Fractured The Movie の小説・ストーリー

Nanlaki ang mata ko ng bigla siyang natumba. "Fuck!" sinilip ko siya at natawa ng makitang halos matakpan siya ng tela, nadulas ang loko. Lumapit na ako at inabot ang kamay ko para tulungan siyang makatayo ngunit hindi ata nakatakas sa tenga niya ang naging tawa ko ilang segundo palang ang nakakalipas. Halos mapasigaw ako ng hilahin niya ako pabagsak sakanya.

Akala ko kasi manood lang ng movie pero pareho kaming nalunod na naman sa init ng katawan kaya naulit ang nangyari sa aming dalawa. Hindi lang ngayong araw kundi ilang beses na rin. Minsan sa sasakyan niya pa, na may nangyayari talaga sa aming dalawa. "Mawawala lang 'yan 'pag inulit natin." Hindi pa ako nakaprotesta na agad niya akong pinahiga sa kama at pumaibabaw siya sa akin.

Tahimik akong sumunod patungo sa sasakyan ni Javier habang walang tigil sa pag patak ang aking mga luha. I couldn't even feel the ground beneath my feet right now. Each step felt like walking on shards of glass, but the physical pain was nothing compared to the storm raging inside me. Nanatili ang kamay ni Javier sa kamay ko hanggang sa makaabot kami sa sasakyan niya. Binuksan niya ang pintuan kagaya ng palagi niyang ginagawa, ngunit nang bitawan niya ang kamay ko ngayon para pumasok ako. Ang bigat sa pakiramdam. Nangingibabaw sa akin ang takot sa hindi malamang dahilan.

Sa sobrang galit ni Clayton, sinubukan niyang pumasok sa loob ng interrogation room ngunit maraming kamay ang pumigil sa kanya. "Let go of me! I will kill that son of a bïtch!" Clayton couldn't help but to have a breakdown.

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Ipinarada ko ang motor ko sa ground floor ng Mall. “You’re a crazy jerk, Russell!” galit na singhal ni Molly nang tanggalin niya ang suot niyang Helmet. “Muntik na tayong maaksidente kanina!” Tinapunan ko lang siya ng tingin at pagkatapos masigurong naka-lock na ang motor ko ay tinalikuran ko na siya. Tuloy-tuloy lang kami sa pagpasok sa loob ng Mall, tumahimik na si Molly sa tabi ko alam niyang wala ring kuwenta kung magngangawa siya dahil hindi ko rin naman siya papansinin.

I love it all. Pinakawalan niya ang aking kaliwang kamay at hinawakan niya ang aking batok para mas lalong idiin ang aming mga labi. Mas lalong lumalalim at nagiging agresibo ang halikan naming dalawa. Ang aking mga kamay ay humahaaplos na ngayon sa kaniyang matigas at malapad na likuran. “Ahhh...” ungol ko sa sobrang sarap nang naramdaman ko ang matigas na bagay sa gitna ng kaniyang hita na nababalutan pa ng tela.

Ang pangalan ng pelikula ay Memory Fragment. Ang buong pelikula ay batay sa mga alaala ng babaeng lead bilang isang palatandaan. Matapos ang aksidenteng pagkamatay ng kanyang asawa, namuhay siyang mag-isa kasama ang kanyang anak. Gayunpaman, bigla niyang napagtanto ang isang bagay. Palaging may bumibisita sa kanyang tahanan, at naging kakaiba ang mga kilos ng bata.

Wika ko. “Mahahanap rin ‘yon, maraming buhay ‘yon eh.” He joked. Nanood muna kami ng kung anong movie hanggang sa sumakit yung puson ko ay napanguso ako. “Masakit ba?” Tanong niya bigla, “Medyo.” Pagsagot ko. “C’mon, rest ka na sa room mo.” Nang tumayo siya at ilahad ang kamay ay mahina akong natawa at tinanggap ‘yon.

My voice cracked when I asked her those questions. Hindi ko akalaing dadating din ang araw na ito. "It's been 200 years already, Misha. Ganoon na katagal natin hinahanap kung sino ang posibleng mate mo, but we always fail. Give it a rest, Misha. Ako na 'yong nasasaktan para sa 'yo, e," Fiery said. Aware naman ako na nagmumukha na akong kawawa, e. Pero mas kawawa ako kapag hindi ko nahanap ang mate ko.