Broken Heart Novels & Stories

Sanay na kasi akong parating nade-delay o hindi kaya'y hindi natutuloy ang mga ganitong araw ng aking buhay. I shook my head when James' evilness came flashing back to my mind like a ruined dvd. I may not saying this out loud but I come to realized that Waylen is really helping me from moving on from the past. All my pain from my past heart break is not that hurting just like how it was last time. I realized so many things to the point that I'm starting to love myself first before loving others. Starting to appreciate myself first before giving an acknowledgement to others more than I give to myself.

“HOW DARE YOU SAY THAT THIS IS A SMALL PROBLEM? MY SISTER'S AND YOUR BROTHER'S DEATH, OUR NEPHEW'S LOST MEMORIES IS A SMALL THING? A SMALL PROBLEM?! WOW! I CAN'T BELIEVE IT BUT IT'S NOT SURPRISING. THE MIGHTY AND PERFECT MR. AVELLINO IS AN ASSHOLE. YOU HAVE THE NERVE TO INSULT ME, QUESTION MY NORMS? MY VALUES AND MY WAY OF LIVING THEN YOU'RE LIKE THIS? THAT'S... DISAPPOINTING.” Napapikit si Letitia at napaupo, nararamdaman niya na nanghihina ang kaniyang mga tuhod dahil siguro sa biglaan niyang pagsigaw. “GUSTO KO LANG MAGING MASAYA! I CAN'T HAVE THE CHILDHOOD I WANT! THE TEENAGE LIFE I WANT! I CAN'T HAVE THE LIFE I WANT! ITO NA LANG, ITO NA LANG ANG PAMBAWI KO. I WANT TO LIVE MY MARRIED LI

Isang impit na ungol ang kumawala kay William, para bang dinudurog ang kanyang kaluluwa. Nawalan siya ng lakas. Napaurong siya hanggang bumangga ang likod sa malamig na bookshelf. Sa isang mabigat na tunog, dumausdos siya pababa, yumakap sa sarili. Pinisil niya ang dibdib—isang sakit na mas matindi pa kaysa sa anumang pisikal na sugat na naranasan niya. Ganito pala ang heartbreak.

Unti-unti niyang naramdaman ang pag-init ng kanyang dibdib isang pakiramdam na matagal na niyang hindi naramdaman. Care. Concern. Love. “Ivan,” mahina nitong dagdag, “you are still my strongest grandson.” Napatawa siya nang bahagya. “I’m your only grandson,” biro niya. Ngumiti ang matanda. “Exactly.” Sa unang pagkakataon mula nang mangyari ang aksidente, may maliit na bahagi ng kanyang puso ang bahagyang gumaan. Ngunit hindi pa tapos ang sorpresa.

How real it would become. Hindi lang basta plano ang dala niya—bitbit niya ang galit, ang hiya, at ang sakit ni Elizabeth. Lahat ng iyon, nakasiksik sa puso niya, kumakain sa kan’ya tuwing naiisip niyang wala pa siyang napapatunayan. You can’t break now, bulong ng konsensiya niya.

“Text him, Gail. Sabihin mo na magkita kayong dalawa.” “I already text him.” Aniya. “Good! Tara na!” Nang makita nito ang pagdaan ng takot sa mukha niya ay hinawakan nito ang kamay niya. “Kailangan mong maging matapang, Gail. Believe me, hindi lang isang heartbreaks ang mararanasan mo when we grow up. Marami pa at isa lang ‘to sa mga ‘yon.” Tama si Sandy. Marami pa siyang haharapin heartaches pagkatapos nito—kaya kailangan niya na maging matatag.

“Ay puta — !” Parang biglang nawala ang lupa sa ilalim ko. Kumabog ang dibdib ko at napapikit. Parang nag-flash sa mga mata ko ang death certificate ko. Cause of death: nadulas sa wooden walkway sa Rockwell. Pero hindi ako bumagsak. May humawak sa akin. Si Adrian. Isang braso sa bewang ko, yung isa sa braso ko, hinila ako pabalik na parang walang kahirap-hirap.

Umasa lang siya sa isang lalaking walang puso at namuhay ng miserable kasama ang anak nila. Hawak-hawak na niya ang napakaraming shares, pero hindi man lang niya kayang bayaran ang P600,000 para sa pagpapagamot. Pinanood lang niyang mamatay ang anak nila! Tuwing naaalala niya ito, kumakalam ang kanyang puso sa sakit—parang pinupunit ang kanyang laman. --- Sa Ospital. Pagkagising ni Bree, agad siyang napaluha:

CHAPTER 16 THE MAN WHO BREAKS MY HEART Naalimpungatan ako dahil sa may mahigpit na yumakap sa akin. Ginalaw ko ang katawan ko pero napaigik na lang ako dahil sa sakit ng ibaba ko. What happened? Parang binugbog ako ng ilang beses bago tinigilan. Lalo kong pinikit ang mga mata ko para maisip kung ano ang nangyari.

Ang akala ko pinaka masakit at mahirap na ang pinagdaanan namin pero mali ao dahil saaming dalawa ni Rare ay siya ang mas nahirapan pero hindi 'to sumuko. "I've always been good at fixing and healing things or people. I fixed you, I heal your broken heart every time it shattered into pieces and once I fixed it, you chose to broke mine into even smaller pieces. When you broke me I felt foolish, because I realized that the only thing I couldn’t fix and heal was myself." ngumiti siya ng mapait at pumulot ng bato at binato 'to sa malawak na damuhan.