Fate And Destiny Quotes Mga Nobela at Kwento

"Hindi ako galit. Pero kapag inulit mo pa 'yun sa susunod maghanap ka na ng sarili mong bahay." Nanlaki ang kaniyang mga mata. "Susunod? You mean... you still want to have another one after this?" "Bakit? Ayaw mo na?" asik ko rito. "No! I mean—of course, I want as many as you want, love," mabilis niyang bawi sabay halik sa likod ng aking kamay. Napatawa nalang ako. Fate really has a cruel way of testing us with impossible problems in our lives. Yet I believe now—no matter how far the world keeps us apart, if two people are truly meant to be, destiny will always carve a path for them to find their way back home. ______THE END______

At hindi lahat ng bagay na nawawala sa atin ay isang pagkawala. Minsan, proteksyon pala iyon. May isang kasabihan: “Kung may tiyaga, may nilaga.” Ngunit sa kuwento nina Maeve at Keiv, maaari rin nating sabihin: “Kung may katapatan, may tiwala; kung may tiwala, may pag-ibig na kayang manatili.” At isa pa: “Kapag may itinakda ang tadhana, kahit ilang liko ang daan, darating at darating ka rin sa tamang destinasyon.”

Pero sa pagitan ng katahimikan ay may mga salitang gustong kumawala mula kay Selene. “Zef,” basag ni Selene sa katahimikan, “Do you ever wonder… if there’s really such a thing as fate?” Napalingon saglit si Zefron saka muling tumingin sa daan, “Fate?” “Oo, like everything that’s happening now was meant to happen.” Huminga nang malalim si Zefron bago sumagot. “Honestly? I stopped believing in fate a long time ago. I believe in choices. And I believe every choice comes with a price.”

“Why can’t it be permanent?” Wala siyang naisagot. Tumitig siya sa liwanag, sa bulaklak, sa fountain. At sa tahimik na sandali, may init na dahan-dahang lumusot sa dibdib niya, isang damdaming matagal na niyang itinago, pilit na kinalimutan. “Sometimes,” dagdag ni Sebastian ng walang makuhang tugin kay Trixie, “I think destiny is giving us another shot. Maybe this time, I just need to not screw it up.”

“Tutol dito kay Ederlina ang mga magulang ko at naroong pilit kaming pinaghiwalay.” “Pero muli kaming pinagtagpo ng tadhana at hindi na kami bumitaw sa isa’t isa,” dagdag ni Mrs. Chua. “Kami nga talaga ang destiny dahil kahit maraming hadlang, sa bandang huli ay kami pa rin. The fate has always its own way.” Kusang napatingin siya sa mukha ng Fien at hindi niya inaasahan na ganoon din ang gagawin nito. Nagtama ang kanilang mga mata. May kumislap na fondness.

sabi niya, “then maybe it’s destiny.” Napataas agad ang kilay ko. “Destiny?” Tumawa siya. “I mean—what are the chances, right?” Napailing ako habang bahagyang natawa. “You and your imagination.” “Hey,” sagot niya habang nakataas ang kamay na parang sumusuko. “I’m just saying.” Humigop ako ng kaunting kape habang iniisip ang sinabi niya. Sa totoo lang, wala naman akong problema kung magkataon mang magkapareho ang birthday ng anak namin.

saad niya na ikinatahimik ko rin. Kasal. Narinig ko na naman ang salitang 'yan. Why does it always seem like fate is just waiting for the moment to happen? If this was the reason, should I do something about it even though people will get affected by my decision? Pakiramdam ko kasi ay parang nasa akin ang desisyon kung mangyayari ba ang itinadhana, kung itinadhana nga ba o sad'yang ako lang ang nag-iisip no'n.

Ayokong tukuyin pa ang mga iyon. "It's a Romeo and Juliet story. I know you already know about their story, and unfortunately, Ash, just like them..." "Ell, stop." I didn't back down. "But... we can't, Ashmer. Let's accept that. Like them, there's no forever for us. There is no fairytale waiting for us. If we defy destiny... we might just hurt ourselves even more." "And what is the fate you're talking about? Ell, I love you, and I know you love me also..."

Mukhang pagkabalik na pagkabalik namin sa aming tahanan, kailangan kong dumiretso sa kaniya para malaman kung ano ba talaga ang sinasabi niya sa akin. Tsaka nakapagtataka na alam niya na bumalik ako sa dating edad ko kahit na wala akong pinagsabihang ibang tao. Maaaring siya rin ang makasasagot sa lahat ng aking mga katanungan kung bakit ba talaga ako bumalik sa nakaraan. She also said that I am not here to change my fate. Because no matter how much I change my fate, what is destined to happened, it'll happen. Always in all ways.

natatawang sabi nito. “Si mama rin, madalas akong pilitin na makipagkita sayo.” Sagot naman niya. “Is this fate? Baka ikaw na ang destiny ko.” Nakangising sabi nito, inirapan naman niya ito. “Hindi ko pa rin nakakalimutan ang pambubully mo, destiny ka diyan.” Sabi niya, nahaplos nito ang batok.