Fang Boboiboy Mga Nobela at Kwento

“So, selfie?” Tumalima nga si Jhonel pero sa pagsang-ayon muna ni Akime. And for the first time, kasama si Akime sa pagpapa-picture niya kasama ang isang fan. And what Akime did overwhelmed him. Humarap siya sa front camera nito at halos magkasabay silang ngumiti. “Thanks. Matutuwa ang kapatid ko `pag nalaman niyang na-meet ko ang vocalist ng Habibi Boyz.”

Huwag kang kakabahan, okay? "Okay."

nag-half smile siya sa akin at ibinalik ang tingin sa kaniyang cell phone. Kung tama man itong hinala ko, sana sa kaniya ko na lang naramdaman ang kung anong naramdaman ko kay boy tingkoy kanina. Mas madaling abutin si Fabio kaysa kay Sonny. Abot-kamay ko lang siya, nandito pa sa harapan ko. Habang si boy tingkoy, parang si Tungkung Langit, nasa itaas, mahirap abutin. Gusto kong kapag tumibok ulit ang puso ko, kay Fabio Varca ko ibibigay ito.

Wala nang ibang tao sa base kaya kampante na siyang mag-ikot. Habang naglalakad, bigla siyang nakarinig ng tunog na "cuckoo cuckoo." Halatang boses ito ng tao na gumagaya sa ibon. Tumingin si Raia sa pinanggalingan ng tunog at nakakita ng isang taong nakasuot ng sombrero ng sundalong Mobik. Nakatakip ang mukha nito at kumakaway sa kanya mula sa likod ng isang puno.

Amoy pa lang ng grilled chicken wrap, naaliwalas na agad ang pakiramdam niya. “Ang bango naman niyan,” sabi ni Chinky, sumilip sa laman. “Share mo ha. Kahit isang kagat lang. Para maramdaman ko rin ‘yung love life mo kahit sa lasa lang.” “Ewan ko sayo,” natatawang sagot ni Lynell pero inabot rin ang kalahati ng wrap. “O ayan, para tumigil ka sa kakabudol.”

" sabi ko sa kanya. Natawa si Vanilla at ngumisi sa akin. "Bobo nga tayo. Nasa atin talaga ang problema." "Pero mas bobo sila. Mga sad boy manipulative." dugtong niya pa kaya pareho na naman kaming natawa. “Sad boy talaga?” “Oo sad boy na fuck boy.” sabi ni Vanilla at napa-apir pa kaming dalawa.

sagot ni Roberto kay Miguel “Oy Ice, wag kang maoffend ha. Compliment yung pagtawag ko ng pretty boy” Nginitian ko si Roberto na parang sinasabi kong okay lang di naman ako naoffend. Actually, sanay nadin ako. Bata palang ako hanggang sa nagbinata, lagi na akong sinasabihan na mukha daw akong babae. Dahil nga siguro sa feature ng face ko. Pero ngayon ko lang narining na may tumawag sa akin na pretty boy.

malamig na saad niya. Mabilis na kumalas sa pagkakayakap sa akin si Bob. Maang na tinitigan nito si Xander na halos magkasalubong ang kilay. "Who is he, Armina?" pabulong na tanong ni Bobby na cool na cool pa rin. Tila wala lang rito ang ginawang pagyakap niya sa akin in a public place. "Ah, si Xander Luis Montenegro pala, soon to be stepbrother ko, Bobby," sagot ko bago bumaling kay Xander. "Xander, siya si Bobby Fontanilla. . . my long time friend."

“Yes! He is Scary though. Your Boss is Monster!” “Who's Monster?” Bigla akong napalingon at napatayo. Nakasunod sa kanya ang mga tauhan niya at napatigil sa harapan namin. Agad na napatago ang anak ko sa likuran ng mga binti ko. “Master Sean.” “Bring your child here.” At biglang tumakbo si Tobby . “Tobby!” “He is Devil!”sigaw niya pabalik. “Tobby! Come back here!”di na ako nakatakbo dahil hinabol na siya ng mga tauhan ni Master Sean at Nanny nito.”Master Sean, Im-so-.”

isang kulay ibon na nababalutan ng kulay blue na apoy, sakanya hango ang Hold ko kaya naman nagkakasundo talaga kami, kasing height nito si Shinobu, kaya masasabi mo talagang dambuhala ito. "So dahil nakalabas na ang ating mga Bosom Fera ay gawin na natin ang "Synthesis" super excited nako!" Maligalig na saad naman ni Nirvana ng mailabas na naming lahat ng aming Bosom Fera.