Fatal In Tagalog Novels & Stories

Napakapit naman ako sa bakal dahil sa bilis n'yang magpatakbo. "Dahan-dahan, baka madisgrasya tayo!" paalala ko dahil sa isang maling galaw ay pwede kaming mamatay. Sa halip na pansinin ako ay mas lalo n'ya pang binilisan ang pagpapatakbo. Napakapit na lamang ako ng husto. Pumasok kami sa isang gubatan, masyadong masukal ang paligid at maputik kaya naman halos tawagin ko na ang lahat ng santo at nagdadasal na sana buhay pa kami pagkatapos nito.

Umupo sa harapan ko at nagsandok na ng kanin niya. "Hay naku! Ilang araw na lang magiging baka na tayo. Palaging corn beef na lang ulam natin, kung hindi naman lucky me beef. Jusko naman! Kailan kaya tayo yayaman" sabi niya. Nagsandok na rin ako ng akin. Tama siya! Puro beef kinakain namin kung hindi naman karninas, Sardinas talaga yon. Karninas lang tawag namin para medyo sosyal.

sabi niya pa na napakibit ng balikat. “Namatay ang Tito mo dahil sa pagmamahal na ‘yan at noong pinuntahan ako ni Dina? Hindi ko maiwasang maluha habang pinagmamasdan siya. Mahal na mahal niya pala talaga ang Tito mo at dahil sa mga kagagahan ko, silang dalawa ang nagbayad. Ang Mama’t Papa mo naman, ang sabi ng mga kapitbahay niyo, pinasunog daw ang lugar ngunit wala namang pruweba. Hindi ko maiwasang sisihin ang sarili ko dahil do’n,” sabi niya na napatulo na ang luha.

Kahit ano pa’ng gawin nitong pagsinghap ay tiyak na malulunod pa rin ito sa sakit. Umubo ito nang umubo hanggang sa bumagsak na lamang ang mga palad nitong nababalutan ng sariling dugo sa malamig na piso. [ pisó - floor ] Tuwang-tuwa siya sa kanyang mga nakikita. Nakatirik ang mga mata ng babaeng wala nang buhay sa sahig. Nilapitan niya ang katawan nito; hanggang ngayo’y hindi pa rin siya nakukuntento.

she replied. I didn't waste any more time. I looked around our surroundings. We were inside the dry market now, close to the main door. Many people were scattered around us, each claiming their spot. They all showed signs of exhaustion and hunger. "Huwag ka munang tumayo." I ignored Caite's warning. "Nasaan siya?" I knelt down and grabbed my red backpack. "Kailangan ko siyang puntahan." "Nilibing na namin siya."

Wala ba siyang mga tanong? "I missed you so much," unti-unting nangilid ang luha niya bago ako binalot ng mainit na yakap. "Oh my! Ang tagal mong nawala." "Ma..." Singit ni Kylo. Inalis ni Tita Kayla ang pagkakayakap sa akin. A warm hand touches my heart when I saw her teary eyes looking at me. Kitang-kita ang sabik, sakit, at panghihinayang sa kaniyang mga mata. This is what I like about Tita Kayla, madali siyang basahin.

Chapter 31: You'll Never Win "Talaga bang susuko na lang tayo?" nanlulumong sabi ni Blaze habang nakahalukikip sa kinauupuan niyang malamig na semento. Hindi pa rin tapos ang paghikbi ni Zack dahil sa nalaman at nakita niya kanina. Alam kong mahirap para sa aming lahat ang nakita. Lahat kami ay nakatulala na lang na para bang tinatanggap na namin ang aming pagkatalo laban sa kasamaan.

Hindi n'ya alam kung ano ang ibig sabihin nito dahil hindi n'ya naman kilala ang kapatid ni Bailey at wala s'yang alam sa background nito ngunit kahit ganon pa man ay wala pa rin itong karapatan na tratuhin ng ganito. "Kahit ano pa ang rason mo ay wala ka pa ring karapatan na tratuhin s'ya na parang hayop!" galit na sabi n'ya rito at nakalimutan na hindi pala nakakaintindi ng Tagalog ang lalaki.

If only I'm not bearing a baby, maybe I'm already living peacefully in afterlife. "I'm sorry for trying to kill you, anak. Sorry kay Mommy. Ayaw kitang buhayin kasi hindi ko kaya pero ayaw kong magsisi ako na nawala kita sa huli. I'm sorry, anak. I will make it up for you. Babawi si Mommy, ha? I hope you'll forgive me."

I'll always treasure our memories papa, rest in peace. Tumalikod na ako atsaka napahinto noong namataan ang kotse ni Zac di kalayuan, nasa labas nito si Zac habang nakasandal sa pintuan ng front seat. Napangiti naman ako. Pa, sayang at hindi mo nakilala si Zac, pero alam ko naman na sa loob ng ilang araw na nakasama natin siya sa burol ay mabuting tao ito. At huwag po kayong mag-alala dahil magkaibigan pa lang kami.