Fate And Destiny Quotes Novels & Stories

pag-iiba ko ng uasapan. Tuluyan nang lumubog ang araw at lumitaw na ang bilog at maliwanag na buwan sa kalangitan kasabay ng mga nagniningning na mga bitwin. “Tayo mismo ang gumagawa ng sarili nating tadhana. Destiny isn't something we can sit back and wait for. We must take action if we are to make any progress. The decisions we make in life determine our fate.” Nakatingin lang ako sa kanya habang nagsasalita siya. Ang lalim ng mga salitang binitiwan niya. I can’t help but smile.

“Kael… hindi ako papayag na piliin sa ating dalawa. Hindi ako papayag na mawala ka.” Ngunit bago pa siya makalapit, biglang lumapit ang nilalang mula sa dilim. Hindi ito naglakad—tila dumulas lang ang anino nito papalapit. “You cannot deny fate. Dalawa ang sisidlan, pero isa lang ang kakayanin ng cycle. Either you fight each other, or I erase you both.”

Ngunit isang bagay ang sigurado — kailangang malaman ko ang buong katotohanan. Habang patuloy akong naglalakad, ramdam ko ang panginginig ng aking mga kamay. Hindi ko mapigilan ang pagbagsak ng luha ko. Para bang biglang bumigat ang buong mundo sa aking balikat. "Pinagtaksilan ni Dad si Mommy..." Paulit-ulit na umuugong sa isip ko ang mga salitang iyon.

"Hindi mo parin ba maalala ang lahat, anak?" "Tay, ano'ng hindi ko maalala?" "Leo, huwag mong piliting alalahanin ni Cally ang nakaraan. Hayaan mong ang panahon ang magtakda kung kailan niya maalala ang lahat." Kapwa kami napalingon kay inay na ngayo'y nagmamadaling lumapit sa kinaroroonan namin ni Itay. "Cally, huwag mo munang isipin ang sinasabi ng itay mo."

She's stuck in a current situation. Siya ang babaeng maraming pangarap, halos araw-araw ay may bago siyang plano kung ano ang gusto niyang mangyari sa future. Pero sa pagkakataong iyon ay tila nawalan na siya ng ganang mangarap. “Totoo pala na may mga pangarap tayo na kahit anong pursue nating marating ay hindi mangyayari. Maybe it’s destiny,” may pait sa tinig na wika niya.

He didn’t want to sound like a bitter person, pero parang ganoon ang lumabas sa bibig niya. “Hindi naman siguro,” ani Letizia. “You’ll be a good father someday. I’m sure of that. Maybe, hindi mo pa lang talaga nakikita ang naka-tadhana para sa ‘yo,” komento nito. Mapait siyang ngumiti. “Stop mentioning destiny here. Hindi talaga kami kahit kailan magkakasundong dalawa,” pagbibiro niya. Natawa naman ito. “So, iyon pala talaga ang dahilan?”

There are things around us that are beyond our control. May mga pangyayari na kahit na anong gawin nating iwas ay hindi talaga natin maiiwasan. No matter how hard we tried, fate wouldn’t just allow us to intervene, or be happy. Fate, after all, was the one who hold the person’s future. Ito ang magdidikta kung ano ang magiging takbo ng buhay mo. Kung magiging masaya ka ba o hindi.

At aminin man niya o hindi, kahit umaasa siya noon na magbabago rin ang ugali ng lalaki paglipas ng panahon ay hindi niya naman talaga lubos na pinanghawakan iyon. Sa nakita niya kasing anyo at ugali ni Chase noon ay alam niya na agad na hindi ito ang uri ng tao na mabilis mapagbago. Kaya nga dumating siya sa puntong sinukuan niya na ang pakikipaglapit dito, hindi ba? Pero wala, eh. Kapag ang destiny talaga ang kumilos, lahat ng posible, nagiging imposible. Pati nga tao, nagiging laruan, ‘di ba?

Umiling si John at isang mapanuyang ngiti ang lumabas sa kanyang labi. "Fortuna," malamig niyang sabi, "kung gusto mong sayangin ang buhay mo kakahintay sa isang bagay na hindi mangyayari, wala akong pakialam. Pero tandaan mo ‘to…" Lumapit siya, halos magdikit na ang kanilang mga mukha, at mariing bumulong, "Kailanman… hindi kita mamahalin. Hinding-hindi."

He heartily laughed. Dati, akala ko hanggang doon nalang pagmamahal ko sa kanya. Bakit parang araw-araw, mas lalo ko siyang minamahal? I'm not the kind of person who believes in luck. I believe in having ambition and determination as the drive that thrusts people into wanting to accomplish something meaningful in their life. I don't give fate or fortune the credit whenever I achieve a goal I've worked so hard for. Luck is not built for the strong-willed individuals, I used to say. It just wasn't for me.