Generosity Sentence Novels & Stories

“Persephone, ginawa mo ba iyon on purpose?” Tinutukoy nito marahil iyong picture. “Yes, on purpose,” diretso niyang sagot. “Anong napapala mo doon?” “I’m a generous person,” sagot niya. “Kung hindi mo ako hahayaang mabuhay nang mapayapa, then you won’t live peacefully either.” Wala itong masabi.

"Thank you, girlfriend." "It's the least I can do, isa pa maraming mga bagay sa bahay ko na hindi ko naman ginagamit kaya imbis na itapon ko, naisip ko na i-donate na lang. Narinig ko na sa ampunan mapupunta ang lahat ng pinagbentahan e." Her commitment to helping others was one of the many reasons I admired her. She had a heart of gold and a fierce determination to create positive change in the world.

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Kay tagal rin bago sila muling nagkita, at hindi niya inaasahang makakaya pa rin nitong apektuhan ang sistema niya gayong dapat ay wala na siyang nararamdaman. "Ow." She said doing a sad face. "Bakit naman hindi? Of course, makakaya ko. Anyways," she shrugged her shoulder. "I'm a generous person. Bakit ko naman ipagdadamot ang isang bagay na b****a na sa isang taong kaya naman iyong pahalagahan hindi ba?" "Coming from you?" Turan nito, hindi pa rin nagpapatinag. "Yes, hindi mo narinig?"

Pareho kaming gutom kaya dapat lang magshare kami sa lahat ng grasya na dumating sa amin. "Ngumiti na lang si Nanay. Kung may magagawa lang sana ako para makaahon kami. Kung may magagawa lang sana ako para maibsan ang paghihirap nito. Kung tinanggap ko na lang sana ang Pera na binigay ni Senyorito, hindi sana kami maghihirap ng ganito. Hindi sana namin danasin ang ganitong buhay. Hayst minsan ang sobrang pride hindi din maganda. Sabagay, hindi ko kasi akalain naabubuntis ako. Kaya ang lakas ng loob kung tanggihan ang binigay nitong pera.

Kung makapag offer ng malaking halaga ay parang barya lang sa kanya ang lahat ng to. "Yup! Sobrang nagustuhan niya. Actually, gusto ka nga niyang pasalamatan dahil sa gagawin mong pag tulong sa pamilya niya." Nakangiti kong sambit sa kaniya. Iba pala talaga ang feeling kapag mapera ka at nagagawa mong makatulong sa kapwa mo ng walang kahirap hirap. Kung marami lang sigurobsa mundo ang mayaman at hindi madamot sa pag tulong sa iba, siguro ay mas magiging maganda ang samahan ng bawat isa.

Hindi niya alam ang nangyayari. "Huwag basta bastang tumanggap ng regalo." Sabi nila. Kumurba ang labi ko. Good thing they know. Lagi kong pinapaalahanan sila na huwag basta bastang tumanggap ng regalo. Gifts are good especially kung genuine naman ang turing sayo pero kung hindi, baka ito pa ang sanhi para mapahamak pa ang mga kapatid ko. "Pero ate, malaking tulong naman ito para sa atin." Si Ella. I see that she's tempted. Malaking tulong rin naman. Sobrang gamit nito sa kusina.

Wala akong mabasa na kung ano laban sa kaniyang sinabi. Bumaling ang tingin ko sa telebisyon at marahang umiling. "Gabriel is very generous, lalo na pag dating sa mga ganito. Pansin mo?" she asks me bluntly. May bahid ng talim ang tono nito ng mag salita muli saakin.

“Then stop listening to gossip.” “Gossip?” Tumawa nang walang saya ang ama niya. “Binigyan mo ng bahay. Pinadalhan mo ng kung anu-anong regalo. That is not gossip. That is stupidity.” “Dad,” mababa ang boses ni Zion, “ikaw ang nagturo sa akin ng utang na loob. May utang na loob lang ako kay Chelsea.” “Utang na loob?” Naningkit ang mga mata nito. “You don’t build a woman a house because of gratitude. You give money. You send flowers. You move on.”

Bahagyang kumunot ang noo ni Karylle na parang nagulat, "Ganoon ka ba ka-generous sa mga babae, Mr. Handel?" Ngumiti si Alexander, "Of course not. Sa’yo lang ako generous. Kung papayag kang pakasalan ako, lahat ng meron ako, sa’yo na."