Novel & Cerita Ang Aking Pangarap Sa Buhay Essay

I answered. "May mga scholars ka rito?" tila hindi makapaniwala niyang tanong. Tumango at ngumiti. "Oo. Nangako kasi ako sa sarili ko noon na kung makaipon man ako nang malaki ay magbabahagi ako sa iba. Saka ayokong bitawan ng mga iskolar ko 'yong mga pangarap nila sa buhay dahil lang sa kahirapan. Gusto kong tulungan sila at patunayang pwede silang mangarap at maaabot nila ang mga 'yon. Tiyaga lang talaga."

Marami pa akong gustong marating at maabot sa buhay. Unang-una na roon ang makapagtapos sa kolehiyo. Pero mukhang sa ngayon, ay malabo pa iyong mangyari. Sa estado kasi ng aming pamumuhay, ay parang malabo pa talagang matupad ko ang pangarap kong iyon.

sabi nito bago sinundad nag kapatid sa kwarto. Mariin niyang hinilamos nag sariling mukha. "Ang gusto ko lang naman maging tahimik ang mga buhay namin. I don't want to hurt them. I don't want them to feel the pain I felt before. Ayokong umasa sila na huli na magkakaroon pa kami ng buong pamilya kasi hindi na mangyayari iyon."

Ang kanilang hari ay naging isang bagong taong marunong magmahal. Dahan- dahan siyang lumapit kay Runa. Nananantiya sa kung ano ang dapat niyang gawin at sabihin. Hindi rin niya maitago ang kabang nararamdaman ng mga oras na iyon. papaano pala kung panaginip lamang ang lahat at ang babaeng nasa harapan niya ay isa lamang ilusyon? Labis siyang nagdusa sa loob ng limang taon. Halos isa na lamang siyang katawang pilit na huminginga upang patuloy na mabuhay. Nawalan ng saysay ang kanyang mundo dahil sa pagkawala ng babae. Tanging ang kanyang mga pangarap lamang ang naging gabay niya upang hindi bumagsak at maging matagumpay na hari.

Gayunpaman, siya ay napakasaya. Naramdaman niya na ang gayong buhay ay napakayaman at makabuluhan. Mula noong siya ay maliit, pinangarap niyang maging isang tanyag na tao. Sa wakas, darating ang oras na nangyayari niya ang kanyang pangarap.

Muli kaming nagpatuloy sa pagkain. ... "Wala akong pangarap sa buhay ko... kaya p'wede bang ikaw na lang ang pangarapin ko?" sambit ko rito habang nakatitig ako sa kalahati ng kanyang magandang mukha habang ang buong atensyon nito ay nakatoon lang sa naggagandahang fireworks sa kalanginin. Ang madilim na kalangitan ay pinaliwanag ng naggagandahang iba't ibang kulay ng mga fireworks ngunit baliwala sa akin ang ganda noon dahil kahit na anong gawin ko hindi kailanman matutumbasan noon ang kagandahang mayroon ang babaeng mahal ko.

At sa isip niya, may nabubuong pangarap—isang buhay na hindi na kailangang itago, kundi ipagmalaki. ---

Sadyang pinagtagpo tayo dito Ng panginoon dahil isa ka sa deserving na taong dapat biyayaan ng magandang buhay. Laban lang Less, hindi pa tapos ang mga pagsubok. Habang nabubuhay tayo sa mundong ito, bawat araw ang may bagong ginhawa at pagsubok ang darating. Huwag mong bitiwan ang mga pangarap mo. Dahil may pag-asa ka pang abutin ito. Pagkatapos ng therapy ni tatay Lito at malaki na si baby Zaile pwedi kang bumalik sa pag-aaral mo. Hoy luka-loka bakit ka umiiyak? May mali ba akong sinabi sa'yo?”

Pero paano? "Kaya kung gusto mo pang mabuhay, matuto ka sa sarili mo. Marami ka pang hindi alam na dapat mong malaman. And take note na hindi kita tinatakot. Binabalaan at pinaaalalahanan lang kita. Dahil sa bawat araw na darating sa 'yo, may mga gabi ka ring bangungot. Hindi mo alam kung hanggang kailan magtatagal ang buhay mo rito. You're just like us, weird and merciless. Kaya ka nga ipinatapon ng tita mo rito, hindi ba? And if you want to prolong your life, be weird and merciless. That's the only way para mabuhay," pagpapaliwanag ni Mendel sa 'kin. "H-Hindi ako tinapon ng tita Judie ko rito. At hindi weird and merciless ang tingin niya sa 'kin," pagtatama ko sa sinabi niya sa 'kin kanina

Mahirap man o madali ay dapat natin kayanin para sa pang araw-araw, kailangan din nating maging malakas sa bawat yugto ng buhay at maging matatag para sa bawat araw na dumaraan. Ang pinaka goal ko sa buhay ay 'yong mapatapos ko sa pag-aaral ang tatlo kong kapatid. Gusto kong matupad nilang lahat ang mga pangarap nila sa buhay bago ko matupad ang pangarap ko dahil sila ang una kong pangarap. Ang makita silang matagumpay sa buhay ay natupad ko na rin ang isa sa mga pinapangarap ko.