema. Humawak ako sa aking dibdib at nagkunwaring may kinakamot doon. Sana nga mawawala ang sakit na nararamdan ko. Mga panghihinayang. Mga salitang gustong-gusto ko isigaw pero mas mabuting isarili ko na lang. "Huwag ka mag-alala, Sir. Hindi ko po kakaladkarin ang pangalan ninyo sa kahihiyan," sabi ko sa kanya bago umalis doon.

"Ayoko na, hindi naman yata para sa akin 'yong mga gano'n. Twice is too much, thrice is enough." "May kasabihan 'yong mga hapon eh..." Nagpangalumbaba ako at pilit iniisip kung ano ba 'yong kasabihan na 'yon. "Ah! Nana korobi, ya oki !" masigla kong sambit no'ng naalala ko na. "Nana ano?" "Nana korobi, ya oki...fall down seven times, stand up eight! Sa case mo lang naman sir, fall down three times, stand up four!"

anito, tagalog na naman. Natawa na naman siya, pero naalala niya ang araw na iyon kung kailan sobrang basag siya. Naging malungkot ang mukha niya bigla, "I feel like that's the worse day I ever had."

Teka. Baka tigog na ko? Kaya parang ang gaan ng felling ko. Baka di mall to baka nasa langit na ko! Di naman pwedeng imperyo kasi wala naman akong nakikitang apoy. Grabe lang ganda pala ng heaven ano? Parang mall lang, Nilabas ko ang gitara ko sa lalagyan at nag hanap ng magandang pwesto.

"Ano'ng nakakatawa?" "Ano'ng nakakatawa? Ikaw! Ikaw mismo ang nakakatawa! Limang taon kang nagtago tapos sa unang pagkikita ninyo, nagkabanggaan pa kayo, nagkadapaan at naghalikan. Tapos sinundan ka pa niya buong araw. Diyos ko, parang teleserye ang buhay mo." "Hindi iyon nakakatawa."

Our litle conversation Are turning into little sweet sensation And they're only getting sweeter everytime Our friendly get togethers Are turning into visions of forever If i just believe this foolish heart of mine I can't pretend That i'm just a friend 'Cause i'm thinking maybe we were meant to be Napako ang tingin ko kay Adonis ng marinig ang malamyos niyang tinig habang kinakanta ang 'Fallin' ni Janno Gibbs. Kinapa ko ang dibdib ko na malakas na pumipintig. Nakapikit siya habang kumakanta pero halos tagos sa puso ko ang mensahe ng kanta niyang iyon. I think i'm fallin', fallin' in love with you And i don't, i don't know what to do I'm afraid you'd turn away But i'll say it anyway I think i