Filipino Epic Stories Novels & Stories

Hindi man kami parte ng nasabing mga bansa subalit maaari naman kaming magpanggap bilang kasapi nila dahil gaganapin ito sa isang masquerade party na kung saan maraming Pilipino ang maaaring maapektuhan. "Prepare yourselves for the upcoming clash that will be happening later. We must save our co-filipinos lives!" sigaw ni Sabino pagkatapos ay sabay sabay naming ginawa ang routine namin sa pagpa-practice. Iba iba ang routine namin, may routine A, routine B at routine C. Mas mabigat at mahirap ang routine C sa lahat dahil nakasalalay dito ang buhay ng ka-partner mo. Kailangan ng ingat at tyaga sa pagpa-practice namin dahil kung wala ka ng mga bagay na 'yon ay hindi ka nararapat maging parte ng

wika nito. Kumunot naman ang noo niya. "Sigurado ka ba?" "Oo, hindi ako gumagawa lang ng kuwento. Narinig ko sina Tatay kanina na nag-uusap tungkol sa kakilala niyang nangutang ng kalahating milyon at hindi man lang daw nag-alinlangan ang senyora na pautangin 'yon!" Hindi niya maiwasang kutoban sa mga naririnig. May tao pa bang magpapautang ng ganoong kalaking pera sa isang simpleng nagtatrabaho lang dito?

Sagot niya at agad nang inasikaso ang plates namin nang sinerve na ang pagkain. Masaya kaming kumakain habang nag ke-kwentuhan sa nakaraan namin. "Dati palang, sumasama na kami ng kuya ko sa itay." Kwento ko. "Doon kami natutong sumisid sa dagat." "May isang nangyari nga na natusok si kuya ng salungo." "What's salungo?" Tanong niya habang hinihimay ang hipon para sa akin.

Mapagkakatiwalaan naman ang best friend ko na si Warren. Sa una ay hindi siya makapaniwala sa nalaman niyang 'yon mula sa akin ngunit naniwala naman nga siya habang humahaba ang kuwento ko sa kanya dahil nare-realize niya na totoo ang lahat ng 'yon at posibleng mangyari.

bulong nito What? Humigpit ang hawak ko sa anak ko ng marinig ko ang sinabe ni Kiel. Lumipad na kami sa kawalan at kitang kita namin ang mga gusali sa ibaba hanggang sa matabunan na ito ng mga ulap. I gonna miss the philippines!

Lahat ay nag-iwas ng tinginsa Kapitan lalo pa't nakangising aso na naman ito. "Naku Kapitan, marami kaming mga magagaling magluto rito, isama pa ang gubat sa tabi ng aming barrio na maraming baboy ramo at ang ilog na marami ding isda." pagmamayabang ng Kapitan sa mga panauhin lalo na kay Kapitan Keil. Mukhang gustong magpasikat para lamang makahithit ng pera tulad sa mga nakaraan n'yang panauhin, ngunit ang seaman ay umismid lamang sa kanyang mga sinasabi at iginala ang paningin.

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

May dugo akong bughaw, dugong Datu. “Alam mo ba Anak, ang natatandaan ko sa kwento ng matatanda… masaya noon ang pamumuhay ng mga Pilipino, masagana sa yaman ng kalikasan at karunungan. Malayang nakakagalaw sa sariling lupang sinilangan…” wika ni Ina. Malaki na ako pero hindi ako nagsasawang pakinggan ang mga kwento ni Ina. Marami na siyang naikwento sakin tulad ng mga alamat, pabula at mga epiko. Hindi ko nagawang makalimutan ang lahat ng ikinukwento ni Ina kahit na napakabata ko pa noon.

Kabanata 36 Kaunting damit lang ang kinuha ko para sa akin at para kay Felecity. Mahilig sa tubig ang anak ko kaya sigurado ako na mag-e-enjoy ulit siya sa La Luca beach. “Mommy, I want to swim, ha? Sasakay ako sa salbabida! I want to be a mermaid like barbie!” kwento ng anak ko sa likod. Nasa sasakyan pa rin kami ngayon at papatungo na kami sa beach. Tahimik lang ako at halos hindi ko na kinakausap si Yohan na nasa tabi ko lang.

O nagkataong kaboses lang nito ang lalaking hinahanap matagal na niyang ninanais na makita? Napagod lang siguro ako sa biyahe kaya kung anu-ano ang naiisip ko, ani Calley sa isipan habang pinanatili ang ngiti sa labi kahit bahagya siyang distracted. “Thank you very much, Mr. Sancho. It's my pleasure to be a part of one of the famous companies in the Philippines,” magalang niyang saad sa kaharap sabay lahad ng palad upang makipagkamay.