Shattering Novels & Stories

Pinunasan niya ang luhang tumutulo sa mga mata ko, pero tuloy-tuloy pa rin iyon. Hindi na ito luha ng kalungkutan. Tears of joy na ito dahil sa wakas, nandito na ulit si Kleinder sa tabi ko. "I'm sorry for breaking your heart by leaving. Kinailangan kong gawin iyon dahil ayaw kong madamay ka sa gulo namin ni Shainara," pagpapaliwanag niya. "Tinapos ko muna ang lahat, at ngayon, sigurado ako na wala nang manggugulo sa atin."

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Lintik lang ang walang ganti. Hindi ako makapaniwala sa nakita ko pero hindi din ako tanga para patawarin si Darcey, narinig ko na ang lahat at alam ko na hindi lang ito ang unang beses na may nangyayari sa kanila at hindi ko babalikan ang babaeng hindi ko alam kung kanino pa nagpapagalaw.

It feels good and very relaxing. Habol-habol ko ang aking hininga nang umahon ako mula sa ilalim ng tubig. Tumambad sa aking pandinig ang dagundong ng tubig na bumabagsak sa ilalim mula sa mataas na bundok, at ang ingay na huni ng mga ibon sa mga puno. Halos masilaw ako sa maliwang na sikat ng araw na sumisilip mula sa mga kakahuyan. This is the usual scenery that I always see in every morning that I swim here. Even the dry leaves that dramatically fall from the dancing branches of the tress are very satisfying.

Hindi niya mapapatawad ang kanyang sarili pag oras na maghiwalay sila ni Hannah dahil sa kanyang kalokohan. Hinawakan ni Ella ang mga kamay ni Jashper.Hindi niya maintindihan kung bakit hindi man lang niya maitaboy ang babae sa kanyang harapan .Dati na kasi siyang patay na patay noon kay Mika at minahal niya ito ng lubusan noon ngunit naghiwalay sila ng ganun ganun lang .Labis ang sakit na nadarama niya pero mas nangingibabaw parin ang tibok ng kanyang puso tuwing naalala niya ang matamis nilang samahan noon . '' pero may anak tayo .Hindi mo ba iniisip na may batang maapektuhan . ''

Nakikiliti ako sa kakaibang damdamin na tila nagbigay sa'kin ng kakaibang karanasan. Ang tanging alam ko, narinig ko ang pagsara nang pinto. At natagpuan ko na lamang ang sarili na nadala sa init nang pagnanasa ng laman. Is this the final test? Kailangan ko na bang isuko ang perlas nang silanganan?

I blurted out, feeling breathless. Bigla siyang natahimik at tanging ang mabibigat na lang namin na paghinga ang bumalot sa buong kotse. I got confused because of the sudden silence, so I opened my eyes, only to see her with wide eyes, red cheeks, and quivering lips that is holding laughter. Saglit lang ay hindi niya na napigilan ang sarili at tuluyan nang natawa. Muli kong ipinikit ang mga mata ko dahil sa sobrang kahihiyan. I swear, I'm not this kind of man! Dala lang ito ng alak. The real me would never say something as pathetic as that!

The intensity there nearly undid me. "This is what power feels like, Naomi. This is what it means to take what you want without apology. To feel without shame. To exist without fear." His fingers moved faster, and I moaned. "And this is just the beginning." I was so close. So close to falling apart completely. "Raze, I'm—I'm going to—" "I know. Let go. Let me see you fall apart." And I did. I shattered completely, crying out his name, my body shaking uncontrollably. He held me through it, his hands steady, grounding me as I came undone.

“Sa buong araw na magkasana tay, I will hold your hand, hindi ko siya bibitawan kahit na anong mangyari.” “What if you lose?” Tinignan iya ito. “ I never lose, baby.” ito naman ang ngumisi. “Are you sure? Paano kapag natalo ka?Anong consequence?” “If I lose, I will be your slave for a month.” “For a month lang? hindi pa pwedeng two months?”hirit pa nito. “nope. one month.” “sus, natatakot ka lang matalo eh.” pang-aasar pa nito.

Hanggang sa biglang napaatras siya ng marahas nang isang biglang bugso ng kumukulong mainit ang sumabog mula sa shower. Diretso iyon sa bandang braso at balikat niya. "Shit!" Halos madulas siya sa tile sa pagmamadaling umiwas. Kumapit agad siya sa pader, humihingal habang nanginginig ang kamay na pinihit ang gripo. Mainit, sobrang init. Yung tipong hindi ka na mapapamura dahil sa sakit lang, mapapaisip ka rin kung sinadya ba. Napatingin siya sa namumulang balat ng kaliwang braso niya.