Fatal Encounters Novels & Stories

Hindi ko maiwasang manginit ang aking pisngi dahil sa hiya. Kaya ko nga rin nagawang makisawsaw sa kaguluhan nila kanina. "Iyon nga pala ang nakalimutan kong ireport, Mrs. Walker," biglang singit ni Arturo. Nakapamulsang tumayo ito mula sa pagkakaupo. "Maraming customer ang nagreklamo dahil sa baba ng kalidad ng ating seguridad. Dalawang mabigat na pangyayari ang gumulantang sa mga customer natin ngayon, Mrs. Walker. Marami nang usapan agad ang kumalat. Kaya kung kukunin ninyo ang binatang iyan, puwedeng makadagdag lang iyon sa pagkasira ng reputasyon ng mall at ng ilan pa ninyong negosyo," pangangatwiran nito.

Ang pagkamatay ng matalik na kaibigan niya ay nag-iwan kay Weston ng matinding pighati noon. Nagpahanap pa siya sa mga pinagkakatiwalaang tao para imbestigahan ang aksidenteng nangyari. Itinuring itong isang "single-vehicle crash", walang ibang sasakyang naiulat sa lugar noong oras na iyon.

nilapit ko ang mukha ko sa tenga niya. "Baby nasa public elevator tayo." malandi kong sabi sa kaniya. Nakita ko naman ang unti-unti pagdaloy ng dugo niya dahil namumula siya. Makarating kami sa unit niya agad niya itong binuksan. "Claire Clavez. News anchor and futuee chef senior director. Mangyayari lang iyon kung papayag kang pakasalan ako." Walang paligoy ligoy kong sabi sa kaniya.

"How long will this travel last?" "Two weeks." Double shit! Ang habang bakasiyon. "How did I want to end? Did I want it to appear like it was a tragic accident or something?" "You wanted to like just...uhm...like...like you died in your sleep. At kasama sa mga kundisiyon mo ang mapaligaya ka sa mga natitirang mga araw mo." She was turning red. Either she was embarrassed o hindi lang masikmura ang mga huling salita na binitiwan.

Isang malakas na pagsinghap ang pinakawalan ko kasabay ng panghihina ng mga tuhod ko. JULY 16 – A fatal road accident on a provincial highway yesterday claimed the lives of prominent business owners Carlos and Elena Montefalco, while their 4-year-old daughter remains missing following the crash. Authorities report the couple’s vehicle veered off the road and collided with a tree in the early hours of July 15; while the adults were pronounced dead at the scene, there is no trace of their child, who was believed to be traveling with them. It was all normal until I read the last part of the report.

But the silence persisted, a cruel mockery of my carefully constructed composure. The news finally arrived, not in a phone call, but in a news bulletin flashing across the large screen in my living room. A car accident, a single vehicle, a tragic loss of life. Arnaldo Sy, prominent businessman, dead at the scene. The details were vague, the investigation ongoing. But I knew. I knew exactly what had happened. The serpent had struck, delivering its kiss of death. The suspense was over, replaced by a chilling sense of triumph. The game was won. But the victory felt hollow, a bitter taste on my tongue, a chilling reminder of the price I had paid.

bulong ko habang pinaandar ang sasakyan. At sa bawat pag-ikot ng gulong, isang bagay lang ang malinaw — walang makakakilala sa tunay na dahilan ng aksidente. Hindi ngayon. Hindi kailanman. Habang binabaybay ko ang kalsada, patuloy sa pag-echo sa isipan ko ang pangalan ng biktima. Helen Cutanda. Isang inosenteng ginang na nadamay lamang. Hindi ko man siya personal na kilala, pero ang pagkamatay niya ay nagdulot ng hindi inaasahang kaba sa loob ko.