Front Of The House の小説・ストーリー

Puwede na raw siyang pumasok. Karga-karga niya ang baby niya nang bumaba siya ng kotse at nagtungo sa sa gate. Magdo-doorbell sana siya pero nakita niyang bukas ang maliit na gate sa gilid ng bahay. At first she hesitated. But in the end, she mustered all her courage to enter the house. Buong ingat siyang tumawid sa maliit na garden na napapalibutan ng bermuda grass hanggang marating niya ang portico. She pushed the front door slowly. Lalo siyang napakunot-noo nang mapansing pati ang front door bukas din.

After that he started his engine again. Napatingin ako nang biglang bumukas ang malaking gate na kulay itim, nagtaka ako nang walang tao sa gate pero kalaunan ay napagtanto kong automatic gate pala ito. When his car entered inside the huge area, my eyes landed to the huge house in front of me. It's a modern house with a wide space around the place, the ground filled with a green grass. Nawala ang atensyon ko sa pagtingin ng buong bahay nang biglang pinulupot ng lalaki ang braso niya sa bewang ko.

"Miss na miss ka na daw nila e." Mabilis akong bumaba ng kanyang sasakyan pagkapark nya ng kotse nya sa may garahe. Mansyon pa rin ang bahay nila kung ilarawan ko. Kung gaano kaganda noon ay mas gumanda pa lalo ngayon. Madami ng tanim na halaman sa paligid dahilan para magmukhang maganda ang front view ng mansyon. "Omaygash! Ate Haila?"

"let's go inside." Pumasok kami sa loob ng bahay. At halos namangha ako sa nakita. May mga gamit pa roon at hindi mukhang nadikitan ng alikabok dahil malinis ang loob ng bagay. Maliit lang talaga ang bahay dahil pagpasok mo sa pinto ay sala na agad ang makikita mo. There's a small veranda in the left corner of the house. Sa likod ng mahabang sofa ay mukha ito ang kwarto. On the right corner of the house, there's a sliding door. Malinis ang bahay. Parang alagang-alaga ito.

Modern designed house it at may dalawang palapag at may roof deck pa sa taas. Mas lalong dumagdag sa maganda nitong appeal ang pinaghalong puti at itim na pintura ng exterior nito. At ang mas nagpamangha kay Dom ay ang apat na lalaking nakasuot ng uniporme ng mga priso na nakatayo sa main entrance ng bahay na may hawak na matataas na kalibre ng baril. "Kayo na ba ang maglilinis sa buong quarter?" tanong no'ng isa sa apat na armadong priso nang makalapit na sila sa quarter 1.

"Let's go?" Tumango ako at sabay kaming pumasok sa mansyon. Ito din ang unang beses na dadaan ako sa front door at hindi sa pintuan sa kusina at hindi ko mapigilang mamangha nang matanaw ang napaka-gandang interior ng mansyon.

Pahiga na sana siya nang makarinig ng door bell at pagtatawag mula sa ibaba. Dahil kaharap ng kaniyang silid ang front yard ay kaagad niyang nakita ang nakabukas na gate. At doon sa front door ay may ilaw mula sa dalawang flashlights siyang nakikita. Nagsalubong ang kaniyang mga kilay; sino pa ang pupunta sa beach house sa ganoong oras? Bago pa masagot ang kaniyang tanong ay may narinig siyang pagkatok sa labas ng kaniyang silid.

"Talaga?" Kumindat lang ako rito bago nagsimulang maglakas palabas ng bahay. Napapikit ako ng mariin ng makalabas ako ng front door. This is it. Wala nang atrasan 'to.

"Pupunta tayo sa naging bahay niyo noon. Hindi rin naman 'yon kalayuan dito." Pagdating namin ay may nakita kaming bahay na luma at may nakalagay na signage "No Tresspassing". Bumaba kaming tatlo para tignan ng maigi ang bahay. "So this is what our house looks like." Iyon lang ang tanging nasabi ko. "Cool, kahit na luma na 'yong bahay ay matibay pa rin." Sabi ni Ade na nakatingin rin sa bahay.

Ilang bahay ang unti-unting nagbukas ng mga bintana at pinto, marahil ay nagtataka kung sino ang dumating sa ganitong oras, lalo pa’t bihira ang makarating na helicopter rito. Humugot ako ng malalim na hininga bago sinimulang ihakbang ang aking mga paa patungo sa tahanan nila Marikah. Pinagmasdan ko ang bahay—isang tahanang may kahoy na gate, napapalibutan ng samu’t saring halamang tanim sa bakuran. Sa gilid, may isang maliit na kubong tila perpektong lugar para sa isang mahimbing na siyesta.