Maliwanag Novels & Stories

Sagot n'ya rito. "Then, wala akong pakialam. She's just your ex and I'm your new. Kung meron mang mag a-adjust dito ay walang iba kundi s'ya!" Malditang wika ng babae sabay hablot nito sa kwelyo ni Loco at agresibo itong hinalikan sa mga labi. Malaya ring tinutugunan ni Loco ang mapang -hamon na mga halik nito.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

“Mas demonyo ka!” Ngumisi lang si Tita Camilla. Pinakita niya na balewala lang ang ginawa sa kaniya ni mama. “Hindi mo ako masisindak sa mga palabas mo, Malina,” banggit ni Tita Camilla sa totoong pangalan ni mama. “Alam kong nagtatapang-tapangan ka lang dahil alam mong marami kayo at nasa tabi ka ng anak mo.”

“M-Mama, umiiyak po kayo.” “Oo, d-dahil naaawa si mama sa big boy niya. Natatakot kasi ang big boy ni mama—” Kaagad na sinapo nito ang mukha niya. “Mama, hindi na po ako natatakot. Mama, papayag na po akong pumasok kayo sa school at work. Maglalaro na lang kami ni Toto riyan sa tabi ng bahay. Basta, Mama, may pasalubong po ako pag-uwi mo po.”

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Hindi man tumugon si Aloe pero sapat na ang blangko nitong mukha para mapagtanto ng dalaga ang magiging tugon nito. "Masaya ka na?! Nanalo ka na, ikaw na ang pinili ni Mama." Matalim pa ang iniwan nitong tingin kay Matias bago ito tumalikod at mabibigat na inihakbang ang mga paa. Bago pa man makarating sa pintuan ng kusina ay muli itong lumingon kay Aloe at nagwika. "Hindi ako babalik sa bahay na ito hanggang naririyan pa si Matias, Mama. Huwag sanang dumating sa puntong tuluyan na akong mawala sa iyo." Malungkot ang naging pagngiti nito kay Aloe bago nagpatuloy sa paglabas ng Mansion.

Bawat hakbang, maingat at iniiwasang makaapak ng kahit na anong gamit na posibleng pagmulan ng ingay. " Sh*t, " napamura ang isa nang hindi sinasadyang masagi ang isang plastic bag na may lamang mga de lata na nagkalaglag sa lapag. Doon, nabulabog ang mahimbing na natutulog na dalaga. Inalis niya ang librong nakapatong sa d****b niya ay mabilis na bumangon sa kama.

Ibigin ka, mali Parang mali. Parang mali Paano ba ang magmahal? Palagi bang nasasaktan? Umiiyak na lang palagi. Gusto ko nang lumisan Paano ba ang magmahal? Kailangan bang nasasaktan? Lagi na lang 'di maaari. Ngunit ayaw lumisan Kailan ba ang tamang panahon? Kailan ba magkakataong Malaya na ang puso mo at puso ko?

"Fuck!! Your fucking tight baby ohhhh this is so damn good!!!! Ugh~~" Malakas naming ungol napuno ng ungol namin itong kwarto malalakas at mga pangalan namin ang sinisigaw namin kada bayo niya ng mariin—mas lalo pa akong napaungol ng maramdaman kong may tinatamaan siya sa aking loob "T*ngina kaizer isagad mopa ugh!!! Faster please faster!!! " "Ughhh.. Ohhh. Hmmmmm"

Malapit na ako matapos kaya sa wakas ay makakapagpahinga na ako. Akmang isasara ko na ang maleta ko nang tumunog ang phone ko. Binuksan ko iyon at nakitang may new message from unknown number. "1213 Lot 34, Asuncion St., Greenleaf Village, Brgy. Gintuan, Quezon City" Napakunot ang noo ko sa text na na-receive ko. Sino kaya ‘to? Wala naman ako pinagbibigyan ng number maliban sa mga kaibigan ko at sa pamilya ko.