Generosity Sentence Novels & Stories

And the last thing was admiration. Ilang sandali pa ay tinawag na kami ni Leeyah upang ipamigay ang mga gamit na nakalaan para sa mga bata. That single moment felt like an hour. Tuwang-tuwa naman ang lahat nang makita kung gaano sila kasaya sa mga natanggap. Those smiles had always encouraged me to do more. To be the best, not just for myself but for everyone. It is refreshing to see those genuine smiles in this world. Where the world is full of greed and jealousy, here they are, being contented of what do they have. Those simple gestures could make everyone realize that you could make a difference. Helping someone isn’t a burden. Most especially, for those who are privileged enough to get w

"Thank you, girlfriend." "It's the least I can do, isa pa maraming mga bagay sa bahay ko na hindi ko naman ginagamit kaya imbis na itapon ko, naisip ko na i-donate na lang. Narinig ko na sa ampunan mapupunta ang lahat ng pinagbentahan e." Her commitment to helping others was one of the many reasons I admired her. She had a heart of gold and a fierce determination to create positive change in the world.

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

"Sige! Wala namang problema doon." His face beamed. Lumawak ang kanyang ngiti bago imuwestra ang daan. Sa totoo lang, hindi ko pa rin lubos maintindihan ang ganoong mga senyales. I think I've seen it almost everyday. Same natural reactions and signals out of generosity and kindness. Kung bakit tila nahihiya pa ang iba na ipamalas iyon ay nakakapagtaka para sa akin. Kung sa bagay, ganoon din pala ako tuwing nasa mansiyon. I was always the timid and shy one whenever I volunteer to help and approach them. Of course.

Naiiling na humarap si Charline sa asawa. "Maraming pwedeng paggamitan ang pera mo Xander." nakita niyang natigilan ito. "Tulad ng?" "Charity. Pagtulong sa mga kapus- palad." "Hindi ko sila obligasyon, Charline." bahagya itong natawa. Ganito ba talaga ang mindset ng mga mayayaman? Pero bakit tinulungan siya nitong makapagtapos ng pag- aaral pagkatapos niya itong tanggihan noon?

My smile widened. Isa ito sa mga bagay na gustong-gusto ko rito, marunong itong maka-appreciate ng mga simpleng bagay at effort na ibinibigay ng mga tao rito at higit sa lahat ay generous itong magbigay ng papuri sa kapwa. Hindi katulad nung iba riyan sa tabi-tabi. Hmp!

Ganito ba talaga siya ka-generous? Isang custom-made bag na nagkakahalaga ng daan-daang libo, halos isang milyon, ibibigay lang niya nang ganoon kadali. Hindi nakapagtataka na pinalaki siya ni Roco. Pero kahit sa pamilya Gomez, hindi rin siya pinalaking maging sobrang maluho. "No need." Kahit mahal ang bag, ano naman ang gagawin niya roon?