Gamot Sa Sakit Ng Puson の小説・ストーリー

"Kumusta siya?" "Sobrang lungkot ng dalagang ito kaya naipon ang matinding dalamhati sa katawan niya. Ang sipon at lagnat ay sintomas lamang. Ang sakit sa puso ay kailangan ng lunas para sa puso." "Ano ang dapat naming gawin?" "Unahin muna nating pababain ang lagnat niya ngayong gabi." Naghanda siya ng gamot at nagsimulang maglagay ng suwero.

Lungkot, pangungulila, sakit, at pagod. Pinilit ni Asha na tumayo at magtungo sa kama niya, napaungol siya ng kumirot ang sugat niya. Agad siyang humiga padapa sa kama at pinilit ang sarili na matulog para mawala ang sakit ng katawan at puso niya.

ani ko May inabot siya sa akin. "Dinalhan kita ng gamot, pwede mong inumin 'yan para kahit papaano ay mabawasan ang sakit ng katawan mo tapos ito naman para magamot natin 'yang mga sugat at pasa mo,"

saad niya. Nanlaki naman ang mga mata ko sa sinabi niya. Nagkukunwari lang naman akong masakit ang puson kaya hindi pwedeng dalhin niya ako sa ospital dahil mabubuko ako. At isa pa, kailangan ba talagang magpa-ospital kapag may dysmenorrhea? Sinenyasan ako ni Guada na ipagpatuloy ko na lang ang pag-arte tutal ay narito naman na si Damon. Hindi ko lang inaasahan pero magagawan pa naman siguro ng paraan.

Pakiramdam niya ay may napunit doon. Napangiti ang doctor at saka check ang heartbeat ng dalaga. "Doc, may problema ba ang apo ko?" Nag aalalang tanong ni Stella. "Normal lang na makaramdam siya ng discomfort at lagnat. Magre resita ako ng feminine wash na makatulong sa paghilom ng kaunting sugat, saka gamot upang nawala ang pananakit ng buong katawan niya."

Kung ano ano na ang sinasabi nila. "True Zaria, dahil mix 'yung lasa ng iinom natin na gamot. Sweet and bitter," sagot naman ni Zamia. "Dahil hindi lang gamot ang nakakapagpagaling sa isang tao. Minsan presensya n'yo lang na dalawa nawawala na ang lungkot ni Mommy, nawawala ang sakit ng puso ko at napapalitan ng saya. Minsan halakhakan n'yo lang ay sumisigla na ang pakiramdam ko," paliwanag ko naman.

“Gamot iyan na dinevelop ni Serena. Nakakatulong itong mapalakas ang katawan, mapabuti ang pangkalahatang kondisyon ng isang tao, at higit sa lahat, wala itong masamang side effect. Kung wala naman kayong ibang iniinom na kailangang iwasan, puwede kayong uminom ng isang tableta bawat araw. Makakatulong din iyon para mabawasan ang posibilidad na madalas kayong magkasakit.” Agad na lumiwanag ang mukha ng matanda. Halatang tuwang-tuwa siya habang maingat na hawak ang bote, na para bang isang napakahalagang kayamanan ang ipinagkatiwala sa kanya.

Magalang na binati siya ni Khate, pagkatapos ay naupo sa tabi ng kama upang simulan ang gamutan. Bagama’t medyo nakakatakot tingnan ang sugat sa kanyang kamay, epektibo ang kanyang sariling gamot, at isang araw na rin ang lumipas kaya hindi na siya nakakaramdam ng sakit. Nang nagsimula siyang mag-acupuncture sa matanda, parang wala lang ito. Tila sanay na ito sa mga karayum na ginagamit ni Khate, at higit pa sa lahat, sa bawat pagtusok nito ay mas along nagbibigay ng ginhawa sa kanyang katawan. Matapos ang paggamot, nagsimula nang ligpitin ni Khate ang kanyang gamit. Lumapit din si Joshua upang tumulong.

Gayunpaman, malinaw niyang nararamdaman ang kanyang lakas na nawawala sa bawat minuto. Ang sakit ay bumalot sa kanyang buong puso, kaya't ang gamot na tumulong sa kanya ay hindi na makapagbigay ng mga epekto nito. Pakiramdam niya ay malapit nang mahati ang kanyang ulo, at bawat selula sa kanyang katawan ay umiiyak sa pagod, umiiyak para magpahinga. Alam ni Joshua na hindi siya pwedeng magpahinga.

“Pinakiusapan ako ni Lucifer na gamutin ang sugat mo.” “Maliit lang po ito.” “Kesyo maliit o malaki, pareho lang ’yon na sumasakit, kailangang malinis, at magamot bago maimpeksyon. Madalas kung alin pa ’yong maliit na sugat, siya pang mas matindi ang kirot.” Marahan niyang dinampian ng panlinis ang palad ko pagkatapos iyong pahiran ng betadine. Hinayaan ko siyang gamutin ako. Hindi ko maiwasang magtanong sa isip kung nagamot na rin ba ang mga sugat ni Damon.