Fang Boboiboy Novels & Stories

Sa malayo, nakita niya si Ezekiel na kasama ang isang babae—isang babae na hindi niya mapigilang titigan. Si Ezekiel ay nakatayo sa tabi ng babaeng tila mas maganda pa sa mga babaeng nakikita niya sa mga fashion magazines. Matangkad, mahaba ang buhok, at kasing kinis ng porselana ang balat ng babae. Ang postura ni Sofia, parang walang kahirap-hirap, tila ba kayang kontrolin ang mga tao nang hindi nagsasalita. Asian top model vibes—hindi mo siya basta-bastang malalapitan. "Ayan si Sofia oh," bulong ni Mia, may halong excitement sa tono. "Kita mo?"

baka ma-hold up ako! "Kobi...pinsan!" sabay kami natigil sa paghakbang ni Boss Kobi ng isang seryosong boses ang tumawag sa pangalan niya! Kaagad na hinanap ng mga mata ko ang may-ari ng boses na iyun at hindi ko mapigilan nag mapasinghap ng tumampad sa paningin ko ang nakangiting hitsura ng pinsan ni Boss na si Briann Adam! Naglalakad palapit sa amin habang hindi pa rin mawala-wala ang ngiti sa labi kaya naman litaw ang dimple niya sa magkabilaan niyang pisngi!

"By the way, ikaw lang ata ang hindi ko pa nakausap masyado." Napatingin naman ako sa kanya, "Talaga? Okay, I'll introduce myself. I am Robespierre Olivarez, but please do call me Rob. I am 17 years old, turning 18 and I am still the basketball captain at our school. Oh, I also love singing."

"Opo, 'nay. Ako ito, si Boboy." Umiyak ang babae at agad na hinawakan ang mukha ng bata. "Totoo nga. Buhay ka nga." Niyakap nito si Boboy nang napakahigpit. "Salamat sa Diyos at buhay ka." "Magandang araw po sa iyo. Anak niyo po pala si Boboy?" tanong ni Iris. "Sino kayo? Mga engkanto kayo, ano?"

Biglang naging conscious ang matanda sa sariling istura, "Naliligaw ka ba?" "Hindi po ako naliligaw," pormal at seryosong sagot ni Tobias. Tumingin siya sa mata ng dalawang matatanda, ang kanyang boses ay puno ng pormalidad at respeto. "My name is Tobias Lion Del Fierro. I am... Caroline's boyfriend. "B-Boyfriend?!" sabay na sigaw ng dalawang matatanda.

Tumango naman sila at di na ulit sila nag tanong kung saan ako pupumunta. Malaki na ang tiyan ko pero nakakagala parin naman ako, mabigat lang pero ayos naman ako. Nang nakababa na ako ng tuluyan ay nakita ko naman si Boboy na kausap ang isang katulong namin, nag tatawanan silang dalawa at nag kukulitan. Sa tingin ko hindi trabaho ang ipinunta ng lalaki na ito dito, marahil ay itong kalandian ang gusto niya.

White polo shirt, maong pants, malinis tignan, parang lalaking hindi marunong manakit. “Bro, uminom ka naman! Birthday mo ‘to oh!” sigaw ng friend niya pero umiling lang si Elian. “Hindi ako sanay eh. Saka bawal sa akin,” sagot niya nang mahina. Mababa ang boses, malambing pakinggan. That was when the door opened.

Pero hindi siya papayag. “Hmm… humorous, cute, at hindi pwedeng naka-salamin,” sagot niya sabay titig kay Dwyn na may matamis na ngiti. “Sorry, hindi ka pasok sa standards,” bulong ng kanyang mga mata. Lalong lumakas ang tawanan. May isang lalaki sa kabilang side na tinawag siyang “ate” at pabirong nagsabi: “Ate, ako na lang. Cute ako, promise!”

Nang bumukas ang pinto, ilang malalakas na goons ang bumaba, pinangunahan ng isang lalaking may makintab na mukha at nakasuot ng murang suit na ang pangalan ay Bojo. Pinapaikot-ikot ang natitirang buhok niya, tumawa siya nang malamig. "Ikaw ang nakikialam sa aming mga gawain, ha?" Isang gang member ang lumabas na limpung-limpung mula sa likod ng isang van. "Oo, boss! Siya 'yon! Hindi nga namin siya nakita na gumalaw, pero nagawa niyang itulak si Jayce sa pader!"

halos pabulong na wika niya pero sapat 'yon upang marinig ko. Malapad akong napangiti at marahang napatawa ng dahil sa pag-amin niya sa'kin. Siguro ang nakita niyang kumakain n'on ay 'yung matandang katapat ng unit namin. Of course masarap ang raisins pero para lamang sa piling panlasa and knowing Toby, the taste of raisins is not fit for his pihikan taste. May halong inis na tumingin sa'kin si Toby, pinapanood akong tumawa. Ilang taon na ba 'tong boyfriend ko? Why does he acted like he was a five years old boy?