Tula Tungkol Sa Malinis Na Kapaligiran の小説・ストーリー

Hindi ito tungkol sa paglilihi; ito ay tungkol sa katinuan at kaligtasan. Binuhat niya ito mula sa kama, dinala sa bintana, kung saan ang liwanag ng buwan ay nagbabad sa dalampasigan. Nais niyang maalala ni Lia ang tagpuan ng kanilang katotohanan, malayo sa mga anino ng Maynila.

Matapos ang ilang saglit na paninitig niya sa tatlo ay wala siyang makuhang kasagutan, kapagkuwan ay nag-iwas siya ng tingin at pinalibot na lamang ang tingin sa paligid. Kahit hindi iyon permananteng tuluyan ay ginawa pa ring kaaya-aya ni Lunabella ang paligid. Lahat ay malinis, ang mga muwebles ay nasa maayos na lugar at hindi mo aakalaing bago lang ang mga nakatira.

Tama siya. Malayong malayo sa itsura ng ibang gubat na dinaanan namin, mas alaga ang mga puno dito, hindi masukal, at higit sa lahat walang kung anong masamang enerhiya na nakapalibot sa paligid. Ngunit sa kabila ng mga magandang nangyayari sa aking paglalakbay, nais ko pa ring malaman kung kamusta na ang aking anak.

Hindi niya alam pero pakiramdam niya lahat ng kasama niya sa bahay na iyon ay may itinatago sa kanya. ***** "THIS PLACE is a paradise, Rhea. Ang sariwa ng hangin at malayo sa polusyon at ingay 'di tulad sa Manila. Now, I understand why you chose to stay here," masiglang wika ni Jeselle habang iginagala ang paningin sa malawak na solar ng mga Arganza.

Nang tunguin niya kung saan nagmumula ang ingay ay halos mapanganga siya sa sobrang pagkamangha. May falls! Hindi lang ito basta falls. Tila isang paraiso ang paligid. Bukod sa naglalakihang bato ay mayro'n ding mga bulaklak sa paligid na halos kulay puti. Ang tubig ay malinaw at malinis, nakikita na ang mga isda na naglalanguyan sa ilalim, maging ang bato at buhangin sa ilalim ay kita rin.

paliwanag nito. Tumango-tango siya. Nakangiting iginala niya ang mga mata sa paligid. Nakakawala ng problema ang naggagandahang mga bulaklak na nakapalibot sa kaniya. Flowers don’t just paint the surroundings beautifully; it gave the world peace and hope. Na sa pagbukad ng mga bulaklak, kalakip ay magandang bukas na hinaharap. Patuloy siya sa pakikinig sa tiyahin, hanggang sa marating nila ang halos dulo na niyon. Nanlaki ang mga mata niya sa nakita.

Inis na tinatabig ko sa aking mukha ang malalaking dahon na nakahara sa aking dinaraan pero napasinghap ako sa nabungaran. This is a breathtaking scenery. The view. Ang paligid nito ay napakaganda. Beautiful is understatement. There in front of me a small blue lagoon. Napapaligiran ito ng mga nagtataasang kahoy at dahon at iba't-ibang klaseng bulalak. The crystal clear water is so good to be true. Para lang akong nalalamin dahil sa linaw nito. At ang boung paligid ay napapaligiran ng mga ligaw na damo pero ang mga iyon ang mas lalong nagpapaganda sa paligid. All green. So calming. Refreshing in the eyes.

Dugtong pa nito bago sumubo. Sang-ayon ako sa sinabi niya. Wala kang nalalanghap na polusyon na galing mga sasakyan at mga factory. Maganda mabuhay sa ganitong simple lalo na at nakakarelax talaga kapag nakakakita ka ng magandang tanawin dito. Kulay berdeng mga damo at nagtataasang mga bundok at mga puno. What a beautiful scenery.

Lahat maganda at nakaka lula. Mukhang ginastusan ng bongga ang bahay niya. Malinis naman ang buong paligid kaya impossible naman na wala siyang tagalinis dito. Puro authomatic ang mga kagamitan dito kita ko sa buong paligid. Napansin ko rin ang mga nakakabit na mga cctv ng bahay.

Tunay ngang nasa malayong lalawigan kami ng Bulacan dahil sa nakikita kong nagtatayugang mga punongkahoy at malawak na bukirin. "Ang ganda." Turan ko sa sarili, di mapigilan ang paghanga sa nakikita kong napakalawak at kulay berdeng palayan na nakakarelax sa mata. Idagdag pa ang napakapreskong hangin na malayo sa polusyon. Dahil sa pagkaabala ay di ko namalayan ang mabilis na takbo ng traysikel at narating na namin ang bayan.