Romans & histoires Flare In Tagalog

“I can’t wait you to be my wife.” “Mrs. Femella Fuentebella. Nice name.” Tinitigan ko ang singsing sa daliri. “Mav, why red?” “It best describes you and what you’ve become in my life. You’re my fire, my, flame, my raging flame. Wala, pagdating sa apoy mo, natutunaw ako palagi.” Hinampas ko ito sa balikat. “Corny nito.” “Corny pero natamaan ka.” He stood up and went to the closet. May kinuha itong kung ano sa pinakaibaba. Bumalik ito sa tabi ko at ibinuka ang kamay.

Tanong ko dito. “Flame..” sagot nito na kina laki ng mata ko at agad akong umatras. “Huwag ka matakot, hindi ako nanakit kapag walang atraso sakin..” wika nito kaya nagawa ko ng maging mahinahon. Siya si Flame pero bakit nito ako kilala?

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

sigaw na sagot ng batang babae na nagngangalang Flame. "Kung ikaw tatanungin, makaka kaya ba ng sikmura mo na ang pinakamamahal mong Gobyerno ang unti unti pumapat*y sa mga kapwa mo?! Hindi niyo ramdam, hindi niyo pa nakikita dahil nasa taas kayo, pero bumaba kayo sa laylayan ng lipunan tingnan ang paligid! Makikita ninyo ang totoo! Wala akong pakialam kung hindi ako bigyan ng parangal ng bansang ito, pero gagawin ko ang lahat para magawa ko ang pangarap ko para sa lahat!" mahabang wika ni Flame na kina tahimik namin.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

It made me shiver and almost melted my bones. Isang malakas na halinghing ang pinakawalan ko nang sa palagay ko ay umaabot na ako sa r***k ng ligaya. In a swift movement, he slid his tongue inside my secret center. I literally stopped my breathing for seconds before releasing it harshly. Akala ko ay labis-labis na ang ligaya na hatid ng pagdampi ng kanyang mga labi sa bungad ng aking paraiso, pero may makahihigit pa pala roon. The exquisite pleasure was crawling in my whole body, making me moan wantonly.

Na mas lalong nagpagulo sa akin. It's raining, am I right? I hate rain, I really did hate the rain. Lahat kami ay nagulat at napatingin sa pintuan nitong room nang bigla na lamang itong bumukas nang napakalakas dahilan para matakot ang iba. Isang malamig na ihip ng hangin ang bumalot sa amin.

Kaya nakasisiguro akong hindi niya kontrolado ang sarili niya. Inis na napabuntong hininga ako dahil sa iritasyon, "Sige! Huwag na pala kayo umalis! Para mamatay na kayong lahat!" iritadong sigaw ko atsaka dun pa lamang nila naisipang magsi-alis sa lugar pero maya't maya lang ay unti unti nang nakakawala si Vayne sa mga halamang rosas ko kaya nagpatubo na naman ako ng mga bago sa lupa para ipulupot sa katawan niya at mas lalo ko pa itong pinahigpit sa katawan niya dahilan para umatungal ito ng malakas at magbuga ng apoy dahilan para magsigawan ang iilang mga taong natitira at kasalukuyan pa lang umaalis ng lugar. Mabuti na lang at hindi gaano malakas ang apoy na nanggaling sa bunganga nito.

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Tumango tango ako at mabilis na pinatay ito. "God Cielo, Ano ba kasing nakain ng kakambal mo? Mahirap kalabanin ang mga Del Fuego. Makapangyarihan sila at kahit sino wala magtatangkang babanggain ang mga ito" Dahil sa sinabi ni lily. Mas lalong nadagdagan ang takot at kaba ko. Walang tanging laman ang isip ko ngayon kundi ang nakakaawang picture ng mga magulang ko, na nakita ko kanina.