Fatal In Tagalog Novels & Stories

Napakapit naman ako sa bakal dahil sa bilis n'yang magpatakbo. "Dahan-dahan, baka madisgrasya tayo!" paalala ko dahil sa isang maling galaw ay pwede kaming mamatay. Sa halip na pansinin ako ay mas lalo n'ya pang binilisan ang pagpapatakbo. Napakapit na lamang ako ng husto. Pumasok kami sa isang gubatan, masyadong masukal ang paligid at maputik kaya naman halos tawagin ko na ang lahat ng santo at nagdadasal na sana buhay pa kami pagkatapos nito.

Umupo sa harapan ko at nagsandok na ng kanin niya. "Hay naku! Ilang araw na lang magiging baka na tayo. Palaging corn beef na lang ulam natin, kung hindi naman lucky me beef. Jusko naman! Kailan kaya tayo yayaman" sabi niya. Nagsandok na rin ako ng akin. Tama siya! Puro beef kinakain namin kung hindi naman karninas, Sardinas talaga yon. Karninas lang tawag namin para medyo sosyal.

sabi niya pa na napakibit ng balikat. “Namatay ang Tito mo dahil sa pagmamahal na ‘yan at noong pinuntahan ako ni Dina? Hindi ko maiwasang maluha habang pinagmamasdan siya. Mahal na mahal niya pala talaga ang Tito mo at dahil sa mga kagagahan ko, silang dalawa ang nagbayad. Ang Mama’t Papa mo naman, ang sabi ng mga kapitbahay niyo, pinasunog daw ang lugar ngunit wala namang pruweba. Hindi ko maiwasang sisihin ang sarili ko dahil do’n,” sabi niya na napatulo na ang luha.

Kahit ano pa’ng gawin nitong pagsinghap ay tiyak na malulunod pa rin ito sa sakit. Umubo ito nang umubo hanggang sa bumagsak na lamang ang mga palad nitong nababalutan ng sariling dugo sa malamig na piso. [ pisó - floor ] Tuwang-tuwa siya sa kanyang mga nakikita. Nakatirik ang mga mata ng babaeng wala nang buhay sa sahig. Nilapitan niya ang katawan nito; hanggang ngayo’y hindi pa rin siya nakukuntento.

"...are you pregnant?" Hindi agad ako nakapagsalita. "I'm asking you, are you pregnant?" Ang kaninang saya na nararamdaman ko ay nalusaq at napalitan ng takot at pangamba. My tears fell as I nodded my head. "I-I a-am. B-Buntis a-ako, A-Azazel." At ng ikumpirma ko ang kaniyang hinala ay napatayo siya mula sa kama. Jaw are tensed and his breathing become ragged too.

she replied. I didn't waste any more time. I looked around our surroundings. We were inside the dry market now, close to the main door. Many people were scattered around us, each claiming their spot. They all showed signs of exhaustion and hunger. "Huwag ka munang tumayo." I ignored Caite's warning. "Nasaan siya?" I knelt down and grabbed my red backpack. "Kailangan ko siyang puntahan." "Nilibing na namin siya."

Wala ba siyang mga tanong? "I missed you so much," unti-unting nangilid ang luha niya bago ako binalot ng mainit na yakap. "Oh my! Ang tagal mong nawala." "Ma..." Singit ni Kylo. Inalis ni Tita Kayla ang pagkakayakap sa akin. A warm hand touches my heart when I saw her teary eyes looking at me. Kitang-kita ang sabik, sakit, at panghihinayang sa kaniyang mga mata. This is what I like about Tita Kayla, madali siyang basahin.

Chapter 31: You'll Never Win "Talaga bang susuko na lang tayo?" nanlulumong sabi ni Blaze habang nakahalukikip sa kinauupuan niyang malamig na semento. Hindi pa rin tapos ang paghikbi ni Zack dahil sa nalaman at nakita niya kanina. Alam kong mahirap para sa aming lahat ang nakita. Lahat kami ay nakatulala na lang na para bang tinatanggap na namin ang aming pagkatalo laban sa kasamaan.

"Hindi naman tungkol d'yan. Ano kasi — napapansin ko na hindi ka natutulog at —," "I have an FFI, Fatal Familial Insomnia kaya hindi ako nakakatulog," putol sa kan'ya ng babae sa gusto n'yang itanong dito. Awang ang mga labi dahil nagulat s'ya sa sinabi nitong sakit. "Don't pity me, Tanya because to me..., this is all nothing!" nakataas ang kilay na sagot ng babae sa kan'ya ngunit may nakita s'yang emosyon sa mga mata nito na agad din na nawala.

If only I'm not bearing a baby, maybe I'm already living peacefully in afterlife. "I'm sorry for trying to kill you, anak. Sorry kay Mommy. Ayaw kitang buhayin kasi hindi ko kaya pero ayaw kong magsisi ako na nawala kita sa huli. I'm sorry, anak. I will make it up for you. Babawi si Mommy, ha? I hope you'll forgive me."