Fearful Novels & Stories

And it's all because of her past. She was afraid of everything. Pero bakit kapag si Dane ang gumagawa she felt that she was safe. Now she knew what's is comfort zone and she must say Dane is her Comforzone. Nagagalit siya sa sarili niya for not kissing him back. Bakit kasi nila ginawa sa 'kin ang kahayupang 'yon? Bakit ba nila ako pinahirapan ng ganito? May nagawa ba akong mali sa kanila para parusahan ako ng gano'n katindi? And now, I can't even kiss Dane back because I'm too scared and too pathetic to fight my fear. Kahit anong pilit niya sa sarili na hindi siya sasaktan ni Dane, na hindi ito katulad ng mga lalaking nanakit sa kanya, hindi pa rin niya ito magawang papasukin ng tuluyan. She

Subalit mas napahikbi siya nang walang makitang kahit na ano sa mga mata ni Asher habang nakatitig sa kaniya. Piniga ni Kayden ang kamay niya, at kung nakatingin lamang siya rito ay makikita sana niya ang matinding takot sa mga mata nito. Fear, not because he believes na multo ni Asher ang nasa kanilang harapan, but rather fear of what might happen next.

Napangiti na lang ang mga ito at nagpeace sign sa kanilang dalawa. " Ang hina lang ng boses namin tapos naririnig niyo pa. Lumapit pa talaga kayo ha para lang marinig. " mataray na saad ni Fay sa mga ito habang nakataas ang kilay at nakacross arms pa habang nakaharap sa mga ito.

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

Hinagod ni Sheeva ang kaniyang lalamunan patungo sa kaniyang naliligalig na dibdib gamit ang kaniyang nanlalamig na kamay upang sana'y subukan na pakalmahin ang kaniyang sarili subalit nanggilid ang luha sa kaniyang mga mata nang matantong walang silbi ang kaniyang pagpapalubay sa nababalisang pakiramdam. Marahil ay sign ng unconfirmed aviophobia o fear of flying ang uncontrollable na pangangatal ng kaniyang kamay at buong katawan. Hindi lang niya napagtuunan ng pansin iyon kanina dahil nalibang siya sa pakikipagkuwentuhan kay Vivian.

F stands for fearless. Lahat ng sumusubok na banggain ako o ang samahan , dalawa lamang ang napupuntahan--- crippled in fear or going home battered. Bullying is not my problem; instead, it was my weapon. I used it to take advantage of my foes on campus and those who dared to challenge me. That’s why my life doesn’t end well at boring. My early life taught me to fight- not just for the right- but to become this one feared man of campus whose name was known by all.

"What are you afraid of?" Lumingon si Frederick at marahang niyakap ang babae, ang boses niya'y napakalambing na tila nang-aakit. "Natatakot ako na masira ang pamilyang Garcia, natatakot ako na kami ni Jasper ay maging walang pangalan at hindi na makikilala habambuhay at natatakot ako na pagtanda ko ikaw ay... magbago."

dagdag na sabi pa ng lalaki sa harap niya tulad ng lalaki sa likod malagong din ang boses neto. Ella was inexplicable fear. Hindi na ito nakagawa ng kahit anong galaw. "Sino ang mga ito?. Oh Lord what is going on, Holdaper ba sila o terrorista kaya ?OMG anong gagawin ko? Where are my teammates?Lintek bakit nila ako niwan? Iniwan ba talaga nila ako magisa dito oh My God" without thinking properly and because of fear. Ella shouted in despair.

Fear of the unknown, I started to shake non-stop. Earl noticed my sudden uneasiness. "Are you okay?" He asked. He reached out for my hand and locked every finger together. Tumango ako bilang tugon. The bile in my throat is disturbing my airway. Parang unti-unting nagsasara ang aking lalamunan dahil sa pinaghalong nerbyos. My vision started to distort the moment I heard Earl asking the same question. This time, his voice is faint. Kahit saan ako luminga, lumalabo na ang paningin ko.

Pero matapos maalala ang nangyari kagabi, nakabuo sya ng conclusion. He's so scared last night because of the lighting. He has astrophobia, an intense fear on lightning and he can't calm down without his mother's presence. Kagabi, nasa trabaho pa ito at malakas ang ulan. Siguradong nagpilit itong umuwi kaya posibleng nabasa ito ng ulan. Umuwi na nga sila at pagdating palang, nagtatakbo na siya papasok. Hinanap nya muna ito sa kusina pero wala ito kaya naman sa kwarto siya nito nagpunta.