Generosity Sentence の小説・ストーリー

inanunsyo ni Gerald nang nakangisi. "A-ano?" Matapos marinig ito, lahat ay lubos na nabigla! Na parang hindi pa sapat ang five hundred thousand dollars! Ang taong ito ay nagbigay ng tumataginting na six hundred and fifty thousand dollars sa charity! Sa puntong ito, lahat ng kaklase ni Gerald ay mulat na mulat sa nangyari. Napakahirap isipin para sa kanila na ang simpleng tao na ito ay sobrang mayaman na tao pala!

Maagap na sabat ni Abby. “Kapag hindi mahilig magpaparty kuripot na agad? Okay, if that’s your opinion. But for me, sadyang mayaman lang talaga ang mga Gazalin kaya gano’n sila. I have money, yes, but I wouldn't throw them away for a pity reason. Mas mabuti nang maghandle ako ng charity auction kaysa magpaparty ng wala lang.” Tumawa si Tiny. “Defensive.”

Hindi inakala ni Agatha na maririnig niya ulit ang pangalan ni Noah sa ganitong pagkakataon. Tumugon din ang foundation para sa mga may kapansanan sa email niya, at isinedn ang message ng donor: “Every child is an angel baby. They just came into this world too quickly, leaving some things behind. We hope to do our small part to give them extra wings on their journey to find their dreams.” Na-curious din si Agatha– paano siya nagkaroon ng ganon karaming pera para makapagdonate?

“Babayaran ko po ito, hindi nga lang agad-agad.” “H’wag na nga, sabihin na lang nating, those are gifts from me,” ngiti nya. Wala naman syang intensyon na magmayabang pero imbyernang-imbyerna talaga ako, hindi ko lang pinahalata. Nakakainis ang kaartehan nya, sa pagsasalita palang nya ay napapangiwi na ako. Given na siguro ‘yun, kasi anak-mayaman talaga sya kaya kung makaasta ay parang hindi talaga sya kakain ng daing at tuyo kahit iyon na lang ang matirang pagkain sa buong mundo.

Dahil sigurado akong walang tatanggi kung isang Axl Genesis ang makikipag-usap. He chuckled, "I went there personally. I happen to see the lack of infrastructure so I donated some money." Nanlaki ang mga mata ko, hindi makapaniwala ko siyang tinignan. "You're so unfair. Ayaw kong magiging espesyal ako dahil sayo Axl." "It's not unfair Adri, I donated money in exchange of your comfortability." I sighed, "Axl naman.." "You are gonna be special because you are my girl Adrianna, you have to accept that."

umiiyak ding sambit ni Precious. Well, siguro mas kailangan ko pang maging isang mabuting tao simula ngayung araw Bukas na bukas din, magpapadala ako ng donations sa mga charity institutions. Tanda ng pasasalamat ko sa paparating na bagong miyembro ng pamilya namin. =============END===================

I expressed my gratitude as we finished eating, the warmth of appreciation lingering in the air. "For what?" he inquired curiously, his eyes reflecting a genuine interest in my response. "For taking care of me everyday and for not getting tired even when I don't have enough time for you," I confessed sincerely. The gratitude extended beyond the surface, acknowledging the depth of his commitment and the unwavering support he provided in the intricate dance of our lives.

"Paano niya mababawasan ang kanyang pangungusap?" "Sa pamamagitan ng mahusay na pag- uugali sa panahon ng kanyang oras sa kulungan, o sa pamamagitan ng paggawa ng isang bagay na nakikinabang sa lipunan," sabi niya. "Maaari tayong magbigay ng donasyon sa isang kawanggawa o sa bilangguan sa ilalim ng pangalan ni Susan." "Kung gusto mo talaga siyang tulungan, gawin mo!" Hindi tumutol si Elliot sa ideya. "Ako na ang magbabayad ng mga gastusin."

"Pwede mo namang hindi sabihin kay Kuya Gustavo eh. Tsaka yung mga binili ko last time is not for me naman. I gave it to my friends as a gift. It's not bad naman to be generous diba?" "Generous?" He repeated my word and I nodded. "Yeah, generous. Kasi it's a birthday gift naman eh." "Birthday gift for that amount?" I nodded again. "You're unbelievable." Ngumuso ako at nagpapaawa sa kanya. "Sige na please? This time lang. Promise, I will keep it a secret between us lang din." Ngumiti pa ako sa kanya ng pakatamis-tamis umaasa na papayagan niya pero hindi rin naman pala.

"Bakit naman?" "Eh basta. Ganito lang yung ireregalo ko samantalang yung iba,car,jet,helicopter. Hay nako." napapout ako sa sinabi ko. How to be a rich kid? "It's not about how expensive the gift is,nasa nagbibigay iyan kung bukal sa puso. Ibigay mo na,I know Nelorie. Kahit ganoon ang ugali nya,naaappreciate nya ang effort ng tao."