Generosity Sentence Novels & Stories

Kung iba siguro maaasar ako, pero hindi ko din maintindihan kung bakit natutuwa pa ako sa ginagawa niyang iyon. Natutuwa ako sa pagiging generous niya kahit na minsan parang hindi na ako komportable. But I know she's genuine. She's being her true self. Iyong pagiging malapit niya sa kapatid ko. Iyong pagbibigay niya ng kung ano-ano dito. At ang pagpapahiram niya ng gown para maka-attend ito ng prom, lahat ng iyon ay na-appreciate ko.

Habang nagtawanan ang karamihan, she nodded her head. "Makakarating, Mrs Evangelista. With in fact, the women and children are grateful, thankful sa blessings na natanggap nila. Because the people in the orphanage are innocent, true to themselves. Because they doesn't know that sometimes wealthy people are using them to parade the tycoon's name in the form of donation. Pero hindi ko po nilalahat. Sa iba kasi tunay ang pagkakawanggawa, but to some, they're making and giving donation to prove a name and appearance. But nonetheless, kami na nasa likod ng shelter ay taos pusong nagpapasalamat sa inyong donasyon. Magandang gabi po sa inyong lahat." bahagyang yumuko at ng magsimula ng maglak

"Gusto mong humingi, ilan ba ang gusto mo? 20 million?" Napasinghap ako. "Anong 20 million, hindi ko nga kailangan noon, Noah. Ayos na ako sa kung ano ang meron ako. At isa pa mayaman din naman kami, hindi pa ako naghihirap. Kung wala kang paggagamitan sa pera mo ibigay mo na lang sa mga charity, huwag sa akin." Umukit ang ngisi sa labi niya. "That's my baby."

"Okay naman love, gets ko. Nainis ka sa harot na yun, at infairness sayo napangiti mo ako sa aksyon mo. Pero alam mo namang hindi ako mag-aaksaya ng pera ng dahil lang sa mga ganyang bagay. Mas mainam pang i donate ko yung perang iyan sa charity. Okay na ako sa tianggian parehas lang naman ng design. Kaya love, wag ng matigas ang ulo mo. Yung pera natin dapat gamitin natin ng wasto. At huwag magpa-bigla-bigla ng desisyon."

saad ni Senyor Gaspar, “dahil walang katapat na salapi ang pag-ibig ko sa iyo.” “Practical lang ako,” pangangatwiran ng babae, “Maraming matutulungang tao ang millions of pesos na halaga ng singsing na ito kung ibibigay natin sa charity.” Nagtawa ang Senyor. “Maaari akong magbigay ng millions of pesos na donations sa kahit anong charity na gusto mong bigyan,” paliwanag nito, “pero huwag mong ipagkait sa akin ang kaligayahang ipagkaloob sa iyo ang gaano man kamahal na bagay na gusto kong ibigay sa ‘yo.”

It made me realize just how lucky I am to have access to such abundance and how essential it is to value and appreciate the gifts life gives us. In that moment, I silently promised myself to never take anything for granted and to always be mindful of others' needs. It was a gentle nudge reminding me of the power of generosity and the profound impact it can have on both the giver and the receiver. When he handed me the mangoes, his weary but satisfied smile filled me with warmth and gratitude. It wasn't just about the fruit itself; it was about the love and effort put into obtaining them, and the deeper significance of sharing with others.

Inuunahan na nito ang mga 'yon so she can prevent herself from extending too much help, effort and kindness – na madalas hindi nasusuklian ni kahit ang salitang, salamat. Ang iniisip kasi lagi ng ibang tao. If a person has enough, helping is no longer compassion but a must. Na okay lang 'yan, 'di naman mababawasan ang yaman nila. Maliit lamang 'yong hiningi kumpara sa ari-arian at net worth ng mga ito. People tend to generalize everything. Hindi naman lahat masama ang ugali at mayayabang. Hindi naman lahat ng tulong ay pakitang-tao. Madami pa ring tulong na buong pusong ginagawa. Whether it's for a show or compassion, one must always learn to say thank you and one should never use other peop

"Dahil hindi mo mababago ang isip ko sa iyo na pera lang ang habol mo, imposible kasing ginagamit ka niya wala man lang ibinibigay sa iyo? He's not like that, he is generous." "Galante siya kaya nakakapagtaka ang sinasabi mong hindi ka nahingi ng bayad, siguro binibigyan ka niya, sinasabi niya lang na gusto niyang tulungan ka pero ang totoo, bayad niya na iyon sa iyo. Muling nanginit ang mga mata ko. "Tama ako, hindi ba?" Umarko ang dalawa niyang kilay. "He's sponsoring your studies and giving you financial support, kapalit ibibigay mo sa kanya ang gusto niya."

Kagabi kinausap niya ako kung pwede niya bang iiwan na lang sa mga friends niya yong ibang mga gamit niya at pumayag naman ako. At a very young age I can say that my daughter is generous. Hindi ito madamot sa mga kalaro niya. Palagi itong namimigay ng mga laruan sa kanila. Pati mga pagkain gusto niya pinapatikim niya din sa mga ito. That's one of the things that I'm proud of my daughter. Malambot ang puso niya sa kanyang mga kalaro. "Mabait ba ang daddy mo Tasha gaya ng Mommy mo? Pwede kami pumunta doon sa inyo?"

Napahawak si Axel sa kanyang baba at bahagyang hinimas-himas iyon na para bang nag-iisip ng irarason kay Ysabella. “Let’s just say it’s a charitable gesture on my part.” “That's totally absurd!” “You'd never know unless you were in my shoes. It is difficult to have a lot of money. You had no idea how you were going to spend it, and no matter how much you spent, it was never consumed.”