Novel & Cerita Fractured The Movie

Hindi niya aakalaing mas uunahin pa ng ama niyang isalba ang kumpanya kaysa sa kasiyahan niya. Umalis na siya roon at nanghihina ang mga tuhod na bumalik sa kaniyang silid. Napaupo siya sa gilid ng kaniyang kama at doon ay bumuhos na nang tuluyan mula sa kaniyang mga mata ang masaganang mga luha. Umiyak siya nang umiyak na para bang pinagsakluban siya ng langit at lupa. Her heart was tearing apart and it was painful. Hanggang sa hindi niya namalayang nakatulog na pala siya sa ganoong ayos.

Love is indeed cruel. Hindi ko alam na posible palang maramdaman ang mga bagay nang sabay-sabay, na kung sino pang nanakit sa ‘yo, pakiramdam mo ay siya lang din ang makakapawi niyon. I don’t understand it. How can they bring the broken pieces of you together only to break them even more? “Hindi na matutuloy ang kasal,” anunsyo ko kay Dad noong nasa hapagkainan kami.

Nanlaki ang mata ko ng bigla siyang natumba. "Fuck!" sinilip ko siya at natawa ng makitang halos matakpan siya ng tela, nadulas ang loko. Lumapit na ako at inabot ang kamay ko para tulungan siyang makatayo ngunit hindi ata nakatakas sa tenga niya ang naging tawa ko ilang segundo palang ang nakakalipas. Halos mapasigaw ako ng hilahin niya ako pabagsak sakanya.

Akala ko kasi manood lang ng movie pero pareho kaming nalunod na naman sa init ng katawan kaya naulit ang nangyari sa aming dalawa. Hindi lang ngayong araw kundi ilang beses na rin. Minsan sa sasakyan niya pa, na may nangyayari talaga sa aming dalawa. "Mawawala lang 'yan 'pag inulit natin." Hindi pa ako nakaprotesta na agad niya akong pinahiga sa kama at pumaibabaw siya sa akin.

Tahimik akong sumunod patungo sa sasakyan ni Javier habang walang tigil sa pag patak ang aking mga luha. I couldn't even feel the ground beneath my feet right now. Each step felt like walking on shards of glass, but the physical pain was nothing compared to the storm raging inside me. Nanatili ang kamay ni Javier sa kamay ko hanggang sa makaabot kami sa sasakyan niya. Binuksan niya ang pintuan kagaya ng palagi niyang ginagawa, ngunit nang bitawan niya ang kamay ko ngayon para pumasok ako. Ang bigat sa pakiramdam. Nangingibabaw sa akin ang takot sa hindi malamang dahilan.

"What the heck was that? Is she your wife? What is this, Drew?" "She's not my wife. I just said that for them to operate on her. Her life's as risk. You told me awhile ago that you need the decision as soon as possible. Iyon lang ang ginawa ko." Nick gaped at him then brushed his hand on his hair before he let out a exasperating sigh. "What is happening, Drew? You suddenly barged in here carrying an almost dead patient. Are you the one who hit her? I saw the Xray report. Her major issues were fractured bones and also traumatic head injury."

Ashley POV It's been three weeks since Kevyn and I broke up. Inaamin ko na hindi naging madali sa akin ang bagay na 'yon, sa araw araw na lumilipas ay pinapatay ako sa sakit pero kailangan kung maging matatag para sa sarili ko. Ang hirap na dati kasama ko siya palagi pero ngayon ay mag isa na lang ako. Pero siguro gano'n talaga ang buhay, kung hindi kayo para sa isa't isa ay gagawa ang tadhana na maghiwalay kayo even in a painful way.

Ipinarada ko ang motor ko sa ground floor ng Mall. “You’re a crazy jerk, Russell!” galit na singhal ni Molly nang tanggalin niya ang suot niyang Helmet. “Muntik na tayong maaksidente kanina!” Tinapunan ko lang siya ng tingin at pagkatapos masigurong naka-lock na ang motor ko ay tinalikuran ko na siya. Tuloy-tuloy lang kami sa pagpasok sa loob ng Mall, tumahimik na si Molly sa tabi ko alam niyang wala ring kuwenta kung magngangawa siya dahil hindi ko rin naman siya papansinin.

Naghahalo ang aming mga pawis habang ang kaniyang kamay ay marahan at pabalik-balik na hinahaplos ang aking tiyan at ang aking hita. Gusto kong titigan ang kaniyang mukha ngunit maliban sa nanghihina ang talukap ng aking mga mata ay para ring kinakain ng dilim ang pigura ng kaniyang mukha. Nais kong imulat ang aking mga mata sa pagbabaka-sakali na magkakaroon ako ng pagkakataong masilayan ng klaro ang kaniyang mukha ngunit masyadong malakas ang sensasyon na binibigay ng mga halik niya sa akin kaya hindi ko na napigilan ang sarili kong magpalunod ng tuluyan doon.

Ang pangalan ng pelikula ay Memory Fragment. Ang buong pelikula ay batay sa mga alaala ng babaeng lead bilang isang palatandaan. Matapos ang aksidenteng pagkamatay ng kanyang asawa, namuhay siyang mag-isa kasama ang kanyang anak. Gayunpaman, bigla niyang napagtanto ang isang bagay. Palaging may bumibisita sa kanyang tahanan, at naging kakaiba ang mga kilos ng bata.