What Is Your Biggest Fear Novels & Stories

Parang wala ngang gumagamit ng kwarto, eh. Matapos kong uminom ng tubig ang pumasok ako sa maliit na banyo para maghilamos. Nang sandaling tumingin ako sa salamin ay naalala ko kung gaano ako katakot kanina nang sumakay ako ng bangka. It was hard for me to face my fears but knowing that he's beside me, it somehow tamed my demons. I hate the fact that he could calm me down during that situation but I'm still thankful because he made me face my greatest fear.

mahinahon nitong tanong. “Umuwi na po si Iris at pinapasabi na pasensya na kung hindi siya nakapagpaalam.” “Hmm. May problema ba anak?” “Nanay,” bigla niyang amin. “Natatakot po ako.” Napatingin sa kanya ang ina. “Normal ang nararamdaman mong takot lalo at nagsisimula ka pa lang ng negosyo. Fear of failure.” “Hindi po sa negosyo,” dagdag niya. “Hindi po sa pera. Kay Iris.”

Wala na ang malungkot na ngiti nya, tunay na ngiti na ang naroon. "What do you think about me?" Yun na yata ang pinakaawkward na tanong sa lahat. The most broad also. Anong ibig sabihin nya na tingin ko sakanya? "Err, you're and efficient and effective secretary!" Umirap sya saakin. At idagdag pa pala na ma-attitude sya. "Your turn to ask me." "What's your biggest fear?" Mukang ang lungkot ng family nya noon. Ang lungkot ng childhood nya. Halatang marami na syang napagdaanan, kaya ano pa ba ang dapat nyang ikatakot?

At doon ko naramdaman ang pinakamalaking takot ko bilang ina, Ang makitang nasasaktan ang anak ko.

" Alam kong mayroong malalim na dahilan kaya nagdadalawang isip talaga ako kung dapat ko bang itanong sa'yo 'to. Pero huwag kang mag-alala, hindi naman kita pipilitin kung hindi mo gustong mapag-usapan." " Mayroon akong agoraphobia. " Mabilis na sagot ni Maximo, bagamat may nararamdamang kaba, nais niyang magpakatotoo sa asawa. " Isa 'yong kondisyon kung saan nakararamdam ka ng matinding takot at pagkabalisa kapag nasa bukas at malawak kang lugar na puno ng mga tao. Nakuha ko siya noong bata ako..."

"What are you afraid of?" Lumingon si Frederick at marahang niyakap ang babae, ang boses niya'y napakalambing na tila nang-aakit. "Natatakot ako na masira ang pamilyang Garcia, natatakot ako na kami ni Jasper ay maging walang pangalan at hindi na makikilala habambuhay at natatakot ako na pagtanda ko ikaw ay... magbago."

"That's a normal thing." Fearing something you wanted to do is normal, lalo na kung unang beses mo pa lamang iyong susubukan. Kahit gusto mo ang isang bagay ay hindi mawawala ang takot mo roon, dahil walang kasiguraduhan ang lahat. Hindi mo alam ang mangyayari sa mga susunod na araw. Kung magtatagumpay ka ba o babagsak kasabay ng pagbagsak ng kagustuhan mong magtagumpay sa lahat. All you have to do is do your best and made the fear you have as an inspiration to achieve what you want.

It feels nostalgic, how I told him that. The truth is that I've been scared of everything lately but I tried so hard to live with my fears each day. I never told anyone I have fears until he came to my life and made me feel that it's okay to be scared, that it's okay to feel weak, that needing protection isn't a bad thing. I'm not a bit scared of death. Ang ikinakatakot ko ay ang mamatay nang hindi nasasabi sa mga taong mahal ko ang mga nararamdaman ko, ang mga gusto kong sabihin.

I shrugged. "My point is. I know what I am getting into, Lev. Alam kong baliw ka, masungit. Mya OCD. Germophobic. May haphephobia. Mafia boss with a killer body to go along with the bad boy image. My ultimate bonus, if I may add. Plus you have this huge, Breephobia." "Stop terrorizing words. Walang Breephobia." "Meron na. Hindi mo nabasa sa diyaryo or na-watch sa news." I feigned innocence. Enjoying Lev's calm and bright face.

"You are smart, at nakikita ko sa mga sketches mo kung gaano ka ka-talented. What are you so afraid of?" Huminga ako nang malalim, ramdam ko ang biglang pagsikip ng dibdib ko nung maalala ko ang totoong dahilan kung bakit ako naiiyak gabi-gabi. "Natatakot ako sa loneliness, I guess. I am terrified of being completely alone at walang matatakbuhan kapag gumuho ang mundo ko. Ang dami kong regrets nitong mga nakaraang linggo, 'yung tipong sana hindi ko na lang ginawa ang ilang desisyon sa buhay ko."