Fractured The Movie の小説・ストーリー

“HOW DARE YOU SAY THAT THIS IS A SMALL PROBLEM? MY SISTER'S AND YOUR BROTHER'S DEATH, OUR NEPHEW'S LOST MEMORIES IS A SMALL THING? A SMALL PROBLEM?! WOW! I CAN'T BELIEVE IT BUT IT'S NOT SURPRISING. THE MIGHTY AND PERFECT MR. AVELLINO IS AN ASSHOLE. YOU HAVE THE NERVE TO INSULT ME, QUESTION MY NORMS? MY VALUES AND MY WAY OF LIVING THEN YOU'RE LIKE THIS? THAT'S... DISAPPOINTING.” Napapikit si Letitia at napaupo, nararamdaman niya na nanghihina ang kaniyang mga tuhod dahil siguro sa biglaan niyang pagsigaw. “GUSTO KO LANG MAGING MASAYA! I CAN'T HAVE THE CHILDHOOD I WANT! THE TEENAGE LIFE I WANT! I CAN'T HAVE THE LIFE I WANT! ITO NA LANG, ITO NA LANG ANG PAMBAWI KO. I WANT TO LIVE MY MARRIED LI

Nagtatalo ang puso at ang utak ko. He was now okay at kasalukuyang nagpapagaling. Maga ang dalawang mata niya, puro pasa ang kanyang mukha, putok ang kanyang labi at isang bahagi ng kanyang kilay, may benda ang kanyang ulo. May fractured ang kanang kamay at braso nito kaya hirap siyang igalaw iyon, it has brace to protect and cure the broken bone.

' yan ang tanong ko sa sarili ko. May nakadagan sa akin na braso kaya nanlaki ang mata ko at agad na bumangon. Masakit ang boung katawan ko at may mantsa ng dugo sa cover. Napatakip ako sa bibig at napahagulgol. 'i can't believe it' Dali-dali akong nagbihis at agad na lumabas. 'paano nagawa ni Jarred ito sa akin'

Nang matapos siyang maligo ay dito na niya pinlay ang movie at nakadantay ako sakaniya habang nanunuod. “Tanga! Sinabihan na ngang leave the home di pa rin umalis, tas pag namatay iiyak!” inis kong usal habang ngumunguya ng fries habang si Franlester naman ay tahimik lang na nunuod, at ramdam ko na napapaigtad siya pag lumilitaw yung sadako sa screen kaya natawa ako bigla. “Sa lahat ng nanunuod ng horror ikaw yung tumatawa, iba rin trip mo ah” puna sakin ni Franlester