Stalking In Tagalog Novels & Stories

Ini-stalk niya ba ako? "Sino ka ba?! Are you stalking me?!" muling sigaw ko sa 'kanya! "I'm Israel and yes, I'm stalking you," he honestly said. I raised my right eyebrow then rolled my eyes at him, "Stop following me. Ayaw kitang maging kaibigan," I said then left him. "Sungit!" sigaw niya subalit hindi na ako nag-abala pa na lumingon dahil kanina pa kumukulo ang aking dugo sa lalaking 'yon.

mahabang sabi niya na nagpatuyo sa lalamunan ko. Hindi ako nakapagsalita dahil sa kabang nararamdaman. Bahagya kong utinago sa likuran ko ang magkabila kong kamay para hindi niya makita ang panginginig nito. Ilang beses akong napalunok habang nakatitig sa lalaking kaharap ko. He seems confident while speaking, mahahalata mong sigurado ito na walang mali sa sinasabi niya. "W-Why are you stalking me?!" mahinang tanong ko at halos magkandautal na sa pagsasalita. "You're invoking my privacy..."

Nagtataka namang tumaas ang kilay niya dahil sa ikinilos ng lalaking kaharap. "Wait, what? Why are you looking me like that?" "I think you are the one who's stalking me." Tumaas naman ang sulok ng kanyang labi dahil sa sinabi nito. "Ohh... I'm sorry. It's not my thing, following or stalking boys. Lalo na ngayon? Nah. I quit finding boys. You knwo that..." "Are you sure? It's okay for me of you'll say it you know."

Ysla Bago kami matulog ni Nathan, palagi muna kaming nag-uulayaw, walang palya, walang mintis. Parang ritwal na namin iyon tuwing gabi, isang tahimik ngunit maalab na paalala ng koneksyon naming dalawa. Minsan, kahit sa paggising pa lang, lalo na kung nauuna pa kaming magdilat ng mata kaysa sa pagtunog ng alarm, ay inuulit namin ito na parang hindi sapat ang gabi para iparamdam ang init at uhaw ng isa’t isa.

"Talaga? Mataas ba 'yong 75? Ilan doon ang mismong galing sa'yo at ilan ang mula sa mga barkada mo?" "Mister. Nakaksakit ka na ha? Lahat 'yon akin. Teka nga. Ba't alam mo ang grades ko? Never kong pinakita iyon sa'yo," "I have my ways." My ways, my ass! "Stop stalking me, you brute!" Wala itong reaksiyon sa kabilang linya. That confirms my hunch. Ini-stalk nga ako ng animal at hindi siya nagi-guilty man lang. "I'm not stalking you. How about I am just looking after what is mine."

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

"Dahil wala akong tiwala sa kanya," "Paano mo siya tinanggap kung wala ka pa lang tiwala? Bonak lang?" saad ko pa, nakakunot naman ang noo nito na parang nagtataka. "Bonak? What is bonak?" Bobong anak. "Bonak means, bilisan mo na lang bumalik dahil bubuo pa tayo ng anak." Ngumiti ako sa kanya nang tumango-tango ito, bobong anak nga.

Nahirapan ito sa pagtunton sa dalawa, ultimo dashcams ng mga random na sasakyan ay inisa-isa niya, malutas lamang ang problema ng kapatid. Narating niya ang lugar na tinatawag na Sogod, Bacacay. Liblib na lugar sa probinsya ng Albay sakop ng rehiyon ng Bicol. “Excuse me, Ma’am. Namumukhaan niyo ba ang mga taong ito?” tanong ni Enrico sa isang ginang na nakasalubong niya sa daan. Tinitigan na mabuti ng babae ang larawan. “Teka, kamukha ito ng bagong lipat na mag-asawa riyan sa malapit. Si Fred at Lian! Kaano-ano mo ang mga ito?” tanong nito.

"Bakit may kasama ka ba? Wala, hindi ba?" Gulat akong napatingin sa kaniya. Paano niya nalaman na nag-iisa lang ako? "Are you a stalker?" tanong ko sa kaniya. Iyon nalang ang apat na salitang lumabas sa bibig ko. Napapatanong ako kung paano niya nalaman iyon. Ligtas pa ba ako sa lugar na ito? "Bingi ka talaga! Tsk! Nasabi ko na kanina na hindi ako stalker. Hindi mo ba narinig?" Sa dagat pa rin siya nakatingin pero parang pakiramdam ko nakatingin siya sa akin ngayon.

he said and walk towards the comfort room leaving his laptop opened. Hindi ko na iyon pinansin at hinayaan nalang sa kama habang binubuksan ang aking telepono, nang ma-bored ay napa-punta ako sa Instagram. Nang makita ang notifications at inbox ko na umaabot ng ilang libo at ang tumambad na post sa akin. It was a photo of mine and Evan when we came in Tagaytay, napa-ngiti ako habang nagi-swipe. I stalked his timeline and saw our photos together. Kahit nung sa cebu ay mayruong photo kami, kahit na stolen shot ito ay maganda pa rin ang pagkuha sa litrato. Maybe he hired someone to take a pic of both of us when we came there.