Fang Boboiboy Novels & Stories

Higit sa lahat animo'y nagmamayabang ito sa kulay green nitong pintura. Tumikhim si Boboy kaya naagaw nito ang kanyang pansin, “Ate, maiwan ko na kayo. Safe naman po kayo rito," anito na palinga-linga sa paligid. “Sige, salamat sa pagsama, Boy,” nakangiting wika niya. “Walang anuman Ate,malakas ka kaya sa'kin. Mauna na po ako,” paalam ni Boboy, tuluyan na itong tumalikod atsaka hinakbang ang mga paa paalis sa lugar.

I think may bagong kapatid na sila Sui and Mizumi, bagong makulit na naman pfft. Still... My Personal Patient is my Rp-Boyfriend and he is a Mafia Boss too that now is my Husband and father of my kids. The SenSaki end our story will be gonna ending in the words of... "HAPPY ENDING"

“Bobo!” Mukhang marami pa siyang gustong sabihin. Ngunit hindi pa lubos ang paggaling niya. Kaya iyon lang ang lumabas sa kanyang bibig. Subalit sapat na ang marahas na pagtaas-baba ng kanyang dibdib upang ipakita ang kanyang galit. Sa sandaling iyon, may narinig kaming palakpakan. Isang pamilyar na boses ng babae ang sumingit.

Buong buhay niya, ay ngayon lang may tumawag sa kanya ng bobo. “Ang kapal ng mukha mong Wang ka! Dapat talaga kayong bumagsak, dahil kayo ang totoong bobo!” Kunot-noo na tumingin sa kanya si Maxwell, dahil sa kanyang sinabi at bigla nalang siya nitong sinampay sa balikta nito. “Hoy! Ibaba mo ako, at hayaan mo akong labanan ang bobo mong kambal!” Sigaw niya kay Maxwell, habang hinahampas nito ang likod ni Maxwell, pero parang wala itong nararamdaman.

Nagmamahal, Humanimal University "Dapat ko bang tanggapin ang paanyaya nila? Sige, tingnan natin dahil mukhang exciting kapag pumasok ako rito. Tiyak na marami rin akong makikilalang katulad ko rito ‘pag nagkataon kaya go lang!" --- Robbie Mortillero "Girls! Iyon si Robbie, o! Bilis, habulin natin!" sigaw ng isang babae na may hawak pang flaglet.

That one is the Paris boy. "Ayoko na sa mga dede ko!" Wala sa oras kaming nasamid dahil doon, "WHAT!?" D-D-Dede!? Ayaw na niya sa---ano niya!? "Grrrrrr! Naiinis ako! Naiinis ako! Ayokong mag-bra! Hindi ako makahinga! Ang sikip-sikip! Ang INIT-INIT! Naiinis ako! Kapag tumatakbo ako, palagi silang tumatalbog-talbog! Kapag naka-upo ako, lagi silang nababangga sa desk! Kapag may inaabot ako at may bagay sa harap ko, natatapon! At dahil dito kaya mukhang bitin 'tong damit ko! Tingnan niyo! LUMAKI NA NAMAN SILA! Hindi niyo ba alam na mabigat sila!? AAAAAAAHHHHHHH!!! Mas gugustuhin ko pang maging flat-chested kesa maging GIFTED!!!! *super saiyan pose*"

"Tayo na. Pabayaan muna nating makatulog. Kailangang maayos 'yan bukas. Madaming VIP na darating. Tiyak may pa-bunos na naman tayo." "Kaso kasi gusto kong tikman ang isang 'to." "Wag ka nang sumingit. Mahigpit ang bilin ni Boss. Hindi pwedeng galawin ang isang 'yan. Buti pa dun ka na muna sa lage mo'ng niyayari." "Kaso masyado nang walwal 'yun eh. Eto, mabango, mukhang masarap." "Napakaganid mo talaga. Tara na nga!"

Hinubad ko na rin yung uniform ko, may undershirt naman ako na puti. "Nga pala, Anong pangalan ng babaeng nakatapon ng shake sa akin?" "Type mo?" Napatango na lang ako "Sino nga yun?" "Eyon tol. Eyon Faye Rillosa"

Napakalamig ng boses ni Bob na nagdulot ng lamig sa gulugod ng lahat. "Hahaha, you are just a bunch of kids. Alam mo ba kung sino itong lalaking nasa harap mo? Siya ang pinakamagaling na manlalaban ni Mr. Hoffman. Kung tungkol naman kay Mr. Hoffman, isa siya sa mga pinakamalapit na tinyente ni Mr. Fernandez. At gayon pa man, nadala ka at nagyabang sa harap niya tungkol sa pagkakakilala ni Mr. Fernandez."

“May boyfriend ka na pala, Sera? Iyon ba ang tatay ni Tobi?” Mabilis akong umiling bago pilit na tumawa. “Hala, siya! Anong boyfriend? Ang ibig sabihin ni Tobi, Boy-friend. As in, boy na may space, tapos friend. Kaibigang lalaki! Madami kasi akong ganoon dati. Nakikita niya kaming nag-uusap kaya akala niya kung ano na,” palusot ko sabay kurot sa hita ni Tobi sa ilalim ng lamesa.