Novel & Cerita Felicidade

"Oh, I'm sorry. N-Nagulat lang ako. I can't believe you already found her, Kuya, but finally. Hindi ka na magmumukhang baliw---" "Stop it, Feliz," Forth warned. Humalakhak lamang ang babae. Napangiti ako. Malayong-malayo ang ugali ni Feliz kay Forth. She is bubbly while his brother is almost grumpy, para bang laging galit at mananapak. She held out her hand for me. I smiled and took it for a handshake. "Nice to meet you, Cary. Or should I say... ate?" she smirked.

puro init, lambing, at pagsasama lang. Ang saya lang. I’ve never felt this kind of happiness before. Ngayon ko lang tunay na naramdaman ang ligaya at kahulugan ng pagkakaroon ng pamilya. Excited akong gumising araw-araw, excited akong harapin ang bawat umaga para lang makabuo ng mga bagong alaala kasama sila. Akala ko, ganito na lang ang mangyayari—payapa, masaya, at ligtas habang-buhay.

Sa kanilang tatlo, si Simone lang ang madaldal at palangiti sa kanila. Nang makumpleto sila, medyo lumambot ang malamig na ekspresyon ni Felizity. Lalo namang naging masaya ang matandang ginang dahil kumpleto ang kaniyang mga first grandchild. Dahil medyo ginabi na at nagugutom na ang lahat, agad na ipinahanda ng matandang ginang ang hapunan.

Ng paghilom. Ng tunay na happily ever after.

Nai-atras ko na ang isa sa mga binti ko nang marinig ko ang kanilang pag-uusap. "So, let me ask you guys..." tanong ni ate Feli sa kanila. "Paano niyo naaatim na manakit ng ibang tao, lalo't walang ginagawa sa niyo. Ano 'yon, for fun or for fame? Which one?" "It's for pleasure, Felicity." Ako naman ang nakangisi ngayon sa kaniya. "If you're implying about what happened to Portem..." she paused. "Isn't she should be happy? She's out of burden. She can live freely without thinking about anyone on her back. Dapat nga'y magpasalamat pa siya sa amin. We let her out of misery."

"Sabi ko naman sayo eh... hangga't hindi ka nasisiyahan... hindi ako titigil. Kahit umiyak ka pa sa sarap... kaya ko." At mula noon, alam na ni Mia kung bakit tinawag siyang The Ultimate Pleasure. Dahil kahit sa dila at bibig lang... kayang-kaya niyang dalhin ang sinuman sa langit. Naiisip niya pa lang nilalabasan na siya, at halos gabi gabi ay pumpunta siya kay Zan, minsan may customer pa ito, inaantay niya pa talaga ito matapos, Pupuntahan siya matapos ang kantutan sa iba, bagong ligo, pero pagkapos nun ligo na sa pawis at t***d nila. Naadik siya kay Zan, sobrang sarap bumayo.

The price is nothing compare to how thankful I am and to the love I have for you. Merry Christmas, bestie!"] Maliit lang ang pagkakasulat pero sapat para mabasa ang mahabang mensaheng iyon at habang binabasa, hindi maiwasan ni Felicity na mangilid ang luha sa heart touching message ng kaniyang kaibigan.

“Naiintindihan ko. Basta kapag kailangan mo ako ha, magsabi ka.” Sumaludo naman ako sa kaniya. “Yes, master.” Ngumiti naman siya at naglakad palapit sa akin pagkatapos ay inakbayan niya ako. Felize is a very transparent person. Kapag masaya siya, makikita iyon sa ekspresiyon ng kaniyang mukha. Ganoon din kapag malungkot siya o hindi kaya kapag may pinagdadaanan. Habang ako naman ay walang sinuman ang kayang magbasa ng emosyon ko. Puwede akong ngumiti kahit may pinagdadaanan ako. At kapag nakita nilang nakangiti ako, ang nasa isip nila, okay ako, na masaya ako kahit hindi naman talaga.

32 Missed Calls. 18 Unread Messages. Lahat galing kay Rhea. Napalunok ako habang binubuksan ang pinakahuling message na ipinadala niya kanilang madaling-araw lang. My fingers trembled against the glass screen as I read her words:

“Minsan iniisip kong may kaluluwang naligaw sa katawan ni Fate.” “What are you saying?” Natawa ito. "That's impossible!" “She’s totally a different person, Ma.” Sumeryoso si Felizidad. “Well, I think that’s for the better. Matagal mo na ring hiniling na magbago na siya, ‘di ba?” “Yeah.” “Then go along with her. Wala na rin naman kayo ni Trixie.” “Magkakaayos na nga sana kaming dalawa kung hindi na naman iyon sinira ni Fate.”