Front Of The House Novels & Stories

Huminto ang sasakyan sa harap ng bahay. Hindi agad bumukas ang pinto. Parang saglit na naputol ang galaw ng mundo. Walang engrandeng gate na kusang bumubukas. Walang mahaba at paikot na driveway. Wala ring guard na sasalubong o tutulong sa pagbaba ng gamit. Isang simpleng bahay lang ang nasa harap nila—malinis, maayos, at may maliit na bakuran. May ilang halaman sa gilid, parang inaalagaan araw-araw, at isang puno na sapat lang ang laki para magbigay ng lilim sa harap.

Pinagbuksan ko siya ng pinto. Hindi siya kaagad bumaba, iginala niya muna ang paningin sa paligid, at saka tinitigan ako. “ ‘Yan na ba ang sinasabi mong bahay?” Turo niya ang bungalow house. Medyo luma na, pero maganda pa naman. Malawak at maayos din ang front yard na dumagdag sa ganda ng bahay. Tumango-tango ako. “Iyan na nga po, dok.” Nginitian ko na naman siya, at saka pinindot ang door bell. “Halika na dok,” hinila ko siya. Ayaw pa kasi lumapit.

“S-Sa kanan ta’s may dalawang kanto, kumanan ka ulit. ‘Yung nag-iisang blue gate ‘yun ‘yung bahay nila,” turo niya. I simply followed her instructions. Their house is not that big, but they are well-off. “Is there someone there?” I asked as we got off. I just observed the front of their house, which looked refreshing.

tumango naman sya sa sinabi nito. Malapit na sila ngayon sa bago nilang tutuluyan. And they stop at the front of a Color Green house, he went out of the car and he open tge door of Mhielle side kaya agad itong lumabas. He get the key on his pocket and open the gate, at pagkatapos ay ipinark nya ang kotse sa may garahe. As he look clearly at the house, he can say that it's pretty.

natatawang sabi niya sa akin. Nauna na siyang naglakad, pumasok sa isang pinto. Sumunod naman agad ako, pero nandun pa rin sa mukha ko ang pagkamangha. Akala ko sa front door kami pumasok,pero hindi.Sa backdoor pala.Infairness,maganda rin ang loob ng bahay kahit papuntang maids room pa lang,paano na lang kaya kung sa mismong loob ng bahay na.

Halos lahat ng gamit vintage. Isang ilaw lang ang nakasindi kaya medyo madilim. Ito ’yong klase ng bahay na tatayo ang balahibo mo sa batok. May mga lumang larawan sa dingding. Makintab ang sahig na kahoy. Puting kurtina na gumagalaw kapag may hangin. Relax, Jyrone. Hindi ito horror house. Walang multong susulpot sa harap mo.

May isang maliit na poste sa gilid sa labas ng bahay na nagsisilbing ilaw tuwing gabi para sa liwanag ng maliit na lupang kalsadang aking nilalakad. I stopped right in front of our house. Walang nagbago. Kung anong iniwan ko bago umalis, ay ganoon pa rin sa aking pagbalik. Ngunit ng tumagal ang paninitig ko sa aming tahanan ay nakikita ko ang lungkot na bumabalot doon. A lump on my throat formed as I watched my old house. I don't even know if I should go inside or find another place to sleep for the night.

Bukod sa harap ng bahay nila na napapalibutan ng mga nakaitim na kalalakihan na may malalaking katawan ay may napansin din siya kanina sa may gate at guardhouse na pareho ang pustura. Nung una, akala ni Renese ay nagkataon lang at isa lang ang agency ng pinag-hire-ran ni Zoren at ni Isen na may-ari ng subdivision, but upon seeing the front of their house—her mind changed. They weren’t holding a gun, but they were intimidating enough to scare away those who wanted to try to enter the house. Baka nga kahit lamok ay matakot na pumasok sa loob. “No, wife. Don’t mind them,” Zoren said firmly.

Kasya ang mga halaman malalaki rito. The gardener returned, and it's good to see my clean garden again. At least in this part, the front part of the house, my garden was still intact. Hindi naman kasi nagalaw ito ng mga polka dot na baka. Ang likod lang naman, at iyong nasa malapit lang sa bakod ng paligid.

Sinuot niya rin ang itim na facemask at tinaling mabuti ang mahabang buhok. Imbis na dumaan sa front door ay sa likod siya ng bahay dumaan. Nagkalat nga sa paligid ang mga tauhan nila Lucho. "Ma'am, bawal ka pong—" Bago pa nito matuloy ang sasabihin ay sinuntok na niya ito sa panga at mabilis na binatukan upang mahimatay ito at matahimik.