Fear Of Night Novels & Stories

Isipin palanh nya na sa panaginip nayon ay nageenjoy sya sa ginagawa ay parang gusto nya nalang iumpog ang sarili sa pader. Hindi na nya alam ang gagawin, natatakot naman syang matulog ulit dahil feel nya ay uulit ulit ang panaginip nya. He's so scared, what if he might actually do that? fuck, isipin nya palang ay parang gusto na nya ibaon ang sarili. Mukhang hindi na makakabalik sa tulog ang binata dahil sa kaniyang bangungot. Sa kabilang dako naman, matapos nang maghapong pagrereview ni Astria ay napagpasyahan nya nang umuwi sa dorm nila.

“You think it was sweet, right? Like, wow. Ganito pala sa pamilya natin? Tinatanong tayo kung anong kinatatakutan o ayaw natin? Maybe they’ll do something for us, like erased our fear or help us overcome it. Or maybe they won’t let anything happen like that. Pero mali iyon.” Kitang-kita ko kung paano nabura ang pekeng ngiti ni Rona. Kahit ang sigla sa mga mata niya ay nawala. Na tila ba lahat ng mga inaalala niya ay sobrang sakit para sa kaniya. “You are right about your what if. Cove is scared of the dark. She trembles everytime she is locked up inside a dark room. Kapag nasa loob siya ng storeroom ay sisiksik lang siya gilid at iiyak habang nagdadasal nang malakas na sana wala na iyon kina

Kaya naman nadodoble ang kagustuhan niyang malaman ang sagot. "Ginahasa niya ako!" Sigaw ng kanyang ate na alam niyang naibulalas lang dahil sa tindi ng pagkagulat. Ang Ate Nicole niya ay mayroong ligyrophobia o phonophobia, takot sa mga matitinding ingay. Sa kaso naman ng kanyang ate ay nakakaramdam lang ito ng matinding takot na may kasama pang panginginig kapag may sumisigaw rito. Kaya, kahit na alam niyang magiging epekto sa kanyang ate ng ginawa niyang pagsigaw ay kailangan niya iyong gawin dahil nais niyang makuha ang sagot sa kanyang tanong.

Ang kaninang pamumuo niyang luha ay sunod sunod ng naglandas sa kanyang mga pisngi. Sunod-sunod siyang napalunok, nanginginig ang kanyang mga kamay habang mahigpit na nakahawak sa kumot na tanging nakatakip sa kahubaran niya, her knees were trembling too na kung hindi lang yon bahagyang nakasandig sa gilid ng kama ay kanina pa siya bumigay at natumba. Mariin siyang napapikit. 'Please if this was some kind of nightmares, can someone please wake her up?'

“O baka naman natatakot ka lang sa akin? Takot ka na mapatunayan na mas marami akong alam sa mga tao at tanging ang taglay mo lang na lakas ang mayroon ka laban sa akin. Takot kang malaman na mas magaling pa rin ako sa’yo.” Hindi lang naging masama ang relasyon namin ni Night, para bang nagkaroon na rin ng kompetisyon sa pagitan naming dalawa dahil sa palakas nang palakas kong katawan. Pero gaya nga ng sinabi niya kulang ang lakas, kailangan ko rin maging matalino para mapagtagumpayan ang proyektong ito. And for some reason, hearing him saying that I am all strength and no brain hurt my pride. “Takot? Hindi ako natatakot—Sige! Pumapayag na ako! Kapares ko na si Night.”

Biglang namula ang ilong niya na para bang handa na siyang umiyak kung hindi ako papayag sa gusto niyang mangyari. As I understood, Angelo was kind of claustrophobic. He was afraid of confined spaces. But I could be wrong, probably. I remembered Ate Diane to have fear of the darkness. She was nyctophobic, and it wasn’t easy for her to deal with her fear. “Okay, no problem,” I responded. Leaving the monster truck beside the sink, we went inside the farthest cubicle. I opened his zipper and dropped his pants low, before he stood in front of the toilet.

Vernice Pagmulat ko ng mata, ramdam ko agad ang bigat. Hindi dahil sa kakulangan ng tulog, kundi dahil may bagay na dahan-dahang kumakain sa loob ko — isang himagsikan ng pag-aalinlangan at takot. Tumango ako sa sarili ko, kinuha ang sapin ng unan, at dahan-dahang bumangon. Bago pa man ako magbihis, narinig ko ang paghinga ni Chaos mula sa kabilang bahagi ng kama. Nakatagilid siya, tahimik, at para bang sinusukat ang bawat hinga niya kung gaano ako kahinahon. Hindi ko siya tinignan. Takot ako na kung titingnan ko ang mukha niya, maaakala niyang papatulan ko ang damdamin ko at magmumukha akong mahina.

His eyes focused on mine, and I laughed. "Nope. Not at all." Hindi ako takot dahil alam ko kung paano lumaban. If Brodie will make a bad move now, he will be in a death bead for sure. "That's good." He nodded and continued drinking his tea. "By the way. Why are you doing the fence during night time? May umaga naman. Ba't 'di mo ginagawa ito sa umaga?" "I can't. I have had insomnia since I was a child. I can do two hours of sleep, and that's all. I sleep through the day another three hours, and so on. I got used to it."

There I realized I was sleeping on a solid rock na hinulmang tulugan lamang at kahit unan ay wala. Nang ilibot ko ang paningin ko sa lugar, naalala ko ang nakita kong dungeon kung saan nakakulong si Flyn sa footage na iyon. Kaparehong kapareho ito non. Kinagat ko ang ibabang labi ko nang nagsumiksik na naman ang takot sa puso ko dahil sa dilim na bumabalot sa kulungan na ito. I was always afraid of the dark. That basement sa dating bahay namin ni Flyn, that house, that room… pakiramdam ko ay unti-unti akong lumulubog sa madilim na bangin.

Houses like this were uncomfortable for her. Hindi naman niya maalala kung totoo nga ba ang lahat o panaginip lang she never had a boyfriend. Asawa pa kaya? It made think about an old and ugly memory from her past and nightmares plague her sleep. Every night that she spends in that house, she shivers in fear. She trembled in her sleep. Her feet and hands were cold because of fear whenever she heard a creak on the floor. And no amount of expensive duvet can calm her nerves.