Forsaken In Tagalog の小説・ストーリー

I could tell I was lucky enough na hindi ko naranasan ang ganitong bagay noon. “Masaya ka talaga kapag nahihirapan at hindi ako okay, ano?” tanong ko habang naghahanap ng matatapakan sa puno ng mangga na inakyatan namin kanina. Nauna na kasing bumaba si Tito Paps. Hindi ko rin naman kasi alam na mahirap pa lang bumaba. “Hindi a. Umiyak kaya ako noong naaksidente ka. Alam mo ba kung gaano kadaming sipon ang isininga ko? Nag-alala ako—Byeongyun!”

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] The Devilish Billionaire [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami! .

Marahan siyang humarap dito. Nagulat siya sapagkat isang babaeng nakadamit maharlika ang kanyang nabungaran. Nakatayo ito sa may pintuan at napaliligiran ng limang kawal. Mayroon ding dalawang babaeng tagasilbi ang nakatayo sa kanyang likuran. Nakilala ang isa sa mga ito. Si Meliana, ang natatangi niyang tagasilbi noong siya pa ay nasa piling ni Braxton. Makahulugang tumingin sa kanya ang babae at tila may ipinapahiwatig. At nakita nga niya sa kaliwang bahagi ng kanyang braso ang ‘Marka ng Katapatan’ ni Meliana sa kanya. Ang markang iyon ang nagsisilbing ugnayan ng tagasilbi at ng kanyang amo. Hanggat hindi nawawala ang marka ay malalaman ng amo kung ang kanyang taga silbi ay tapat pa rin ba

Hindi nga sana mahirap ang buhay namin ngayon kung matino lang siya… hindi sana kami minamaliit ng mga kamag-anak ni nanay at kung sino pa, kung maayos lang siya— kung 'di lang ito mabisyo, kung sana ay hindi lang siya sugarol… Isinara ko ang pinto ng kwarto, nang maramdaman ko ang pagbabantang pagbagsak ng luha mula sa aking mga mata. Tahimik akong bumalik sa higaan. Dama ko ang pagbigat ng aking dibdib. Natakot ako na baka mapansin ako ni tatay, at kung ano pang masakit na salita ang marinig ko mula sa kanya. “I am worthless… sa mga mata niya, wala akong kwenta.”

Maari mong ipahayag ito sa mas natural at diretsong Tagalog na gaya nito: "Kasalanan mo ito," sabi ni Furcas, ang malamig niyang hininga ay sumayad sa aking balat. "Kung hindi ka bumalik, wala sanang nangyari na ganito. Dapat ay nanatili ka nalang na patay." Sa isang iglap, itinaas niya ako sa ere, ang kanyang kamay ay mariing nakahawak sa leeg ko.

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

"Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop." Pagkasabing-pagkasabi niya nung 'junkshop' ay PAK! Kaagad na dumapo ang kanang palad ko sa pisngi niya, Sa maganda pero gago niyang pisngi. Walang modo itong kausap ko eh kaya dapat lang na sampalin para maturuan ito ng leksyon.

Ano bang mas tamang gawin? “Hindi mo alam kung gaano mo akong napasaya dahil pumayag kang ampunin at alagaan natin itong bata, Nestor,” nakahiga na sila noon ay nasa gitna nilang dalawa ang sanggol.

"Alam mong walang katotohanan ang bawat salita na nakasulat dito, Travis, bulag ka dahil lang sa pagmamahal mo sa isang sinungaling!" "Manahimik ka! Wala kang karapatang banggitin ang pangalan ni Bianca gamit ang marumi mong bibig!" Isang malakas na tadyak ang ibinigay niya sa gilid ng sofa kung saan ako nakasandal, dahilan para mayayanig ang buong muwebles at mapapikit ako sa tindi ng takot. Hindi ko akalain na ang batang lalaki na nakita kong humihingi ng tulong sa gitna ng bagyo ay magiging ganito kalupit, ganito kadilim, at ganito kawalang-puso sa taong nagbigay sa kanya ng pangalawang pagkakataon na mabuhay. Tinitigan ko ang lumang bracelet na nakatago sa ilalim ng aking palad, ang tang

Ang mga rescue operation ay nagpapatuloy na upang mahanap pa ang kung may makaligtas man, ngunit ang mga inaasahan na pagkakataon ay mababang porsyento lang. Mababa. Ang salitang mababa ay nagpabalik-balik sa aking pandinig, hindi maaaring sumuko ako, pabalik-balik pa din ito sa akin na para bang tinutukso ako na gumising na sa katotohanan. Marami nang mga tao ang nag-iiyakan, tumayo naman ako sa kabila ng panginginig ng aking mga tuhod at sumingit sa mga taong nag-iiyakan, sumisigaw pa sa mga pangalan ng kanilang mga mahal na nawawala pa din ang labi, and ang iba ay nawalan ng malay kagaya ng nangyari sa akin kahapon. Wala akong ginawa ni isa man sa kanila, ni umiyak ay hindi ko magawa sa p