Shattered In Tagalog Novels & Stories

Third Person’s Point of View “Damn! Sh*t! Sh*t!” He thundered. Hinampas din niya ang kaniyang selpon na ikinawasak nito’t nagkandapira-piraso ang mga bahagi na nagkalat sa sahig. Kanina lang ay nagri-ring pa ang selpon ng kaniyang tinatawagan, ngunit bigla na lang iyong naputol, at nang tawagan niya ulit ay hindi na niya ma-contact pa.

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

“Sana nga ay tama ang hinala mo.” “Ang naisip ko lang ay pa-slant ang hagdanan kaya naman hindi ko matiyak. Maaaring sa sobrang pagka slant ay pwedeng nasa ika-siyam or ika-walong palapag tayo. Anyway, ang mahalaga ay walang ibang daanan maliban sa hagdanan na yon at alam nating diyan sa pintong iyan lang lilitaw ang kung sino mang kalaban natin.”

Patuloy pa rin ang pag-agos ng luha sa mga mata ni Xyrius habang parang walang buhay ang mga mata nitong nakatingin sa kanya. Nagulat siya ng bigla na lang siyang higitin nito at yakapin. "He's gone... he's gone, doll, wala na ang anak ko," humahagulgol na ani ni Xyrius. Nanigas naman siya dahil sa narinig. To be continued...

She feels sorry for her. "Gail, sorry. Sorry kung nasasaktan ka. I'm really sorry. I-I don't know how to ease the pain. I-I'm sorry." Tipid siyang ngumiti. Unti unting tumulo ang mga luha sa mata nito. Nakagat niya ang labi. She feels guilty as hell!

Hindi na nagawang matapos ni Kenji ang aking sasabihin nang bigalang mandilim kanyang paningin at tuluyang mawala ang kanyang ulirat sa buong paligid. “That’s what happened,” nalinawan niyang saad sa kanyang sarili nang maalala niya ang buong pangyayari at saka isinandal ang kanyang likod ngunit mabilis din niyang inangat ang kanyang likod nang kumirot ito. “Shit! Ang sakit ng likod ko! Gago talagang Zyrus iyon!” mura niyang d***g.

Hindi ko alam kung ano ang aking gagawin? Kulang ang salitang heartbroken sa nararamdaman ko ngayon. I was devastated. I was shattered into pieces. The world I build around him collapsed right through my eyes. The man whom I trusted my life with left me when I needed him the most. Hindi lang ako kundi pati ang batang nasa sinapupunan ko. Ang batang walang kamuwang-muwang. I heard the elevator dinged. I quickly wiped the tears on my face and managed to look at Mary. Kita ko ang awa sa mga mata niya.

saglit siyang napahinto saka napayuko. Nakita ko kung paano niya kinusot ang kanyang mata. Hindi ako sigurado kung umiiyak ba siya o hindi. Nakayuko siya e, anong malay ko kung umiiyak ba siya o hindi. “Alam niya kasi kung gaano ako kag*go when it comes to dating, yung tipong, kapag nakuha ko na ang gusto ko sa isang babae, na kahit wala pang isang lingo ay makikipaghiwalay na kaagad ako. A-Alam kong alam mo ‘yon.” His voice cracked at muli na namang kinusot ang bandang parte ng kanyang mga mata. “My mom doesn’t want to hurt you just because of me, and she will do everything para lang paghiwalayin tayo. She think that you will end up being hurt, kaya sinabi niya sakin na mas mabuti pa ang hi

saad ko habang ang aking luha ay ayaw magpaawat. Nanlalabo ang aking paningin ngunit ramdam ko ang mga ngiti nila sa akin. "Utang na loob ko sa inyo ang padalawang buhay ko. Huwag kayong mag-alala, pagbubutihan ko ang aking ensayo kasama kayo."

I heard my voice cracked, and shred my tears away. "Tigil na tayo ha? at baka magka-iyakan pa tayo nakakahiya at maraming tao." sabi sa amin ni Ana, sumunod ang tawanan lang sa amin. Nang may tricycle na ay nakisabay na rin ako sa kanila dahil madadaanan naman namin ang mansion bago makapunta sa kanilang tirahan, naging maingay ang byahe dahil sa kwentuhan at tawanan namin. Nang malapit na ako sa mansion ay nagpaalam na ako sakanila at bumaba na.