Fear Of The Unknown นิยาย & เรื่องราว

Sumunod siya sa likod ni Adrian, bawat hakbang parang masyadong malakas ang tunog. Pagpasok nila, isinara ni Adrian ang pinto. Soft click. Pero parang may pintong nagsarado sa buhay niya. Pagharap niya, inaral siya nito—mga matang hindi mabasa, pero alam niyang binabasa siya. “How was your morning? ” tanong niya. “Overwhelming,” sagot niya, barely holding it together. “That was expected.” Lumapit ito, mabagal, may rason sa bawat galaw. “People fear what they don’t understand. And they don’t understand you. Yet.”

Naramdaman niya ang takot na hindi niya maipaliwanag—isang uri ng takot na tila hindi lang galing sa lalaking kaharap niya kundi mula rin sa sarili niyang kawalang-alala. Lalo lang lumalim ang kanyang pagkalito at kaba. Parang unti-unting bumibigat ang dibdib niya habang sinusubukang intindihin kung bakit gano’n na lang ang galit sa kanya ng lalaking ni pangalan ay hindi niya alam. Wala siyang maalala—ni sarili niyang pangalan ay blanko sa isipan niya. At ngayon, heto siya, tinatakot pa ng lalaking nagligtas umano sa kanya.