روايات وقصص ضمن Fractured The Movie

sabay na sigaw nina Shaira at Estella sa mismong harapan ko. Nakakunot naman ang noo ni Carla habang naka pamewang sa gilid nang dalawa. Kumurap ako at pilit na kinalimutan ang bumabagabag sa loob ko "Oo, kase napuyat ako kagabi kakapanuod ng mga bagong movies ngayon. Kaya siguro namamaga ang mga mata ko." Palusot ko at agad silang pinapasok.

Siguradong matatapos na agad ang kung anong mayro'n kami ngayon. Huminga ako nang malalim at muling tumingin sa kanya. "Tama ka. What I did was wrong. Pero mali pa rin ang ginawa mo sa akin. You broke up with me when we never even had the chance to start dating! Do you know how heartbreaking that was?" Nagpanggap ako na naiiyak-iyak. It's not that my heart is broken, but my pride is! Hindi ako papayag na talikuran ako ng kahit na sinong lalaki. I will never lose in this game!

ngayon, ang larawan ay parang pangungutya. Bigla siyang napatingin sa toolbox sa sulok may martilyo roon na ginagamit minsan para sa maliit na repair. Kinuha niya ito nang nanginginig ang mga kamay, at humarap sa larawan. "Kasalanan mo 'to, Wright!" sigaw niya sa hangin. At sa isang malakas na hagupit, binasag niya ang salamin ng frame. Nagkalat ang mga basag na salamin sa sahig, ngunit hindi siya tumigil. Paulit-ulit niyang hinampas ang larawan hanggang sa magiba ang frame, hanggang sa mahulog ang photo.

Ang mahalaga ay makuha ni Safara ang hustisya. Pumasok ang hukom, at nagsimula ang pagdinig. Tumayo ang abogado namin at sinimulan ang paglalahad ng kaso. Detalyado niyang ipinaliwanag ang mga nangyari noon—ang trauma na dinanas ni Safara, ang pananakit at pananakot na ginawa sa kanya ng mga kaklase niya. Hindi lang ito simpleng pang-aapi; ito ay nag-iwan ng malalim na sugat sa kanyang pagkatao.

I'm haunted by our memories. Unti unti namang tumulo Ang mga luha ko, humagolgol Naman ako ng iyak. “f*ck! Am I wrong? Am I wrong all this time?” sambit ko habang umiiyak at hawak hawak Ang litrato namin ni Astra.

I was in pain while his enjoying, it was unbearable but still I endure it and pretend that I enjoyed it too. Ilang sandali pa ay mas lalong bumilis ang paggalaw niya, unti-unting naiibsan ang sakit na nararamdaman ko sa parteng iyon ng katawan ko, I tthought that he will slow down again and let me feel a woman but no. He kept thrusing fast and he grab me by my waist and turn me back from him.

"Jullie.." Doon lang niya ito nilingon. Bakas sa gwapong mukha nito ang concern sa kanya. Then she started to talk. "What happened to her?"she murmured. Agad niyang binawi ang tingin dito. Pakiramdam niya kasi ay lalo siyang nanghihina. Napakalakas pa din ng epekto nito sa kanya na pilit niyang nilalabanan. "Like what Francis said, na hit and run si Camille. In front of Paul's house. Di namin alam ang buong pangyayari. Kanina lang din namin nalaman."

That look—yung parang pinipilit mong maging bakal kasi kapag naging tao ka, babagsak ka. “You don’t get to do this alone,” sabi ko. “Hindi ka nag-iisa dito.” Rhea didn’t look at me. “Hindi ko hinihingi,” sagot niya. That hit harder than any shout. Lucas stood up abruptly. “Enough,” sabi niya. “We’re fracturing, and Adrian wants exactly that.” LUCAS’ POV Fault lines always show up before collapse. Small disagreements. Sharp tones. Silences that feel louder than explosions.

Nakabawi siya bago tuluyang mahulog, pero naramdaman niyang may kumirot sa paa niya. Inilapat niya ito sa sahig. Masakit. Sprain. Pinikit niya ang mata, pilit nilulunok ang sakit. Ayaw na niyang mag-alala pa ang sinuman. Wala siyang balak tawagin si Marco, si Mama, o si Papa. Kaya kahit masakit, tiniis niya ang bawat paika-ikang hakbang pababa ng hagdan, hawak ang pader para hindi tuluyang matumba.

on her drama. It hurt her to the core. And she feel like she's being stabbed in the heart, continuously and harshly. Akmang bubuksan ni Sandra ang bibig para magsalita, nang muling lumabas si Yohan. Mabilis na sumunod si Sandra. Kinatok ni Yohan ang passenger seat ng sasakyan at bumukas ang pintuan non. Her eyes focused on the car, and another pain stabbed her heart when she saw who it was.