Generosity Sentence Novels & Stories

"Paano niya mababawasan ang kanyang pangungusap?" "Sa pamamagitan ng mahusay na pag- uugali sa panahon ng kanyang oras sa kulungan, o sa pamamagitan ng paggawa ng isang bagay na nakikinabang sa lipunan," sabi niya. "Maaari tayong magbigay ng donasyon sa isang kawanggawa o sa bilangguan sa ilalim ng pangalan ni Susan." "Kung gusto mo talaga siyang tulungan, gawin mo!" Hindi tumutol si Elliot sa ideya. "Ako na ang magbabayad ng mga gastusin."

“Kung alam lang ng tatay mo, na yong anak niyang babae, nagiging aso para lang sa shares, baka ikahiya ka niya.” “Anong masama sa pagiging aso?” Itinaas ni Via ang kamay, pinagmamasdan ang kumikislap na diyamante sa kuko. “Kung mapagmataas ka naman, mas mabuti nang manakmal ka kaysa magpaapi. At saka, nakakuha ako ng 400 million mula sa generosity mo, Bernard. I should really thank you.”

"Pwede mo namang hindi sabihin kay Kuya Gustavo eh. Tsaka yung mga binili ko last time is not for me naman. I gave it to my friends as a gift. It's not bad naman to be generous diba?" "Generous?" He repeated my word and I nodded. "Yeah, generous. Kasi it's a birthday gift naman eh." "Birthday gift for that amount?" I nodded again. "You're unbelievable." Ngumuso ako at nagpapaawa sa kanya. "Sige na please? This time lang. Promise, I will keep it a secret between us lang din." Ngumiti pa ako sa kanya ng pakatamis-tamis umaasa na papayagan niya pero hindi rin naman pala.

"Bakit naman?" "Eh basta. Ganito lang yung ireregalo ko samantalang yung iba,car,jet,helicopter. Hay nako." napapout ako sa sinabi ko. How to be a rich kid? "It's not about how expensive the gift is,nasa nagbibigay iyan kung bukal sa puso. Ibigay mo na,I know Nelorie. Kahit ganoon ang ugali nya,naaappreciate nya ang effort ng tao."

Dahil sa ngiti niya, parang nahimasmasan ako. Dahan-dahan kong iniangat ang isang kamay ko at mahinang tinapik ang likod ni Marc. Saglit lang. Agad siyang bumitiw. “Thank you for donating blood for my grandmother,” sabi niya. Mahina ang boses niya. Ngumiti ako nang kaunti. “Masaya akong makatulong sa taong mabait sa akin.” Pero habang sinasabi ko iyon, may tanong na sumulpot sa isip ko.

And the last thing was admiration. Ilang sandali pa ay tinawag na kami ni Leeyah upang ipamigay ang mga gamit na nakalaan para sa mga bata. That single moment felt like an hour. Tuwang-tuwa naman ang lahat nang makita kung gaano sila kasaya sa mga natanggap. Those smiles had always encouraged me to do more. To be the best, not just for myself but for everyone. It is refreshing to see those genuine smiles in this world. Where the world is full of greed and jealousy, here they are, being contented of what do they have. Those simple gestures could make everyone realize that you could make a difference. Helping someone isn’t a burden. Most especially, for those who are privileged enough to get w

malumanay na sabi ni Primo saka lumagok ng alak. “I can give you all my money, everything material things I have, just please… donate your blood to him.” Walang pagdadalawang-isip na lumuhod si Gainne sa harapan ni Primo. “Kuya… naging ama ka kaya alam mo kung gaano kasakit mawalan ng anak. Parang awa mo na, tulungan mo si Gyvanne.”