Fear Of Night Novels & Stories

The real deal. "How are you?" She asked under her breath. I gasped for air. The cold breeze brushed into my skin. Nilipad ng hangin ang buhok namin ngunit walang pumuputol sa labanan ng aming mga mata. Namumuo na ang pawis ko kahit na malamig sa lugar. Nangangatog ang aking mga tuhod. Hindi ako umaarte. Takot na takot ako. This is the fear I'm fearing to be faced. The fear of her awakening. The fear of her comeback. The kind of fear I never felt before. It's killing me inside. I'm scared. Frightened.

Ngunit mas nagulat siya sa inihatid na pakiramdam niyon sa kanyang sarili. Kahit na kailan ay hindi niya naramdaman ang ganitong uri ng pakiramdam kay Timothy. Natatakot siya sa kakaibang damdamin na ito. Itinulak niya ito palayo sa kanya at tahimik na humalukipkip. Hindi kumibo si Matt. Ngunit maya-maya ay biglang kumidlat. Napaiyak siya sa takot. Ito ang isa sa mga bagay na kinatatakutan niya, ang kidlat. May phobia siya sa kidlat dahil nakulong siya sa banyo nuong bata pa siya habang kumikidlat. Kaya kahit na ngayong matanda na siya, tuwing kumikidlat ay nanginginig siya sa takot at napapaiyak.

Minsan parang ayoko nang matulog. Humigpit ang aking hawak sa unan, gusto kong sumigaw ng napakalakas, gusto kong magwala pero natatakot ako na magising sa aking tabi si Zie at makita nito ang lugmok kong itsura. Natatakot ako na baka mapuno na si Zie sa akin at marealize nito na ayaw na niya akong makasama, ayokong dumating ang araw na iyon, parang hindi ko kaya.

As soon as he woke up, a piercing pain shot through his forehead. “What the fuck!” mura nitong hinihipo pa rin ang kanyang noo. Iginala na niya ang paningin sa loob ng silid na nababalot ng dilim. Tanging bukas na ilaw lang noon ay ang banyo. The atmosphere was already extremely strange, especially since it was the middle of the night. Because of the swaying curtains, the shadows cast on the wall looked particularly eerie and terrifying. Confused and bewildered, Adrian suddenly saw this and immediately screamed in terror.

Natakot rin siyang ihakbang ang mga paa dahil baka mabangga lamang siya sa kung saan. “Wife,” tawag ni Dimitri sa kanya. “Dimitri! Nasaan ka? Natatakot ako,” bakas iyon sa tinig niya. Med’yo nanginginig na rin siya dahil may Nyctophobia siya mula pa no’ng bata kaya takot talaga sa kapag sobrang dilim. Simula no'ng aksidente siyang makulong sa loob ng aparador no'ng naglalaro sila ng taguan Kasama ang mga pinsan.

Isipin palanh nya na sa panaginip nayon ay nageenjoy sya sa ginagawa ay parang gusto nya nalang iumpog ang sarili sa pader. Hindi na nya alam ang gagawin, natatakot naman syang matulog ulit dahil feel nya ay uulit ulit ang panaginip nya. He's so scared, what if he might actually do that? fuck, isipin nya palang ay parang gusto na nya ibaon ang sarili. Mukhang hindi na makakabalik sa tulog ang binata dahil sa kaniyang bangungot. Sa kabilang dako naman, matapos nang maghapong pagrereview ni Astria ay napagpasyahan nya nang umuwi sa dorm nila.

“You think it was sweet, right? Like, wow. Ganito pala sa pamilya natin? Tinatanong tayo kung anong kinatatakutan o ayaw natin? Maybe they’ll do something for us, like erased our fear or help us overcome it. Or maybe they won’t let anything happen like that. Pero mali iyon.” Kitang-kita ko kung paano nabura ang pekeng ngiti ni Rona. Kahit ang sigla sa mga mata niya ay nawala. Na tila ba lahat ng mga inaalala niya ay sobrang sakit para sa kaniya. “You are right about your what if. Cove is scared of the dark. She trembles everytime she is locked up inside a dark room. Kapag nasa loob siya ng storeroom ay sisiksik lang siya gilid at iiyak habang nagdadasal nang malakas na sana wala na iyon kina

Kaya naman nadodoble ang kagustuhan niyang malaman ang sagot. "Ginahasa niya ako!" Sigaw ng kanyang ate na alam niyang naibulalas lang dahil sa tindi ng pagkagulat. Ang Ate Nicole niya ay mayroong ligyrophobia o phonophobia, takot sa mga matitinding ingay. Sa kaso naman ng kanyang ate ay nakakaramdam lang ito ng matinding takot na may kasama pang panginginig kapag may sumisigaw rito. Kaya, kahit na alam niyang magiging epekto sa kanyang ate ng ginawa niyang pagsigaw ay kailangan niya iyong gawin dahil nais niyang makuha ang sagot sa kanyang tanong.

Ang kaninang pamumuo niyang luha ay sunod sunod ng naglandas sa kanyang mga pisngi. Sunod-sunod siyang napalunok, nanginginig ang kanyang mga kamay habang mahigpit na nakahawak sa kumot na tanging nakatakip sa kahubaran niya, her knees were trembling too na kung hindi lang yon bahagyang nakasandig sa gilid ng kama ay kanina pa siya bumigay at natumba. Mariin siyang napapikit. 'Please if this was some kind of nightmares, can someone please wake her up?'

“O baka naman natatakot ka lang sa akin? Takot ka na mapatunayan na mas marami akong alam sa mga tao at tanging ang taglay mo lang na lakas ang mayroon ka laban sa akin. Takot kang malaman na mas magaling pa rin ako sa’yo.” Hindi lang naging masama ang relasyon namin ni Night, para bang nagkaroon na rin ng kompetisyon sa pagitan naming dalawa dahil sa palakas nang palakas kong katawan. Pero gaya nga ng sinabi niya kulang ang lakas, kailangan ko rin maging matalino para mapagtagumpayan ang proyektong ito. And for some reason, hearing him saying that I am all strength and no brain hurt my pride. “Takot? Hindi ako natatakot—Sige! Pumapayag na ako! Kapares ko na si Night.”