Fear Of The Unknown 소설 & 이야기

Nakaupo kaming lima sa malamig na upuan habang nakatanaw sa malaking pintuan at naghihintay ng kung anong balita. My hand felt cold thinking of the thought that it's all my fault why we are all here. Hindi ako mapakali sa kinauupuan ko. Para akong nasa klase at kinakabahan na baka ako ang susunod na tawagin. The feeling is similar to that but this time, it's much more worse. It's like my happiness is slowly being sucked up by a dark entity. Fear of the unknown, I started to shake non-stop.

Hindi na matanggal ang mga ngiti ko bago ko sinara ang pinto ng banyo. Naalala ko na naman tuloy ‘yong nangyari sa’min kagabi. If she would open the bathroom door and see me naked again, baka hindi ko na mapigil pa ang sarili ko seeing her wearing only a thin sleeveless shirt... braless. _________________________ ¹Nyctophobia is a phobia characterized by severe fear of the dark. It is triggered by the brain’s disfigured perception of what would, or could happen when in a dark environment.

It's the same bitch who keep sending me messages and stuffs. Unknown : Christmas is coming. I prepare an early gift from you. I rolled my eyes. Me : Stop messing around. I already know everything. Why don't you just show up and let's deal this in a classy way? Why? Are you that afraid of me? Freaking come on. Show up and let me show you the real definition of bitch. I'm svcked of this freakingly out-of-style threats. Unknown : You still have nerves to act out. I know you're scared right now. Should I tell him everything I know?

The fear of the unknown was slowly enveloping her, drowning her with awful thoughts-- as if a glimpse of what is to come. Muling siyang napakurap-kurap. Pilit niyang hinamig ang sarili. She should not panic right now. She should not let her fears of an unknown future get the better of her. She doesn’t understand why Aaron was suddenly asking her that but she must not let her logic falter now. She should be composed. “What made you say that?” sabi niya, a slight shake in her voice. Nagkibit-balikat ito, napangiti. “Nothing. I don’t even know why I said that.”

Since FEAR has strong connections to government agencies and military personnel, it has a strong possibility that Archibald is backed up by them, kaya malakas ang loob niyang kalabanin ang Westside. FEAR, a military agency that solves complex and violent enemies the normal police cannot handle, mostly supernatural ones. Kagaya sa Westside Dragons, karamihan ng miyembro nito ay mga talisman users. Malaking organisasyon ang FEAR, marami silang koneksyon sa malalaking organisasyon sa labas at loob ng bansa. I hate to admit it, pero sila ang grupong kayang tapatan ang Westside. The two groups have been clashing for so many years, pero hanggang ngayon, wala pa ring nakadadaig sa bawat isa.

Takot to lose this person, takot to make this person mad and sad. Before he met her, fear was just a word. Hindi niya kilala ang takot dahil siya mismo ang nilalang na magdadala at magbibigay takot sa kung sinumang humarang o umepal sa daraanan niya. Dahil simula no'ng makilala niya si Mia, he wished nothing but all the best for her. Gusto niyang parati itong masaya at ngumingiti, pero may mga pagkakataon talaga na hindi niya kayang iwasan na mangyari. Which makes his life journey more entertaining and challenging, yet very dangerous and scary.

Itatabi na sana niya sa bulsa ng kaniyang pantalon ang kaniyang cell phone nang bigla na lamang siyang niyakap ni Luna. “Don't leave me alone. I'm…I'm scared,” umiiyak na sabi ni Luna. Isinubsob niya ang kaniyang mukha sa dibdib ni Yael. Hindi agad nakagalaw si Yael. "Huwag kang mag-alala. Hindi kita iiwan, Luna,” paniniguro niya habang hinahaplos ang buhok ni Luna. Nais niya sanang itanong kung bakit ito natatakot pero mas minabuti niyang hindi na lang magsalita. ‘It’s either mayroon siyang agoraphobia (fear of being stuck), acrophobia (fear of heights) or basophobia (fear of falling). Hindi ko alam na may ganitong form ng anxiety si Luna. What could have been the cause of it?’

Dati rati ay hind maaaring madilim ang bahay niya palagi siyang nagiiwan ng bukas na lampara sa may bintana o kaya ay lamp shade sa sala lalo naman dapat may dim light sa silid niya. Takot kase si Yuna na pitch balck p ra sae itong sinasakal. Nyctophobia daw ang tawag doon. pero ngayon ay kadiliman ang nakiita niya. at para naman tuloy siya na ang mamgkakaroon ng fear of darkness.

Mabilis siyang umupo, hinila ang sugat sa kanyang likod, at nilamon siya ng malamig na pawis dahil sa sakit. Tumingin siya sa paligid nang may takot. Mga puno, malawak na kagubatan. Bagaman ayaw niyang tanggapin, kinailangan niyang aminin na siya ay nasa isang hindi kilalang bundok na kagubatan. Hindi niya alam kung gaano katagal siyang walang malay, o kung bakit siya narito. Ang takot sa hindi alam ay dahan-dahang kumalat.

Ang huling naalala ko ay ang pagtingin ko sa pintuan, umaasang bubukas ito anumang sandali at sasalubungin ako ng mga bisig niya. Ngunit hindi siya dumating. Nadala na naman ako ng antok, nag-iisa sa gitna ng malawak at tahimik na bahay, habang ang tanong na "Bakit?" ay nananatiling walang sagot. Hindi ko alam, ngunit may kakaibang pakiramdam na bumubulong sa akin... na ang pagbabago ni Zeus ay hindi lang basta pagod o problema sa trabaho. Mayroong lihim na mas malalim, mas madilim, at mas mapanganib. Ang katotohanan tungkol sa pagiging Unknown Heir niya, ang mga kaaway na naghihintay sa anino, at ang katotohanang baka ang buhay ko at ng sanggol sa aking sinapupunan ay nasa panganib na hindi