False Hope In Tagalog Novels & Stories

pagpapaalam nito »»» medyo kunting plastikan at tiis tiis lang sa mga salitang hindi naman totoo dahil ang plano ko ngayon ay ang pag awayin ang dalawang to, yung dalawang nagsasanib pwersa para diinin ako kaya ngayon gagawa ako ng paraan na kayo mismo ang sumira ng buhay niyo. ngayon ay nagsasalo salo kami sa iisang lamesa medyo madalim sa labas isa sa mga gusto ko ay gumabe dahil gusto kong panoorin ang mga hampas ng alon.

Natatawang lumapit si Hope sa dalawa, pumagitan ito sa kanila sa couch, 'tsaka inakbayan pareho ang kaniyang mga kakambal. "Hope." Napabunga ng hangin si Love, medyo naiinis kahit na tutok pa rin ang tingin nito sa screen ng malaki nilang flat screen TV at abala ang mga kamay niya sa game controller. "We are not your doppelganger. Do you even know what doppelganger is? In folklore or popular culture, it is often considered harbinger of bad luck or an omen of death! Ikaw, kung ano na lang 'yang lumabas sa bibig mo, hindi mo na ginagamitan ng isip."

Sa sobrang daming bansa na niyang ipinahanap ito ay dito niya lang pala ito makikita? “A—Aalis na po ako, baka hinahanap na po ako sa loob.” nakayukong sambit ni Hope at nagmamadaling umalis, kahit pa tinatawag siya ni Epifanio ay hindi na niya nagawa pang lingunin ito.

Useless lang naman. At kung qualified ka nga sa mga sinabi ko, makapasok ka dito ng hindi nahihirapan. Congratulations! @Death Wish

Paunlakan mo sana kami na tulungan kang hubugin pa ang iyong sarili. Nagmamahal, Humanimal University Ano raw? Humanimal? Ano iyon? --- Caridad Tampipi Ang hirap maging mahirap lalo pa't ika'y nakamaskarang mapagpanggap. Tukso sa paligid ay laganap, apektado pati ang iyong hinaharap. Sadyang kay hirap tanggapin, tayong mga Pilipino'y ginagawang alipin. Mababa ang tingin nila sa atin, kaya pangarap nati'y kay hirap abutin.

Hobby na yata talaga natin ang umasa sa isang bagay kahit alam naman nating wala na tayong aasahan hindi ba? I know, I am not alone--I know there are people out there like me, who really loves to hope and expect for something---they have no assurance with. 'Yung tipong naghihintay parin at umaasa kahit wala silang pinanghahawakan. And that was a false hope that I must refused to do anymore.

“Pre may asawa na yung tao.” “Alam ko, true love is timeless Luxurious. Hindi mo alam kung kelan ka tatamaan at hindi mo alam kung kanino. Hindi mo madidiktahan ang puso, kahit ilang beses mo pang itanggi, siya pa rin ang hinahanap mo kahit na ayaw mo.” Makahulugan niyang saad. “That’s really impossible Vilarreal, bakit ako magkakagusto sa taong minsan kong pinahirapan at nasaktan ng dahil sa mga kalokohan ko sa buhay.”

"Pareho nating alam na hindi totoo iyan! Papatayin ka ni Lolo!" "At sa tingin mo ba natatakot ako? Walang makakapigil sa akin na mahalin si Hope! Ipaglalaban ko siya kahit na ikamatay ko!" He stopped there, totoo iyon, nakahanda siyang ipaglaban ang pagmamahalan nila. Pero hindi naman niya pwedeng ipaglaban ang taong hindi naman willing lumaban kasama siya. "'Wag mong sayangin ang sakripisyo ni Hope, kuya! She left para mabuhay ka!"

Sabi ko sa kanila. "Ni isa sa inyo wala man lang tumawag saakin kung okay lang ba ako. Oo, I get that why. But I'm still hoping na kahit isa sa inyo, pero wala. Akala ko ba family tayo?" Humarap ako kay Tasha.

Na dapat ay kahit si Tristan, hindi pag dududahan ang mismong kaibigan. Does it mean something? Kusang nahulog ang hawak na cellphone sa kanyang kamay. It slip like a bottle of wine, ang pagkaiba lang—ang puso nya ang nabasag ngayon. Tumingin sya sa cake na dala. Mapait syang napa ngiti, "Sana mali lang ang iniisip ko. I wish—". Natigil sya dahil mag kaiba ang wish sa hope, "I hope I'm just being delusional... kathang isip, na praning lang ako at pinag iisipan kita ng masama..."